سوره نازعات با متن و ترجمه + قرائت آنلاین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿وَالنَّازِعَاتِ غَرْقًا ١﴾
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. سوگند به فرشتگانی که [از کافران] به سختی جان ستانند ١﴾
﴿وَالنَّاشِطَاتِ نَشْطًا ٢﴾
﴿و به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به آرامی گیرند ٢﴾
﴿وَالسَّابِحَاتِ سَبْحًا ٣﴾
﴿و به فرشتگانی که [در دریای بی‌مانند] شناکنان شناورند ٣﴾
﴿فَالسَّابِقَاتِ سَبْقًا ٤﴾
﴿پس در پیشی گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‌گیرنده‌اند ٤﴾
﴿فَالْمُدَبِّرَاتِ أَمْرًا ٥﴾
﴿و کار [بندگان] را تدبیر می‌کنند ٥﴾
﴿يَوْمَ تَرْجُفُ الرَّاجِفَةُ ٦﴾
﴿آن روز که لرزنده بلرزد ٦﴾
﴿تَتْبَعُهَا الرَّادِفَةُ ٧﴾
﴿و از پی آن لرزه‌ای [دگر] افتد ٧﴾
﴿قُلُوبٌ يَوْمَئِذٍ وَاجِفَةٌ ٨﴾
﴿در آن روز دلهایی سخت هراسانند ٨﴾
﴿أَبْصَارُهَا خَاشِعَةٌ ٩﴾
﴿دیدگان آنها فرو افتاده ٩﴾
﴿يَقُولُونَ أَئِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِي الْحَافِرَةِ ١٠﴾
﴿گویند آیا [باز] ما به [مغاک] زمین برمی‌گردیم ١٠﴾
﴿أَئِذَا كُنَّا عِظَامًا نَخِرَةً ١١﴾
﴿آیا وقتی ما استخوان‌ریزه‌های پوسیده شدیم [زندگی را از سر می‌گیریم] ١١﴾
﴿قَالُوا تِلْكَ إِذًا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌ ١٢﴾
﴿[و با خود] گویند در این صورت این برگشتی زیان‌آور است ١٢﴾
﴿فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ ١٣﴾
﴿و[لی] در حقیقت آن [بازگشت بسته به] یک فریاد است [و بس] ١٣﴾
﴿فَإِذَا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ ١٤﴾
﴿و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود ١٤﴾
﴿هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ مُوسَى ١٥﴾
﴿آیا سرگذشت موسی بر تو آمد ١٥﴾
﴿إِذْ نَادَاهُ رَبُّهُ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى ١٦﴾
﴿آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا درداد ١٦﴾
﴿اذْهَبْ إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى ١٧﴾
﴿به سوی فرعون برو که وی سر برداشته است ١٧﴾
﴿فَقُلْ هَلْ لَكَ إِلَى أَنْ تَزَكَّى ١٨﴾
﴿و بگو آیا سر آن داری که به پاکیزگی گرایی ١٨﴾
﴿وَأَهْدِيَكَ إِلَى رَبِّكَ فَتَخْشَى ١٩﴾
﴿و تو را به سوی پروردگارت راه نمایم تا پروا بداری ١٩﴾
﴿فَأَرَاهُ الْآيَةَ الْكُبْرَى ٢٠﴾
﴿پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود ٢٠﴾
﴿فَكَذَّبَ وَعَصَى ٢١﴾
﴿و[لی فرعون] تکذیب نمود و عصیان کرد ٢١﴾
﴿ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَى ٢٢﴾
﴿سپس پشت کرد [و] به کوشش برخاست ٢٢﴾
﴿فَحَشَرَ فَنَادَى ٢٣﴾
﴿و گروهی را فراهم آورد [و] ندا درداد ٢٣﴾
﴿فَقَالَ أَنَا رَبُّكُمُ الْأَعْلَى ٢٤﴾
﴿و گفت پروردگار بزرگتر شما منم ٢٤﴾
﴿فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكَالَ الْآخِرَةِ وَالْأُولَى ٢٥﴾
﴿و خدا [هم] او را به کیفر دنیا و آخرت گرفتار کرد ٢٥﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَعِبْرَةً لِمَنْ يَخْشَى ٢٦﴾
﴿در حقیقت برای هر کس که [از خدا] بترسد در این [ماجرا] عبرتی است ٢٦﴾
﴿أَأَنْتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاءُ بَنَاهَا ٢٧﴾
﴿آیا آفرینش شما دشوارتر است‌یا آسمانی که [او] آن را برپا کرده است ٢٧﴾
﴿رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّاهَا ٢٨﴾
﴿سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست کرد ٢٨﴾
﴿وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَاهَا ٢٩﴾
﴿و شبش را تیره و روزش را آشکار گردانید ٢٩﴾
﴿وَالْأَرْضَ بَعْدَ ذَلِكَ دَحَاهَا ٣٠﴾
﴿و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد ٣٠﴾
﴿أَخْرَجَ مِنْهَا مَاءَهَا وَمَرْعَاهَا ٣١﴾
﴿آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد ٣١﴾
﴿وَالْجِبَالَ أَرْسَاهَا ٣٢﴾
﴿و کوه‌ها را لنگر آن گردانید ٣٢﴾
﴿مَتَاعًا لَكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ٣٣﴾
﴿[تا وسیله] استفاده برای شما و دامهایتان باشد ٣٣﴾
﴿فَإِذَا جَاءَتِ الطَّامَّةُ الْكُبْرَى ٣٤﴾
﴿پس آنگاه که آن هنگامه بزرگ دررسد ٣٤﴾
﴿يَوْمَ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسَانُ مَا سَعَى ٣٥﴾
﴿[آن] روز است که انسان آنچه را که در پی آن کوشیده است به یاد آورد ٣٥﴾
﴿وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِمَنْ يَرَى ٣٦﴾
﴿و جهنم برای هر که بیند آشکار گردد ٣٦﴾
﴿فَأَمَّا مَنْ طَغَى ٣٧﴾
﴿اما هر که طغیان کرد ٣٧﴾
﴿وَآثَرَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ٣٨﴾
﴿و زندگی پست دنیا را برگزید ٣٨﴾
﴿فَإِنَّ الْجَحِيمَ هِيَ الْمَأْوَى ٣٩﴾
﴿پس جایگاه او همان آتش است ٣٩﴾
﴿وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى ٤٠﴾
﴿و اما کسی که از ایستادن در برابر پروردگارش هراسید و نفس خود را از هوس بازداشت ٤٠﴾
﴿فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى ٤١﴾
﴿پس جایگاه او همان بهشت است ٤١﴾
﴿يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ٤٢﴾
﴿دربارهٔ رستاخیز از تو می‌پرسند که فرارسیدنش چه وقت است ٤٢﴾
﴿فِيمَ أَنْتَ مِنْ ذِكْرَاهَا ٤٣﴾
﴿تو را چه به گفتگو در آن ٤٣﴾
﴿إِلَى رَبِّكَ مُنْتَهَاهَا ٤٤﴾
﴿علم آن با پروردگار تو است ٤٤﴾
﴿إِنَّمَا أَنْتَ مُنْذِرُ مَنْ يَخْشَاهَا ٤٥﴾
﴿تو فقط کسی را که از آن می‌ترسد هشدار می‌دهی ٤٥﴾
﴿كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَاهَا ٤٦﴾
﴿روزی که آن را می‌بینند گویی که آنان جز شبی یا روزی درنگ نکرده‌اند ٤٦﴾
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. سوگند به فرشتگانی که [از کافران] به سختی جان ستانند ١ و به فرشتگانی که جان [مؤمنان] را به آرامی گیرند ٢ و به فرشتگانی که [در دریای بی‌مانند] شناکنان شناورند ٣ پس در پیشی گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‌گیرنده‌اند ٤ و کار [بندگان] را تدبیر می‌کنند ٥ آن روز که لرزنده بلرزد ٦ و از پی آن لرزه‌ای [دگر] افتد ٧ در آن روز دلهایی سخت هراسانند ٨ دیدگان آنها فرو افتاده ٩ گویند آیا [باز] ما به [مغاک] زمین برمی‌گردیم ١٠ آیا وقتی ما استخوان‌ریزه‌های پوسیده شدیم [زندگی را از سر می‌گیریم] ١١ [و با خود] گویند در این صورت این برگشتی زیان‌آور است ١٢ و[لی] در حقیقت آن [بازگشت بسته به] یک فریاد است [و بس] ١٣ و بناگاه آنان در زمین هموار خواهند بود ١٤ آیا سرگذشت موسی بر تو آمد ١٥ آنگاه که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا درداد ١٦ به سوی فرعون برو که وی سر برداشته است ١٧ و بگو آیا سر آن داری که به پاکیزگی گرایی ١٨ و تو را به سوی پروردگارت راه نمایم تا پروا بداری ١٩ پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود ٢٠ و[لی فرعون] تکذیب نمود و عصیان کرد ٢١ سپس پشت کرد [و] به کوشش برخاست ٢٢ و گروهی را فراهم آورد [و] ندا درداد ٢٣ و گفت پروردگار بزرگتر شما منم ٢٤ و خدا [هم] او را به کیفر دنیا و آخرت گرفتار کرد ٢٥ در حقیقت برای هر کس که [از خدا] بترسد در این [ماجرا] عبرتی است ٢٦ آیا آفرینش شما دشوارتر است‌یا آسمانی که [او] آن را برپا کرده است ٢٧ سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معین] درست کرد ٢٨ و شبش را تیره و روزش را آشکار گردانید ٢٩ و پس از آن زمین را با غلتانیدن گسترد ٣٠ آبش و چراگاهش را از آن بیرون آورد ٣١ و کوه‌ها را لنگر آن گردانید ٣٢ [تا وسیله] استفاده برای شما و دامهایتان باشد ٣٣ پس آنگاه که آن هنگامه بزرگ دررسد ٣٤ [آن] روز است که انسان آنچه را که در پی آن کوشیده است به یاد آورد ٣٥ و جهنم برای هر که بیند آشکار گردد ٣٦ اما هر که طغیان کرد ٣٧ و زندگی پست دنیا را برگزید ٣٨ پس جایگاه او همان آتش است ٣٩ و اما کسی که از ایستادن در برابر پروردگارش هراسید و نفس خود را از هوس بازداشت ٤٠ پس جایگاه او همان بهشت است ٤١ دربارهٔ رستاخیز از تو می‌پرسند که فرارسیدنش چه وقت است ٤٢ تو را چه به گفتگو در آن ٤٣ علم آن با پروردگار تو است ٤٤ تو فقط کسی را که از آن می‌ترسد هشدار می‌دهی ٤٥ روزی که آن را می‌بینند گویی که آنان جز شبی یا روزی درنگ نکرده‌اند ٤٦﴾