سوره معارج با متن و ترجمه + قرائت آنلاین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿سَأَلَ سَائِلٌ بِعَذَابٍ وَاقِعٍ ١﴾
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. پرسنده‌ای از عذاب واقع‌شونده‌ای پرسید ١﴾
﴿لِلْكَافِرِينَ لَيْسَ لَهُ دَافِعٌ ٢﴾
﴿که اختصاص به کافران دارد [و] آن را بازدارنده‌ای نیست ٢﴾
﴿مِنَ اللَّهِ ذِي الْمَعَارِجِ ٣﴾
﴿[و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است ٣﴾
﴿تَعْرُجُ الْمَلَائِكَةُ وَالرُّوحُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍ ٤﴾
﴿فرشتگان و روح در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوی او بالا می‌روند ٤﴾
﴿فَاصْبِرْ صَبْرًا جَمِيلًا ٥﴾
﴿پس صبر کن صبری نیکو ٥﴾
﴿إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُ بَعِيدًا ٦﴾
﴿زیرا آنان [عذاب] را دور می‌بینند ٦﴾
﴿وَنَرَاهُ قَرِيبًا ٧﴾
﴿و [ما] نزدیکش می‌بینیم ٧﴾
﴿يَوْمَ تَكُونُ السَّمَاءُ كَالْمُهْلِ ٨﴾
﴿روزی که آسمانها چون فلز گداخته شود ٨﴾
﴿وَتَكُونُ الْجِبَالُ كَالْعِهْنِ ٩﴾
﴿و کوه‌ها چون پشم زده گردد ٩﴾
﴿وَلَا يَسْأَلُ حَمِيمٌ حَمِيمًا ١٠﴾
﴿و هیچ دوست صمیمی از دوست صمیمی [حال] نپرسد ١٠﴾
﴿يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍ بِبَنِيهِ ١١﴾
﴿آنان را به ایشان نشان می‌دهند گناهکار آرزو می‌کند که کاش برای رهایی از عذاب آن روز می‌توانست پسران خود را عوض دهد ١١﴾
﴿وَصَاحِبَتِهِ وَأَخِيهِ ١٢﴾
﴿و [نیز] همسرش و برادرش را ١٢﴾
﴿وَفَصِيلَتِهِ الَّتِي تُؤْوِيهِ ١٣﴾
﴿و قبیله‌اش را که به او پناه می‌دهد ١٣﴾
﴿وَمَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ يُنْجِيهِ ١٤﴾
﴿و هر که را که در روی زمین است همه را [عوض می‌داد] و آنگاه خود را رها می‌کرد ١٤﴾
﴿كَلَّا إِنَّهَا لَظَى ١٥﴾
﴿نه چنین است [آتش] زبانه می‌کشد ١٥﴾
﴿نَزَّاعَةً لِلشَّوَى ١٦﴾
﴿پوست‌سر و اندام را برکننده است ١٦﴾
﴿تَدْعُو مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّى ١٧﴾
﴿هر که را پشت کرده و روی برتافته ١٧﴾
﴿وَجَمَعَ فَأَوْعَى ١٨﴾
﴿و گرد آورده و انباشته [و حسابش را نگاه داشته] فرا می‌خواند ١٨﴾
﴿إِنَّ الْإِنْسَانَ خُلِقَ هَلُوعًا ١٩﴾
﴿به راستی که انسان سخت آزمند [و بی‌تاب] خلق شده است ١٩﴾
﴿إِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعًا ٢٠﴾
﴿چون صدمه‌ای به او رسد عجز و لابه کند ٢٠﴾
﴿وَإِذَا مَسَّهُ الْخَيْرُ مَنُوعًا ٢١﴾
﴿و چون خیری به او رسد بخل ورزد ٢١﴾
﴿إِلَّا الْمُصَلِّينَ ٢٢﴾
﴿غیر از نمازگزاران ٢٢﴾
﴿الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ ٢٣﴾
﴿همان کسانی که بر نمازشان پایداری می‌کنند ٢٣﴾
﴿وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ ٢٤﴾
﴿و همانان که در اموالشان حقی معلوم است ٢٤﴾
﴿لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ٢٥﴾
﴿برای سائل و محروم ٢٥﴾
﴿وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ ٢٦﴾
﴿و کسانی که روز جزا را باور دارند ٢٦﴾
﴿وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ ٢٧﴾
﴿و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند ٢٧﴾
﴿إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ ٢٨﴾
﴿چرا که از عذاب پروردگارشان ایمن نمی‌توانند بود ٢٨﴾
﴿وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ ٢٩﴾
﴿و کسانی که دامن خود را حفظ می‌کنند ٢٩﴾
﴿إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ٣٠﴾
﴿مگر بر همسران خود یا کنیزانشان که [در این صورت] مورد نکوهش نیستند ٣٠﴾
﴿فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ ٣١﴾
﴿و هر کس پا از این [حد] فراتر نهد آنان همان از حد درگذرندگانند ٣١﴾
﴿وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ ٣٢﴾
﴿و کسانی که امانتها و پیمان خود را مراعات می‌کنند ٣٢﴾
﴿وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ ٣٣﴾
﴿و آنان که بر شهادت‌های خود ایستاده‌اند ٣٣﴾
﴿وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ٣٤﴾
﴿و کسانی که بر نمازشان مداومت می‌ورزند ٣٤﴾
﴿أُولَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ ٣٥﴾
﴿آنها هستند که در باغهایی [از بهشت] گرامی خواهند بود ٣٥﴾
﴿فَمَالِ الَّذِينَ كَفَرُوا قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ٣٦﴾
﴿چه شده است که آنان که کفر ورزیده‌اند به سوی تو شتابان ٣٦﴾
﴿عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ عِزِينَ ٣٧﴾
﴿گروه گروه از راست و از چپ [هجوم می‌آورند] ٣٧﴾
﴿أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ أَنْ يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ٣٨﴾
﴿آیا هر یک از آنان طمع می‌بندد که در بهشت پر نعمت درآورده شود ٣٨﴾
﴿كَلَّا إِنَّا خَلَقْنَاهُمْ مِمَّا يَعْلَمُونَ ٣٩﴾
﴿نه چنین است ما آنان را از آنچه [خود] می‌دانند آفریدیم ٣٩﴾
﴿فَلَا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشَارِقِ وَالْمَغَارِبِ إِنَّا لَقَادِرُونَ ٤٠﴾
﴿[هرگز] به پروردگار خاوران و باختران سوگند یاد می‌کنم که ما تواناییم ٤٠﴾
﴿عَلَى أَنْ نُبَدِّلَ خَيْرًا مِنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ٤١﴾
﴿که به جای آنان بهتر از ایشان را بیاوریم و بر ما پیشی نتوانند جست ٤١﴾
﴿فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلَاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ٤٢﴾
﴿پس بگذارشان یاوه گویند و بازی کنند تا روزی را که وعده داده شده‌اند ملاقات نمایند ٤٢﴾
﴿يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْدَاثِ سِرَاعًا كَأَنَّهُمْ إِلَى نُصُبٍ يُوفِضُونَ ٤٣﴾
﴿روزی که از گورها[ی خود] شتابان برآیند گویی که آنان به سوی پرچمهای افراشته می‌دوند ٤٣﴾
﴿خَاشِعَةً أَبْصَارُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ ذَلِكَ الْيَوْمُ الَّذِي كَانُوا يُوعَدُونَ ٤٤﴾
﴿دیدگانشان فرو افتاده [غبار] مذلت آنان را فرو گرفته است این است همان روزی که به ایشان وعده داده می‌شد ٤٤﴾
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
الگو:قرآن جدید: آیه اول از حدود سوره خارج است معارج (44)
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. پرسنده‌ای از عذاب واقع‌شونده‌ای پرسید ١ که اختصاص به کافران دارد [و] آن را بازدارنده‌ای نیست ٢ [و] از جانب خداوند صاحب درجات [و مراتب] است ٣ فرشتگان و روح در روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است به سوی او بالا می‌روند ٤ پس صبر کن صبری نیکو ٥ زیرا آنان [عذاب] را دور می‌بینند ٦ و [ما] نزدیکش می‌بینیم ٧ روزی که آسمانها چون فلز گداخته شود ٨ و کوه‌ها چون پشم زده گردد ٩ و هیچ دوست صمیمی از دوست صمیمی [حال] نپرسد ١٠ آنان را به ایشان نشان می‌دهند گناهکار آرزو می‌کند که کاش برای رهایی از عذاب آن روز می‌توانست پسران خود را عوض دهد ١١ و [نیز] همسرش و برادرش را ١٢ و قبیله‌اش را که به او پناه می‌دهد ١٣ و هر که را که در روی زمین است همه را [عوض می‌داد] و آنگاه خود را رها می‌کرد ١٤ نه چنین است [آتش] زبانه می‌کشد ١٥ پوست‌سر و اندام را برکننده است ١٦ هر که را پشت کرده و روی برتافته ١٧ و گرد آورده و انباشته [و حسابش را نگاه داشته] فرا می‌خواند ١٨ به راستی که انسان سخت آزمند [و بی‌تاب] خلق شده است ١٩ چون صدمه‌ای به او رسد عجز و لابه کند ٢٠ و چون خیری به او رسد بخل ورزد ٢١ غیر از نمازگزاران ٢٢ همان کسانی که بر نمازشان پایداری می‌کنند ٢٣ و همانان که در اموالشان حقی معلوم است ٢٤ برای سائل و محروم ٢٥ و کسانی که روز جزا را باور دارند ٢٦ و آنان که از عذاب پروردگارشان بیمناکند ٢٧ چرا که از عذاب پروردگارشان ایمن نمی‌توانند بود ٢٨ و کسانی که دامن خود را حفظ می‌کنند ٢٩ مگر بر همسران خود یا کنیزانشان که [در این صورت] مورد نکوهش نیستند ٣٠ و هر کس پا از این [حد] فراتر نهد آنان همان از حد درگذرندگانند ٣١ و کسانی که امانتها و پیمان خود را مراعات می‌کنند ٣٢ و آنان که بر شهادت‌های خود ایستاده‌اند ٣٣ و کسانی که بر نمازشان مداومت می‌ورزند ٣٤ آنها هستند که در باغهایی [از بهشت] گرامی خواهند بود ٣٥ چه شده است که آنان که کفر ورزیده‌اند به سوی تو شتابان ٣٦ گروه گروه از راست و از چپ [هجوم می‌آورند] ٣٧ آیا هر یک از آنان طمع می‌بندد که در بهشت پر نعمت درآورده شود ٣٨ نه چنین است ما آنان را از آنچه [خود] می‌دانند آفریدیم ٣٩ [هرگز] به پروردگار خاوران و باختران سوگند یاد می‌کنم که ما تواناییم ٤٠ که به جای آنان بهتر از ایشان را بیاوریم و بر ما پیشی نتوانند جست ٤١ پس بگذارشان یاوه گویند و بازی کنند تا روزی را که وعده داده شده‌اند ملاقات نمایند ٤٢ روزی که از گورها[ی خود] شتابان برآیند گویی که آنان به سوی پرچمهای افراشته می‌دوند ٤٣ دیدگانشان فرو افتاده [غبار] مذلت آنان را فرو گرفته است این است همان روزی که به ایشان وعده داده می‌شد ٤٤﴾