سوره دخان با متن و ترجمه + قرائت آنلاین

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿حم ١﴾
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. حاء میم ١﴾
﴿وَالْكِتَابِ الْمُبِينِ ٢﴾
﴿سوگند به کتاب روشنگر ٢﴾
﴿إِنَّا أَنْزَلْنَاهُ فِي لَيْلَةٍ مُبَارَكَةٍ إِنَّا كُنَّا مُنْذِرِينَ ٣﴾
﴿[که] ما آن را در شبی فرخنده نازل کردیم [زیرا] که ما هشداردهنده بودیم ٣﴾
﴿فِيهَا يُفْرَقُ كُلُّ أَمْرٍ حَكِيمٍ ٤﴾
﴿در آن [شب] هر [گونه] کاری [به نحوی] استوار فیصله می‌یابد ٤﴾
﴿أَمْرًا مِنْ عِنْدِنَا إِنَّا كُنَّا مُرْسِلِينَ ٥﴾
﴿[این] کاری است [که] از جانب ما [صورت می‌گیرد] ما فرستنده [پیامبران] بودیم ٥﴾
﴿رَحْمَةً مِنْ رَبِّكَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ٦﴾
﴿[و این] رحمتی از پروردگار توست که او شنوای داناست ٦﴾
﴿رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ ٧﴾
﴿پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو است اگر یقین دارید ٧﴾
﴿لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ يُحْيِي وَيُمِيتُ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ٨﴾
﴿خدایی جز او نیست او زندگی می‌بخشد و می‌می‌راند پروردگار شما و پروردگار پدران شماست ٨﴾
﴿بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ يَلْعَبُونَ ٩﴾
﴿ولی نه آنها به شک و شبهه خویش سرگرمند ٩﴾
﴿فَارْتَقِبْ يَوْمَ تَأْتِي السَّمَاءُ بِدُخَانٍ مُبِينٍ ١٠﴾
﴿پس در انتظار روزی باش که آسمان دودی نمایان برمی‌آورد ١٠﴾
﴿يَغْشَى النَّاسَ هَذَا عَذَابٌ أَلِيمٌ ١١﴾
﴿که مردم را فرو می‌گیرد این است عذاب پر درد ١١﴾
﴿رَبَّنَا اكْشِفْ عَنَّا الْعَذَابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ ١٢﴾
﴿[می‌گویند] پروردگارا این عذاب را از ما دفع کن که ما ایمان داریم ١٢﴾
﴿أَنَّى لَهُمُ الذِّكْرَى وَقَدْ جَاءَهُمْ رَسُولٌ مُبِينٌ ١٣﴾
﴿آنان را کجا [جای] پند[گرفتن] باشد و حال آنکه به یقین برای آنان پیامبری روشنگر آمده است ١٣﴾
﴿ثُمَّ تَوَلَّوْا عَنْهُ وَقَالُوا مُعَلَّمٌ مَجْنُونٌ ١٤﴾
﴿پس از او روی برتافتند و گفتند تعلیم‌یافته‌ای دیوانه است ١٤﴾
﴿إِنَّا كَاشِفُو الْعَذَابِ قَلِيلًا إِنَّكُمْ عَائِدُونَ ١٥﴾
﴿ما این عذاب را اندکی از شما برمی‌داریم [ولی شما] در حقیقت باز از سر می‌گیرید ١٥﴾
﴿يَوْمَ نَبْطِشُ الْبَطْشَةَ الْكُبْرَى إِنَّا مُنْتَقِمُونَ ١٦﴾
﴿روزی که دست به حمله می‌زنیم همان حمله بزرگ [آنگاه] ما انتقام‌کشنده‌ایم ١٦﴾
﴿وَلَقَدْ فَتَنَّا قَبْلَهُمْ قَوْمَ فِرْعَوْنَ وَجَاءَهُمْ رَسُولٌ كَرِيمٌ ١٧﴾
﴿و به یقین پیش از آنان قوم فرعون را بیازمودیم و پیامبری بزرگوار برایشان آمد ١٧﴾
﴿أَنْ أَدُّوا إِلَيَّ عِبَادَ اللَّهِ إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٨﴾
﴿که [به آنان گفت] بندگان خدا را به من بسپارید زیرا که من شما را فرستاده‌ای امینم ١٨﴾
﴿وَأَنْ لَا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيكُمْ بِسُلْطَانٍ مُبِينٍ ١٩﴾
﴿و بر خدا برتری مجویید که من برای شما حجتی آشکار آورده‌ام ١٩﴾
﴿وَإِنِّي عُذْتُ بِرَبِّي وَرَبِّكُمْ أَنْ تَرْجُمُونِ ٢٠﴾
﴿و من به پروردگار خود و پروردگار شما پناه می‌برم از اینکه مرا سنگباران کنید ٢٠﴾
﴿وَإِنْ لَمْ تُؤْمِنُوا لِي فَاعْتَزِلُونِ ٢١﴾
﴿و اگر به من ایمان نمی‌آورید پس از من کناره گیرید ٢١﴾
﴿فَدَعَا رَبَّهُ أَنَّ هَؤُلَاءِ قَوْمٌ مُجْرِمُونَ ٢٢﴾
﴿پس پروردگار خود را خواند که اینها مردمی گناهکارند ٢٢﴾
﴿فَأَسْرِ بِعِبَادِي لَيْلًا إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ٢٣﴾
﴿[فرمود] بندگانم را شبانه ببر زیرا شما مورد تعقیب واقع خواهید شد ٢٣﴾
﴿وَاتْرُكِ الْبَحْرَ رَهْوًا إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ ٢٤﴾
﴿و دریا را هنگامی که آرام است پشت‌سر بگذار که آنان سپاهی غرق‌شدنی‌اند ٢٤﴾
﴿كَمْ تَرَكُوا مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ٢٥﴾
﴿[وه] چه باغها و چشمه‌سارانی [که آنها بعد از خود] بر جای نهادند ٢٥﴾
﴿وَزُرُوعٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٢٦﴾
﴿و کشتزارها و جایگاه‌های نیکو ٢٦﴾
﴿وَنَعْمَةٍ كَانُوا فِيهَا فَاكِهِينَ ٢٧﴾
﴿و نعمتی که از آن برخوردار بودند ٢٧﴾
﴿كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا قَوْمًا آخَرِينَ ٢٨﴾
﴿[آری] این چنین [بود] و آنها را به مردمی دیگر میراث دادیم ٢٨﴾
﴿فَمَا بَكَتْ عَلَيْهِمُ السَّمَاءُ وَالْأَرْضُ وَمَا كَانُوا مُنْظَرِينَ ٢٩﴾
﴿و آسمان و زمین بر آنان زاری نکردند و مهلت نیافتند ٢٩﴾
﴿وَلَقَدْ نَجَّيْنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ مِنَ الْعَذَابِ الْمُهِينِ ٣٠﴾
﴿و به راستی فرزندان اسرائیل را از عذاب خفت‌آور رهانیدیم ٣٠﴾
﴿مِنْ فِرْعَوْنَ إِنَّهُ كَانَ عَالِيًا مِنَ الْمُسْرِفِينَ ٣١﴾
﴿از [دست] فرعون که متکبری از افراطکاران بود ٣١﴾
﴿وَلَقَدِ اخْتَرْنَاهُمْ عَلَى عِلْمٍ عَلَى الْعَالَمِينَ ٣٢﴾
﴿و قطعاً آنان را دانسته بر مردم جهان ترجیح دادیم ٣٢﴾
﴿وَآتَيْنَاهُمْ مِنَ الْآيَاتِ مَا فِيهِ بَلَاءٌ مُبِينٌ ٣٣﴾
﴿و از نشانه‌ها [ی الهی] آنچه را که در آن آزمایشی آشکار بود بدیشان دادیم ٣٣﴾
﴿إِنَّ هَؤُلَاءِ لَيَقُولُونَ ٣٤﴾
﴿هر آینه این [کافران] می‌گویند ٣٤﴾
﴿إِنْ هِيَ إِلَّا مَوْتَتُنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُنْشَرِينَ ٣٥﴾
﴿جز مرگ نخستین دیگر [واقعه‌ای] نیست و ما زنده‌شدنی نیستیم ٣٥﴾
﴿فَأْتُوا بِآبَائِنَا إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ ٣٦﴾
﴿اگر راست می‌گویید پس پدران ما را [باز] آورید ٣٦﴾
﴿أَهُمْ خَيْرٌ أَمْ قَوْمُ تُبَّعٍ وَالَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ أَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّهُمْ كَانُوا مُجْرِمِينَ ٣٧﴾
﴿آیا ایشان بهترند یا قوم تبع و کسانی که پیش از آنها بودند آنها را هلاک کردیم زیرا که گنهکار بودند ٣٧﴾
﴿وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ٣٨﴾
﴿و آسمانها و زمین و آنچه را که میان آن دو است به بازی نیافریده‌ایم ٣٨﴾
﴿مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ٣٩﴾
﴿آنها را جز به حق نیافریده‌ایم لیکن بیشترشان نمی‌دانند ٣٩﴾
﴿إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ مِيقَاتُهُمْ أَجْمَعِينَ ٤٠﴾
﴿در حقیقت روز جداسازی موعد همه آنهاست ٤٠﴾
﴿يَوْمَ لَا يُغْنِي مَوْلًى عَنْ مَوْلًى شَيْئًا وَلَا هُمْ يُنْصَرُونَ ٤١﴾
﴿همان روزی که هیچ دوستی از هیچ دوستی نمی‌تواند حمایتی کند و آنان یاری نمی‌شوند ٤١﴾
﴿إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ٤٢﴾
﴿مگر کسی را که خدا رحمت کرده است زیرا که اوست همان ارجمند مهربان ٤٢﴾
﴿إِنَّ شَجَرَةَ الزَّقُّومِ ٤٣﴾
﴿آری درخت زقوم ٤٣﴾
﴿طَعَامُ الْأَثِيمِ ٤٤﴾
﴿خوراک گناه پیشه است ٤٤﴾
﴿كَالْمُهْلِ يَغْلِي فِي الْبُطُونِ ٤٥﴾
﴿چون مس گداخته در شکمها می‌گدازد ٤٥﴾
﴿كَغَلْيِ الْحَمِيمِ ٤٦﴾
﴿همانند جوشش آب جوشان ٤٦﴾
﴿خُذُوهُ فَاعْتِلُوهُ إِلَى سَوَاءِ الْجَحِيمِ ٤٧﴾
﴿او را بگیرید و به میان دوزخش بکشانید ٤٧﴾
﴿ثُمَّ صُبُّوا فَوْقَ رَأْسِهِ مِنْ عَذَابِ الْحَمِيمِ ٤٨﴾
﴿آنگاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید ٤٨﴾
﴿ذُقْ إِنَّكَ أَنْتَ الْعَزِيزُ الْكَرِيمُ ٤٩﴾
﴿بچش که تو همان ارجمند بزرگواری ٤٩﴾
﴿إِنَّ هَذَا مَا كُنْتُمْ بِهِ تَمْتَرُونَ ٥٠﴾
﴿این است همان چیزی که دربارهٔ آن تردید می‌کردید ٥٠﴾
﴿إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ ٥١﴾
﴿به راستی پرهیزگاران در جایگاهی آسوده [اند] ٥١﴾
﴿فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ٥٢﴾
﴿در بوستان‌ها و کنار چشمه سارها ٥٢﴾
﴿يَلْبَسُونَ مِنْ سُنْدُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُتَقَابِلِينَ ٥٣﴾
﴿پرنیان نازک و دیبای ستبر می‌پوشند [و] برابر هم نشسته‌اند ٥٣﴾
﴿كَذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ٥٤﴾
﴿[آری] چنین [خواهد بود] و آنها را با حوریان درشت‌چشم همسر می‌گردانیم ٥٤﴾
﴿يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ٥٥﴾
﴿در آنجا هر میوه‌ای را [که بخواهند] آسوده‌خاطر می‌طلبند ٥٥﴾
﴿لَا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولَى وَوَقَاهُمْ عَذَابَ الْجَحِيمِ ٥٦﴾
﴿در آنجا جز مرگ نخستین مرگ نخواهند چشید و [خدا] آنها را از عذاب دوزخ نگاه می‌دارد ٥٦﴾
﴿فَضْلًا مِنْ رَبِّكَ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ٥٧﴾
﴿[این] بخششی است از جانب پروردگار تو این است همان کامیابی بزرگ ٥٧﴾
﴿فَإِنَّمَا يَسَّرْنَاهُ بِلِسَانِكَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ٥٨﴾
﴿در حقیقت [قرآن] را بر زبان تو آسان گردانیدیم امید که پند پذیرند ٥٨﴾
﴿فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ ٥٩﴾
﴿پس مراقب باش زیرا که آنان هم مراقبند ٥٩﴾