سوره لقمان سی و یکمین سوره و از سورههای مکی قرآن است که در جزء ۲۱ جای دارد. این سوره به مناسبت ذکر نام لقمان و نصایح او به فرزندش، به این نام برگزیده شده است. سوره لقمان ضمن تصریح بر بهرهمندی لقمان از موهبت الهی حکمت به نقل سخنان حکیمانه و اخلاقی او و مباحثی از جمله توحید، وصف حال نیکوکاران، خصوصیات منکران و مستکبران، دعوت به تقوا و توصیف اوضاع قیامت میپردازد.
آیه ۱۹ از توصیههای لقمان به فرزندش و آیه ۲۲ به نام آیه عروه الوثقی از آیات مشهور این سوره است. فقها ذیل آیه ششم این سوره، مباحثی درباره لهو الحدیث و غنا آوردهاند.
در فضیلت قرائت این سوره آمده است هر شخصی سوره لقمان را بخواند؛ در قیامت لقمان با او دوست بوده و ده برابر اجر فردی که به خوبیها عمل کرده و از بدیها دوری نموده، به او پاداش داده میشود.
معرفی سوره لقمان
وجه تسمیه سوره لقمان از آیه دوازدهم آن برگرفته شده است. نام لقمان دوبار در این سوره درآیات ۱۲و ۱۳به کار رفته و در هیچ سوره دیگری نیامده است.[۱] این سوره به دلیل آنکه( در آیات ۱۳ تا ۱۹) حاوی اندرزهای لقمان به فرزندش است، لقمان نامیده شده است.[۲]
ترتیب و محل نزول
سوره لقمان جز سورههای مکی و در ترتیب نزول، پنجاه و هفتمین سورهای است که بر پیامبر(ص) نازل شده است. این سوره در چینش کنونی مُصحَف، سی و یکمین سوره است و در جزء ۲۱ قرآن جای دارد.[۳]
تعداد آیات و دیگر ویژگیها سوره لقمان
سوره لقمان ۳۴ آیه،[یادداشت ۱] ۵۵۰ کلمه و ۲۱۷۱ حرف دارد و هفدهمین سورهای است که با حروف مقطعه آغاز گشته است و ششمین سوره از سورههای هفتگانه لامات است که با حروف رمزی و مقطعه «الم» آغاز میشوند. سوره لقمان از سورههای مثانی و مقداری کمتر از یک حزب است.[۴] برخی معتقدند دو آیه ۲۷ و ۲۸ این سوره در مدینه نازل شده است.[۵]
برخی از مفسران معتقدند خداوند سوره روم را با آیاتی که بر نبوت پیامبر اسلام دلالت داشته، به اتمام رسانیده و در ادامه همان مطلب، سوره لقمان را با سخن گفتن از قرآن آغاز میکند.[۶]
محتوا سوره لقمان
محتوای کلی سوره لقمان همانند بیشتر سورههای مکی مشتمل بر دعوت به حکمت و اخلاق ذیل توحید الهی، ایمان به معاد و عمل به کلیات شرایع دین است.[۷]
موضوعات فرعی این سوره عبارتاند از:
بیان عظمت و اهمیت قرآن در هدایت بشر؛
تقسیم انسانها به نیکوکار و مستکبر و بیان سرنوشت آنان؛
گفتارهایی پیرامون مخلوقات خداوند؛
نصایح و موعظههای لقمان به فرزندش مبنی بر توحیدگرایی و عدم شرک به خدا، احترام به پدر و مادر و اطاعت از آن دو، اقامه نماز، امر به معروف و نهی از منکر، صبر، تواضع، عدم تکبر و گفتار نرم و آرام.
دلایل ایمان به مبدأ و معاد؛
بیان علوم اختصاصی خداوند، مانند زمان مرگ و برپایی قیامت.[۸]
شأن نزول برخی آیات سوره لقمان
آیات ۶، ۲۷ و ۳۴ سوره لقمان دارای شأن نزول هستند که در ادامه به آن اشاره میشود.
خریدار سخنان بیهوده
پیرامون آیه ششم این سوره «وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یشْتَری لَهْوَ الْحَدیثِ لِیضِلَّ عَنْ سَبیل الله بِغَیرِ عِلْمٍ وَ یتَّخِذَها هُزُواً أُولئِک لَهُمْ عَذابٌ مُهینٌ؛ بعضی از مردم خریدار سخنان بیهودهاند، تا به نادانی، مردم را از راه خدا گمراه کنند و قرآن را به مسخره میگیرند. نصیب اینان عذابی است خوار کننده» دو شأن نزول، بیان شده است:
برخی گفتهاند آیه در مورد نضر بن حارث نازل شده است. او برای تجارت به ایران میرفت و داستانهای آنها را یاد میگرفت و برای قریش نقل میکرد و میگفت: محمد، داستان عاد و ثمود میگوید و من داستان رستم و اسفندیار وکسری ها(پادشاهان عجم)؛ به همین جهت قریش، گوش دادن به قرآن را ترک و به شنیدن سخن او روی میآوردند.[۱۰]
برخی نیز آیه را درباره مردی از قریش دانستهاند که کنیز آوازهخوانی را خریده بود و مردم به شنیدن آواز او رفته و به پیامبر گوش نمیدادند؛[۱۱] یا درباره افرادی دانستهاند که به خریداری غلامان و کنیزان آواز خوان میپرداختند.[۱۲]
علم بیپایان خداوند
آیه ۲۷ سوره لقمان «و لَوْ أَنَّ ما فِی الْأَرْضِ مِنْ شَجَرَةٍ أَقْلامٌ وَ الْبَحْرُ یمُدُّهُ مِنْ بَعْدِهِ سَبْعَةُ أَبْحُرٍ ما نَفِدَتْ کلِماتُ اللهِ إِنَّ الله عَزیزٌ حَکیمٌ؛ ترجمه«و اگر هر درخت روی زمین (در کف نویسندگان عالم) قلم شود و آب دریا به اضافه هفت دریای دیگر مرکب گردد باز نگارش کلمات خدا (که موجودات بینهایت کتاب آفرینش است) ناتمام بماند، که همانا خدا را اقتدار بینهایت و حکمت بیپایان است». درباره گفتگوی احبار یهودیان مدینه با پیامبر(ص) پیرامون آیه ۸۵ سوره اسراء «ما أُوتِیتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلَّا قَلِیلًا؛ جز اندکی از دانش، به شما داده نشدهاست!» نازل شد.[۱۳] علامه طباطبایی عدد هفت را نشانه کثرت میداند و منظور از کلمه را لفظی میداند که دلالت بر معنایی دارد که همان موجوداتی هستند که خداوند آفریده است یعنی اگر با قلمهایی که از تمامی درختان تهیه شده و با مرکبی که از همه دریاها به دست آمده؛ اسم مخلوقات الهی نوشته بشوند مرکب دریاها تمام میشوند ولی نوشتن نام مخلوقات الهی ناتمام میمانند. [۱۴] بزرگان یهود درباره مصداق آیه ۸۵ سوره اسراء سوال کردند آیا مقصود ما یهودیان هستیم یا مسلمانان که قوم تو هستند؟ و پیامبر جواب داد: مراد همگان هستند. یهودیان گفتند: تو خود گفتهای که خداوند بر ما تورات را نازل کرده و در آن، آگاهی بر هر چیزی هست، پیامبر فرمود این علمی که در تورات است در برابر علم خداوند ناچیز است و پس از پافشاری یهودیان که چگونه خیرکثیر با علم قلیل قابل اجتماع است؟ این آیه در جواب آنان نازل شد.[۱۵]
علم غیب در اختیار خدا در سوره لقمان
درباره شأن نزول آیه ۳۴ این سوره «إِنَّ الله عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ ینَزِّلُ الْغَیثَ وَ یعْلَمُ ما فِی الْأَرْحامِ وَ ما تَدْری نَفْسٌ ما ذا تَکسِبُ غَداً وَ ما تَدْری نَفْسٌ بِأَی أَرْضٍ تَمُوتُ إِنَّ الله عَلیمٌ خَبیرٌ؛ خداست که میداند که قیامت چه وقت میآید. اوست که باران میباراند و از آنچه در رحمهاست آگاه است. و هیچ کس نمیداند که فردا چه چیز به دست خواهد آورد و کسی نمیداند که در کدام زمین خواهد مرد. خدا دانا و آگاه است»، گفتهاند شخصی به نام «وراث» از طائفه «بنی مازن» خدمت پیامبر(ص) آمد و گفت:ای محمد! چه زمانی قیامت بر پا میشود؟ شهرهای ما در خشکسالی فرو رفته، چه زمانی فراوانی نعمت میشود؟ و نیز هنگامی که آمدم همسرم باردار بود؛ چه زمانی فرزند میآورد؟ میدانم امروز چه کردهام، فردا چه خواهم کرد؟ میدانم در کجا متولد شدهام؛ بگو در کدام سرزمین میمیرم؟! در این زمانی آیه فوق نازل شد و گفت علم همه این امور نزد خدا است.[۱۶]

