بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ
﴿طسم ١﴾
﴿به نام خداوند رحمتگر مهربان. طا سین میم ١﴾
﴿تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ ٢﴾
﴿این است آیههای کتاب روشنگر ٢﴾
﴿لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ٣﴾
﴿شاید تو از اینکه [مشرکان] ایمان نمیآورند جان خود را تباه سازی ٣﴾
﴿إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ ٤﴾
﴿اگر بخواهیم معجزهای از آسمان بر آنان فرود میآوریم تا در برابر آن گردنهایشان خاضع گردد ٤﴾
﴿وَمَا يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمَنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ٥﴾
﴿و هیچ تذکر جدیدی از سوی [خدای] رحمان برایشان نیامد جز اینکه همواره از آن روی برمیتافتند ٥﴾
﴿فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ ٦﴾
﴿[آنان] در حقیقت به تکذیب پرداختند و به زودی خبر آنچه که بدان ریشخند میکردند بدیشان خواهد رسید ٦﴾
﴿أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنَا فِيهَا مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ٧﴾
﴿مگر در زمین ننگریستهاند که چه قدر در آن از هر گونه جفتهای زیبا رویانیدهایم ٧﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ٨﴾
﴿قطعا در این [هنرنمایی] عبرتی است و[لی] بیشترشان ایمان آورنده نیستند ٨﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ٩﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکست ناپذیر مهربان است ٩﴾
﴿وَإِذْ نَادَى رَبُّكَ مُوسَى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ١٠﴾
﴿و [یاد کن] هنگامی را که پروردگارت موسی را ندا درداد که به سوی قوم ستمکار برو ١٠﴾
﴿قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَلَا يَتَّقُونَ ١١﴾
﴿قوم فرعون آیا پروا ندارند ١١﴾
﴿قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ ١٢﴾
﴿گفت پروردگارا میترسم مرا تکذیب کنند ١٢﴾
﴿وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنْطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَى هَارُونَ ١٣﴾
﴿و سینه ام تنگ میگردد و زبانم باز نمیشود پس به سوی هارون بفرست ١٣﴾
﴿وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخَافُ أَنْ يَقْتُلُونِ ١٤﴾
﴿و [از طرفی] آنان بر [گردن] من خونی دارند و میترسم مرا بکشند ١٤﴾
﴿قَالَ كَلَّا فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ ١٥﴾
﴿فرمود نه چنین نیست نشانههای ما را [برای آنان] بب رید که ما با شما شنونده ایم ١٥﴾
﴿فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٦﴾
﴿پس به سوی فرعون بروید و بگویید ما پیامبر پروردگار جهانیانیم ١٦﴾
﴿أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ١٧﴾
﴿فرزندان اسرائیل را با ما بفرست ١٧﴾
﴿قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ ١٨﴾
﴿[فرعون] گفت آیا تو را از کودکی در میان خود نپروردیم و سالیانی چند از عمرت را پیش ما نماندی ١٨﴾
﴿وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنْتَ مِنَ الْكَافِرِينَ ١٩﴾
﴿و [سرانجام] کار خود را کردی و تو از ناسپاسانی ١٩﴾
﴿قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ ٢٠﴾
﴿گفت آن را هنگامی مرتکب شدم که از گمراهان بودم ٢٠﴾
﴿فَفَرَرْتُ مِنْكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ ٢١﴾
﴿و چون از شما ترسیدم از شما گریختم تا پروردگارم به من دانش بخشید و مرا از پیامبران قرار داد ٢١﴾
﴿وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدْتَ بَنِي إِسْرَائِيلَ ٢٢﴾
﴿و [آیا] اینکه فرزندان اسرائیل را بنده [خود] ساختهای نعمتی است که منتش را بر من مینهی ٢٢﴾
﴿قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ ٢٣﴾
﴿فرعون گفت و پروردگار جهانیان چیست ٢٣﴾
﴿قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ مُوقِنِينَ ٢٤﴾
﴿گفت پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آن دو استاگر اهل یقین باشید ٢٤﴾
﴿قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ ٢٥﴾
﴿[فرعون] به کسانی که پیرامونش بودند گفت آیا نمیشنوید ٢٥﴾
﴿قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ٢٦﴾
﴿[موسی دوباره] گفت پروردگار شما و پروردگار پدران پیشین شما ٢٦﴾
﴿قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ ٢٧﴾
﴿[فرعون] گفت واقعا این پیامبری که به سوی شما فرستاده شده سخت دیوانه است ٢٧﴾
﴿قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا إِنْ كُنْتُمْ تَعْقِلُونَ ٢٨﴾
﴿[موسی] گفت پروردگار خاور و باختر و آنچه میان آن دو استاگر تعقل کنید ٢٨﴾
﴿قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ ٢٩﴾
﴿[فرعون] گفت اگر خدایی غیر از من اختیار کنی قطعا تو را از [جمله] زندانیان خواهم ساخت ٢٩﴾
﴿قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُبِينٍ ٣٠﴾
﴿گفت گر چه برای تو چیزی آشکار بیاورم ٣٠﴾
﴿قَالَ فَأْتِ بِهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ٣١﴾
﴿گفت اگر راست میگویی آن را بیاور ٣١﴾
﴿فَأَلْقَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُبِينٌ ٣٢﴾
﴿پس عصای خود بیفکند و بناگاه آن اژدری نمایان شد ٣٢﴾
﴿وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ ٣٣﴾
﴿و دستش را بیرون کشید و بناگاه آن برای تماشاگران سپید مینمود ٣٣﴾
﴿قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ ٣٤﴾
﴿[فرعون] به سرانی که پیرامونش بودند گفت واقعا این ساحری بسیار داناست ٣٤﴾
﴿يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ ٣٥﴾
﴿میخواهد با سحر خود شما را از سرزمینتان بیرون کند اکنون چه رای میدهید ٣٥﴾
﴿قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ٣٦﴾
﴿گفتند او و برادرش را در بند دار و گردآورندگان را به شهرها بفرست ٣٦﴾
﴿يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ ٣٧﴾
﴿تا هر ساحر ماهری را نزد تو بیاورند ٣٧﴾
﴿فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ٣٨﴾
﴿پس ساحران برای موعد روزی معلوم گردآوری شدند ٣٨﴾
﴿وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنْتُمْ مُجْتَمِعُونَ ٣٩﴾
﴿و به توده مردم گفته شد آیا شما هم جمع خواهید شد ٣٩﴾
﴿لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِنْ كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ٤٠﴾
﴿بدین امید که اگر ساحران غالب شدند از آنان پیروی کنیم ٤٠﴾
﴿فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِنْ كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ ٤١﴾
﴿و چون ساحران پیش فرعون آمدند گفتند آیا اگر ما غالب آییم واقعا برای ما مزدی خواهد بود ٤١﴾
﴿قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ ٤٢﴾
﴿گفت آری و در آن صورت شما حتما از [زمره] مقربان خواهید شد ٤٢﴾
﴿قَالَ لَهُمْ مُوسَى أَلْقُوا مَا أَنْتُمْ مُلْقُونَ ٤٣﴾
﴿موسی به آنان گفت آنچه را شما میاندازید بیندازید ٤٣﴾
﴿فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ ٤٤﴾
﴿پس ریسمانها و چوبدستیهایشان را انداختند و گفتند به عزت فرعون که ما حتما پیروزیم ٤٤﴾
﴿فَأَلْقَى مُوسَى عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ ٤٥﴾
﴿پس موسی عصایش را انداخت و بناگاه هر چه را به دروغ برساخته بودند بلعید ٤٥﴾
﴿فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ ٤٦﴾
﴿در نتیجه ساحران به حالتسجده درافتادند ٤٦﴾
﴿قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ٤٧﴾
﴿گفتند به پروردگار جهانیان ایمان آوردیم ٤٧﴾
﴿رَبِّ مُوسَى وَهَارُونَ ٤٨﴾
﴿پروردگار موسی و هارون ٤٨﴾
﴿قَالَ آمَنْتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُمْ مِنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ ٤٩﴾
﴿گفت [آیا] پیش از آنکه به شما اجازه دهم به او ایمان آوردید قطعا او همان بزرگ شماست که به شما سحر آموخته است به زودی خواهید دانستحتما دستها و پاهای شما را از چپ و راستخواهم برید و همهتان را به دار خواهم آویخت ٤٩﴾
﴿قَالُوا لَا ضَيْرَ إِنَّا إِلَى رَبِّنَا مُنْقَلِبُونَ ٥٠﴾
﴿گفتند باکی نیست ما روی به سوی پروردگار خود میآوریم ٥٠﴾
﴿إِنَّا نَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَنْ كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ ٥١﴾
﴿ما امیدواریم که پروردگارمان گناهانمان را بر ما ببخشاید [چرا] که نخستین ایمانآورندگان بودیم ٥١﴾
﴿وَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُمْ مُتَّبَعُونَ ٥٢﴾
﴿و به موسی وحی کردیم که بندگان مرا شبانه حرکت ده زیرا شما مورد تعقیب قرار خواهید گرفت ٥٢﴾
﴿فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ ٥٣﴾
﴿پس فرعون ماموران جمعآوری [خود را] به شهرها فرستاد ٥٣﴾
﴿إِنَّ هَؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ ٥٤﴾
﴿[و گفت] اینها عدهای ناچیزند ٥٤﴾
﴿وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ ٥٥﴾
﴿و راستی آنها ما را بر سر خشم آوردهاند ٥٥﴾
﴿وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ ٥٦﴾
﴿و[لی] ما همگی به حال آمادهباش درآمدهایم ٥٦﴾
﴿فَأَخْرَجْنَاهُمْ مِنْ جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ٥٧﴾
﴿سرانجام ما آنان را از باغستانها و چشمهسارها ٥٧﴾
﴿وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ ٥٨﴾
﴿و گنجینهها و جایگاههای پر ناز و نعمت بیرون کردیم ٥٨﴾
﴿كَذَلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ ٥٩﴾
﴿[اراده ما] چنین بود و آن [نعمتها] را به فرزندان اسرائیل میراث دادیم ٥٩﴾
﴿فَأَتْبَعُوهُمْ مُشْرِقِينَ ٦٠﴾
﴿پس هنگام برآمدن آفتاب آنها را تعقیب کردند ٦٠﴾
﴿فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَى إِنَّا لَمُدْرَكُونَ ٦١﴾
﴿چون دو گروه همدیگر را دیدند یاران موسی گفتند ما قطعا گرفتار خواهیم شد ٦١﴾
﴿قَالَ كَلَّا إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ ٦٢﴾
﴿گفت چنین نیست زیرا پروردگارم با من است و به زودی مرا راهنمایی خواهد کرد ٦٢﴾
﴿فَأَوْحَيْنَا إِلَى مُوسَى أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْبَحْرَ فَانْفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ ٦٣﴾
﴿پس به موسی وحی کردیم با عصای خود بر این دریا بزن تا از هم شکافت و هر پارهای همچون کوهی سترگ بود ٦٣﴾
﴿وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ ٦٤﴾
﴿و دیگران را بدانجا نزدیک گردانیدیم ٦٤﴾
﴿وَأَنْجَيْنَا مُوسَى وَمَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ ٦٥﴾
﴿و موسی و همه کسانی را که همراه او بودند نجات دادیم ٦٥﴾
﴿ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ٦٦﴾
﴿آنگاه دیگران را غرق کردیم ٦٦﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ٦٧﴾
﴿مسلما در این [واقعه] عبرتی بود و[لی] بیشترشان ایمانآورنده نبودند ٦٧﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ٦٨﴾
﴿و قطعا پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ٦٨﴾
﴿وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ ٦٩﴾
﴿و بر آنان گزارش ابراهیم را بخوان ٦٩﴾
﴿إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ ٧٠﴾
﴿آنگاه که به پدر خود و قومش گفت چه میپرستید ٧٠﴾
﴿قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ ٧١﴾
﴿گفتند بتانی را میپرستیم و همواره ملازم آنهاییم ٧١﴾
﴿قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ ٧٢﴾
﴿گفت آیا وقتی دعا میکنید از شما میشنوند ٧٢﴾
﴿أَوْ يَنْفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ ٧٣﴾
﴿یا به شما سود یا زیان میرسانند ٧٣﴾
﴿قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَلِكَ يَفْعَلُونَ ٧٤﴾
﴿گفتند نه بلکه پدران خود را یافتیم که چنین میکردند ٧٤﴾
﴿قَالَ أَفَرَأَيْتُمْ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ٧٥﴾
﴿گفت آیا در آنچه میپرستیدهاید تامل کردهاید ٧٥﴾
﴿أَنْتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ ٧٦﴾
﴿شما و پدران پیشین شما ٧٦﴾
﴿فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ ٧٧﴾
﴿قطعا همه آنها جز پروردگار جهانیان دشمن منند ٧٧﴾
﴿الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ ٧٨﴾
﴿آن کس که مرا آفریده و همو راهنماییم میکند ٧٨﴾
﴿وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ ٧٩﴾
﴿و آن کس که او به من خوراک میدهد و سیرابم میگرداند ٧٩﴾
﴿وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ ٨٠﴾
﴿و چون بیمار شوم او مرا درمان میبخشد ٨٠﴾
﴿وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ ٨١﴾
﴿و آن کس که مرا میمیراند و سپس زندهام میگرداند ٨١﴾
﴿وَالَّذِي أَطْمَعُ أَنْ يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ ٨٢﴾
﴿و آن کس که امید دارم روز پاداش گناهم را بر من ببخشاید ٨٢﴾
﴿رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ٨٣﴾
﴿پروردگارا به من دانش عطا کن و مرا به صالحان ملحق فرمای ٨٣﴾
﴿وَاجْعَلْ لِي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ ٨٤﴾
﴿و برای من در [میان] آیندگان آوازه نیکو گذار ٨٤﴾
﴿وَاجْعَلْنِي مِنْ وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ٨٥﴾
﴿و مرا از وارثان بهشت پر نعمت گردان ٨٥﴾
﴿وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ ٨٦﴾
﴿و بر پدرم ببخشای که او از گمراهان بود ٨٦﴾
﴿وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ ٨٧﴾
﴿و روزی که [مردم] برانگیخته میشوند رسوایم مکن ٨٧﴾
﴿يَوْمَ لَا يَنْفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ ٨٨﴾
﴿روزی که هیچ مال و فرزندی سود نمیدهد ٨٨﴾
﴿إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ٨٩﴾
﴿مگر کسی که دلی پاک به سوی خدا بیاورد ٨٩﴾
﴿وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ ٩٠﴾
﴿و [آن روز] بهشت برای پرهیزگاران نزدیک میگردد ٩٠﴾
﴿وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ ٩١﴾
﴿و جهنم برای گمراهان نمودار میشود ٩١﴾
﴿وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنْتُمْ تَعْبُدُونَ ٩٢﴾
﴿و به آنان گفته میشود آنچه جز خدا میپرستیدید کجایند ٩٢﴾
﴿مِنْ دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنْصُرُونَكُمْ أَوْ يَنْتَصِرُونَ ٩٣﴾
﴿آیا یاریتان میکنند یا خود را یاری میدهند ٩٣﴾
﴿فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ ٩٤﴾
﴿پس آنها و همه گمراهان در آن [آتش] افکنده میشوند ٩٤﴾
﴿وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ ٩٥﴾
﴿و [نیز] همه سپاهیان ابلیس ٩٥﴾
﴿قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ ٩٦﴾
﴿آنها در آنجا با یکدیگر ستیزه میکنند [و] میگویند ٩٦﴾
﴿تَاللَّهِ إِنْ كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ٩٧﴾
﴿سوگند به خدا که ما در گمراهی آشکاری بودیم ٩٧﴾
﴿إِذْ نُسَوِّيكُمْ بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ٩٨﴾
﴿آنگاه که شما را با پروردگار جهانیان برابر میکردیم ٩٨﴾
﴿وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ ٩٩﴾
﴿و جز تباهکاران ما را گمراه نکردند ٩٩﴾
﴿فَمَا لَنَا مِنْ شَافِعِينَ ١٠٠﴾
﴿در نتیجه شفاعتگرانی نداریم ١٠٠﴾
﴿وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ ١٠١﴾
﴿و نه دوستی نزدیک ١٠١﴾
﴿فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ١٠٢﴾
﴿و ای کاش که بازگشتی برای ما بود و از مؤمنان میشدیم ١٠٢﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ١٠٣﴾
﴿حقا در این [سرگذشت درس] عبرتی است و[لی] بیشترشان مؤمن نبودند ١٠٣﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ١٠٤﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ١٠٤﴾
﴿كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ ١٠٥﴾
﴿قوم نوح پیامبران را تکذیب کردند ١٠٥﴾
﴿إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٠٦﴾
﴿چون برادرشان نوح به آنان گفت آیا پروا ندارید ١٠٦﴾
﴿إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٠٧﴾
﴿من برای شما فرستادهای در خور اعتمادم ١٠٧﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٠٨﴾
﴿از خدا پروا کنید و فرمانم ببرید ١٠٨﴾
﴿وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٠٩﴾
﴿و بر این [رسالت] اجری از شما طلب نمیکنم اجر من جز بر عهده پروردگار جهانیان نیست ١٠٩﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١١٠﴾
﴿پس از خدا پروا کنید و فرمانم ببرید ١١٠﴾
﴿قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ ١١١﴾
﴿گفتند آیا به تو ایمان بیاوریم و حال آنکه فرومایگان از تو پیروی کردهاند ١١١﴾
﴿قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ١١٢﴾
﴿[نوح] گفت به [جزئیات] آنچه میکردهاند چه آگاهی دارم ١١٢﴾
﴿إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَى رَبِّي لَوْ تَشْعُرُونَ ١١٣﴾
﴿حسابشان اگر درمییابید جز با پروردگارم نیست ١١٣﴾
﴿وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ ١١٤﴾
﴿و من طردکننده مؤمنان نیستم ١١٤﴾
﴿إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُبِينٌ ١١٥﴾
﴿من جز هشداردهندهای آشکار [بیش] نیستم ١١٥﴾
﴿قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ ١١٦﴾
﴿گفتند ای نوح اگر دست برنداری قطعا از [جمله] سنگسارشدگان خواهی بود ١١٦﴾
﴿قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ١١٧﴾
﴿گفت پروردگارا قوم من مرا تکذیب کردند ١١٧﴾
﴿فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ١١٨﴾
﴿میان من و آنان فیصله ده و من و هر کس از مؤمنان را که با من است نجات بخش ١١٨﴾
﴿فَأَنْجَيْنَاهُ وَمَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ١١٩﴾
﴿پس او و هر که را در آن کشتی آکنده با او بود رهانیدیم ١١٩﴾
﴿ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ ١٢٠﴾
﴿آنگاه باقیماندگان را غرق کردیم ١٢٠﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ١٢١﴾
﴿قطعا در این [ماجرا درس] عبرتی بود و[لی] بیشترشان ایمانآورنده نبودند ١٢١﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ١٢٢﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ١٢٢﴾
﴿كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ ١٢٣﴾
﴿عادیان پیامبران [خدا] را تکذیب کردند ١٢٣﴾
﴿إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٢٤﴾
﴿آنگاه که برادرشان هود به آنان گفت آیا پروا ندارید ١٢٤﴾
﴿إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٢٥﴾
﴿من برای شما فرستادهای در خور اعتمادم ١٢٥﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٢٦﴾
﴿از خدا پروا کنید و فرمانم ببرید ١٢٦﴾
﴿وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٢٧﴾
﴿و بر این [رسالت] اجری از شما طلب نمیکنم اجر من جز بر عهده پروردگار جهانیان نیست ١٢٧﴾
﴿أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ ١٢٨﴾
﴿آیا بر هر تپهای بنایی میسازید که [در آن] دست به بیهودهکاری زنید ١٢٨﴾
﴿وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ ١٢٩﴾
﴿و کاخهای استوار میگیرید به امید آنکه جاودانه بمانید ١٢٩﴾
﴿وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ ١٣٠﴾
﴿و چون حملهور میشوید [چون] زورگویان حملهور میشوید ١٣٠﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٣١﴾
﴿پس از خدا پروا دارید و فرمانم ببرید ١٣١﴾
﴿وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُمْ بِمَا تَعْلَمُونَ ١٣٢﴾
﴿و از آن کس که شما را به آنچه میدانید مدد کرد پروا دارید ١٣٢﴾
﴿أَمَدَّكُمْ بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ ١٣٣﴾
﴿شما را به [دادن] دامها و پسران مدد کرد ١٣٣﴾
﴿وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ١٣٤﴾
﴿و به [دادن] باغها و چشمهساران ١٣٤﴾
﴿إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٣٥﴾
﴿من از عذاب روزی هولناک بر شما میترسم ١٣٥﴾
﴿قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُنْ مِنَ الْوَاعِظِينَ ١٣٦﴾
﴿گفتند خواه اندرز دهی و خواه از اندرزدهندگان نباشی برای ما یکسان است ١٣٦﴾
﴿إِنْ هَذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ ١٣٧﴾
﴿این جز شیوه پیشینیان نیست ١٣٧﴾
﴿وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ١٣٨﴾
﴿و ما عذاب نخواهیم شد ١٣٨﴾
﴿فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ١٣٩﴾
﴿پس تکذیبش کردند و هلاکشان کردیم قطعا در این [ماجرا درس] عبرتی بود و[لی] بیشترشان ایمانآورنده نبودند ١٣٩﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ١٤٠﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ١٤٠﴾
﴿كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ ١٤١﴾
﴿ثمودیان پیامبران [خدا] را تکذیب کردند ١٤١﴾
﴿إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٤٢﴾
﴿آنگاه که برادرشان صالح به آنان گفت آیا پروا ندارید ١٤٢﴾
﴿إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٤٣﴾
﴿من برای شما فرستادهای در خور اعتمادم ١٤٣﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٤٤﴾
﴿از خدا پروا کنید و فرمانم ببرید ١٤٤﴾
﴿وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٤٥﴾
﴿و بر این [رسالت] اجری از شما طلب نمیکنم اجر من جز بر عهده پروردگار جهانیان نیست ١٤٥﴾
﴿أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ ١٤٦﴾
﴿آیا شما را در آنچه اینجا دارید آسوده رها میکنند ١٤٦﴾
﴿فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ١٤٧﴾
﴿در باغها و در کنار چشمهساران ١٤٧﴾
﴿وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ ١٤٨﴾
﴿و کشتزارها و خرمابنانی که شکوفههایشان لطیف است ١٤٨﴾
﴿وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ ١٤٩﴾
﴿و هنرمندانه برای خود از کوهها خانههایی میتراشید ١٤٩﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٥٠﴾
﴿از خدا پروا کنید و فرمانم ببرید ١٥٠﴾
﴿وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ ١٥١﴾
﴿و فرمان افراطگران را پیروی مکنید ١٥١﴾
﴿الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ ١٥٢﴾
﴿آنان که در زمین فساد میکنند و اصلاح نمیکنند ١٥٢﴾
﴿قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ١٥٣﴾
﴿گفتند قطعا تو از افسونشدگانی ١٥٣﴾
﴿مَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ١٥٤﴾
﴿تو جز بشری مانند ما [بیش] نیستی اگر راست میگویی معجزهای بیاور ١٥٤﴾
﴿قَالَ هَذِهِ نَاقَةٌ لَهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ١٥٥﴾
﴿گفت این مادهشتری است که نوبتی از آب او راست و روزی معین نوبت آب شماست ١٥٥﴾
﴿وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٥٦﴾
﴿و به آن گزندی مرسانید که عذاب روزی هولناک شما را فرو میگیرد ١٥٦﴾
﴿فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ ١٥٧﴾
﴿پس آن را پی کردند و پشیمان گشتند ١٥٧﴾
﴿فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ١٥٨﴾
﴿آنگاه آنان را عذاب فرو گرفت قطعا در این [ماجرا] عبرتی است و[لی] بیشترشان ایمانآورنده نبودند ١٥٨﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ١٥٩﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ١٥٩﴾
﴿كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ ١٦٠﴾
﴿قوم لوط فرستادگان را تکذیب کردند ١٦٠﴾
﴿إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٦١﴾
﴿آنگاه برادرشان لوط به آنان گفت آیا پروا ندارید ١٦١﴾
﴿إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٦٢﴾
﴿من برای شما فرستادهای در خور اعتمادم ١٦٢﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٦٣﴾
﴿از خدا پروا دارید و فرمانم ببرید ١٦٣﴾
﴿وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٦٤﴾
﴿و بر این [رسالت] اجری از شما طلب نمیکنم اجر من جز بر عهده پروردگار جهانیان نیست ١٦٤﴾
﴿أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ ١٦٥﴾
﴿آیا از میان مردم جهان با مردها درمیآمیزید ١٦٥﴾
﴿وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ ١٦٦﴾
﴿و آنچه را پروردگارتان از همسرانتان برای شما آفریده وامیگذارید [نه] بلکه شما مردمی تجاوزکارید ١٦٦﴾
﴿قَالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ ١٦٧﴾
﴿گفتند ای لوط اگر دست برنداری قطعا از اخراجشدگان خواهی بود ١٦٧﴾
﴿قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُمْ مِنَ الْقَالِينَ ١٦٨﴾
﴿گفت به راستی من دشمن کردار شمایم ١٦٨﴾
﴿رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ ١٦٩﴾
﴿پروردگارا مرا و کسان مرا از آنچه انجام میدهند رهایی بخش ١٦٩﴾
﴿فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ١٧٠﴾
﴿پس او و کسانش را همگی رهانیدیم ١٧٠﴾
﴿إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ١٧١﴾
﴿جز پیرزنی که از باقیماندگان [در خاکستر آتش] بود ١٧١﴾
﴿ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ١٧٢﴾
﴿سپس دیگران را سخت هلاک کردیم ١٧٢﴾
﴿وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِمْ مَطَرًا فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنْذَرِينَ ١٧٣﴾
﴿و بر [سر] آنان بارانی [از آتش گوگرد] فرو ریختیم و چه بد بود باران بیمدادهشدگان ١٧٣﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ١٧٤﴾
﴿قطعا در این [عقوبت] عبرتی است و[لی] بیشترشان ایمانآورنده نبودند ١٧٤﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ١٧٥﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ١٧٥﴾
﴿كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ ١٧٦﴾
﴿اصحاب ایکه فرستادگان را تکذیب کردند ١٧٦﴾
﴿إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ ١٧٧﴾
﴿آنگاه که شعیب به آنان گفت آیا پروا ندارید ١٧٧﴾
﴿إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ ١٧٨﴾
﴿من برای شما فرستادهای در خور اعتمادم ١٧٨﴾
﴿فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ ١٧٩﴾
﴿از خدا پروا دارید و فرمانم ببرید ١٧٩﴾
﴿وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٨٠﴾
﴿و بر این [رسالت] اجری از شما طلب نمیکنم اجر من جز بر عهده پروردگار جهانیان نیست ١٨٠﴾
﴿أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ ١٨١﴾
﴿پیمانه را تمام دهید و از کمفروشان مباشید ١٨١﴾
﴿وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ١٨٢﴾
﴿و با ترازوی درست بسنجید ١٨٢﴾
﴿وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ١٨٣﴾
﴿و از ارزش اموال مردم مکاهید و در زمین سر به فساد بر مدارید ١٨٣﴾
﴿وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ١٨٤﴾
﴿و از آن کس که شما و خلق [انبوه] گذشته را آفریده است پروا کنید ١٨٤﴾
﴿قَالُوا إِنَّمَا أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ ١٨٥﴾
﴿گفتند تو واقعا از افسونشدگانی ١٨٥﴾
﴿وَمَا أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنَا وَإِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ ١٨٦﴾
﴿و تو جز بشری مانند ما [بیش] نیستی و قطعا تو را از دروغگویان میدانیم ١٨٦﴾
﴿فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِنَ السَّمَاءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ١٨٧﴾
﴿پس اگر از راستگویانی پارهای از آسمان بر [سر] ما بیفکن ١٨٧﴾
﴿قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ ١٨٨﴾
﴿[شعیب] گفت پروردگارم به آنچه میکنید داناتر است ١٨٨﴾
﴿فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ١٨٩﴾
﴿پس او را تکذیب کردند و عذاب روز ابر [آتشبار] آنان را فرو گرفت به راستی آن عذاب روزی هولناک بود ١٨٩﴾
﴿إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ١٩٠﴾
﴿قطعا در این [عقوبت درس] عبرتی است و[لی] بیشترشان ایمان آورنده نبودند ١٩٠﴾
﴿وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ١٩١﴾
﴿و در حقیقت پروردگار تو همان شکستناپذیر مهربان است ١٩١﴾
﴿وَإِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ ١٩٢﴾
﴿و راستی که این [قرآن] وحی پروردگار جهانیان است ١٩٢﴾
﴿نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ ١٩٣﴾
﴿روح الامین آن را بر دلت نازل کرد ١٩٣﴾
﴿عَلَى قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ ١٩٤﴾
﴿تا از [جمله] هشداردهندگان باشی ١٩٤﴾
﴿بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ ١٩٥﴾
﴿به زبان عربی روشن ١٩٥﴾
﴿وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ ١٩٦﴾
﴿و [وصف] آن در کتابهای پیشینیان آمده است ١٩٦﴾
﴿أَوَلَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ ١٩٧﴾
﴿آیا برای آنان این خود دلیلی روشن نیست که علمای بنیاسرائیل از آن اطلاع دارند ١٩٧﴾
﴿وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَى بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ ١٩٨﴾
﴿و اگر آن را بر برخی از غیر عرب زبانان نازل میکردیم ١٩٨﴾
﴿فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ مَا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ ١٩٩﴾
﴿و پیامبر آن را برایشان میخواند به آن ایمان نمیآوردند ١٩٩﴾
﴿كَذَلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ ٢٠٠﴾
﴿این گونه در دلهای گناهکاران [انکار را] راه میدهیم ٢٠٠﴾
﴿لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ٢٠١﴾
﴿که به آن نگروند تا عذاب پردرد را ببینند ٢٠١﴾
﴿فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ ٢٠٢﴾
﴿که به طور ناگهانی در حالی که بیخبرند بدیشان برسد ٢٠٢﴾
﴿فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ ٢٠٣﴾
﴿و بگویند آیا مهلتخواهیم یافت ٢٠٣﴾
﴿أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ٢٠٤﴾
﴿پس آیا عذاب ما را به شتاب میخواهند ٢٠٤﴾
﴿أَفَرَأَيْتَ إِنْ مَتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ ٢٠٥﴾
﴿مگر نمیدانی که اگر سالها آنان را برخوردار کنیم ٢٠٥﴾
﴿ثُمَّ جَاءَهُمْ مَا كَانُوا يُوعَدُونَ ٢٠٦﴾
﴿و آنگاه آنچه که [بدان] بیم داده میشوند بدیشان برسد ٢٠٦﴾
﴿مَا أَغْنَى عَنْهُمْ مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ ٢٠٧﴾
﴿آنچه از آن برخوردار میشدند به کارشان نمیآید [و عذاب را از آنان دفع نمیکند] ٢٠٧﴾
﴿وَمَا أَهْلَكْنَا مِنْ قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنْذِرُونَ ٢٠٨﴾
﴿و هیچ شهری را هلاک نکردیم مگر آنکه برای آن هشداردهندگانی بود ٢٠٨﴾
﴿ذِكْرَى وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ ٢٠٩﴾
﴿[تا آنان را] تذکر [دهند] و ما ستمکار نبودهایم ٢٠٩﴾
﴿وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ ٢١٠﴾
﴿و شیطانها آن را فرود نیاوردهاند ٢١٠﴾
﴿وَمَا يَنْبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ ٢١١﴾
﴿و آنان را نسزد و نمیتوانند [وحی کنند] ٢١١﴾
﴿إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ ٢١٢﴾
﴿در حقیقت آنها از شنیدن معزول [و محروم]اند ٢١٢﴾
﴿فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ ٢١٣﴾
﴿پس با خدا خدای دیگر مخوان که از عذابشدگان خواهی شد ٢١٣﴾
﴿وَأَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ ٢١٤﴾
﴿و خویشان نزدیکت را هشدار ده ٢١٤﴾
﴿وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ٢١٥﴾
﴿و برای آن مؤمنانی که تو را پیروی کردهاند بال خود را فرو گستر ٢١٥﴾
﴿فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ ٢١٦﴾
﴿و اگر تو را نافرمانی کردند بگو من از آنچه میکنید بیزارم ٢١٦﴾
﴿وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ ٢١٧﴾
﴿و بر [خدای] عزیز مهربان توکل کن ٢١٧﴾
﴿الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ ٢١٨﴾
﴿آن کس که چون [به نماز] برمیخیزی تو را میبیند ٢١٨﴾
﴿وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ ٢١٩﴾
﴿و حرکت تو را در میان سجدهکنندگان [مینگرد] ٢١٩﴾
﴿إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ ٢٢٠﴾
﴿او همان شنوای داناست ٢٢٠﴾
﴿هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ ٢٢١﴾
﴿آیا شما را خبر دهم که شیاطین بر چه کسی فرود میآیند ٢٢١﴾
﴿تَنَزَّلُ عَلَى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ ٢٢٢﴾
﴿بر هر دروغزن گناهکاری فرود میآیند ٢٢٢﴾
﴿يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ ٢٢٣﴾
﴿که [دزدانه] گوش فرا میدارند و بیشترشان دروغگویند ٢٢٣﴾
﴿وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ ٢٢٤﴾
﴿و شاعران را گمراهان پیروی میکنند ٢٢٤﴾
﴿أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ ٢٢٥﴾
﴿آیا ندیدهای که آنان در هر وادیی سرگردانند ٢٢٥﴾
﴿وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ ٢٢٦﴾
﴿و آنانند که چیزهایی میگویند که انجام نمیدهند ٢٢٦﴾
﴿إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا ظُلِمُوا وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ ٢٢٧﴾
﴿مگر کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته کرده و خدا را بسیار به یاد آورده و پس از آنکه مورد ستم قرار گرفتهاند یاری خواستهاند و کسانی که ستم کردهاند به زودی خواهند دانست به کدام بازگشتگاه برخواهند گشت ٢٢٧﴾
