الدعاء السادس والثلاثون: من دعائه عليه السلام إذا نظر إلى السحاب والبرق، وسمع صوت الرّعد
اللَّهُمَّ إِنَّ هَذَيْنِ آيَتَانِ مِنْ آيَاتِكَ، وَ هَذَيْنِ عَوْنَانِ مِنْ أَعْوَانِكَ، يَبْتَدِرَانِ طَاعَتَكَ بِرَحْمَةٍ نَافِعَةٍ أَوْ نَقِمَةٍ ضَارَّةٍ، فَلَا تُمْطِرْنَا بِهِمَا مَطَرَ السَّوْءِ، وَ لَا تُلْبِسْنَا بِهِمَا لِبَاسَ الْبَلَاءِ. اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ أَنْزِلْ عَلَيْنَا نَفْعَ هَذِهِ السَّحَائِبِ وَ بَرَكَتَهَا، وَ اصْرِفْ عَنَّا أَذَاهَا وَ مَضَرَّتَهَا، وَ لَا تُصِبْنَا فِيهَا بِآفَةٍ، وَ لَا تُرْسِلْ عَلَى مَعَايِشِنَا عَاهَةً. اللَّهُمَّ وَ إِنْ كُنْتَ بَعَثْتَهَا نَقِمَةً وَ أَرْسَلْتَهَا سَخْطَةً فَإِنَّا نَسْتَجِيرُكَ مِنْ غَضَبِكَ، وَ نَبْتَهِلُ إِلَيْكَ فِي سُؤَالِ عَفْوِكَ، فَمِلْ بِالْغَضَبِ إِلَى الْمُشْرِكِينَ، وَ أَدِرْ رَحَى نَقِمَتِكَ عَلَى الْمُلْحِدِينَ. اللَّهُمَّ أَذْهِبْ مَحْلَ بِلَادِنَا بِسُقْيَاكَ، وَ أَخْرِجْ وَحَرَ صُدُورِنَا بِرِزْقِكَ، وَ لَا تَشْغَلْنَا عَنْكَ بِغَيْرِكَ، وَ لَا تَقْطَعْ عَنْ كَافَّتِنَا مَادَّةَ بِرِّكَ، فَإِنَّ الْغَنِيَّ مَنْ أَغْنَيْتَ، وَ إِنَّ السَّالِمَ مَنْ وَقَيْتَ مَا عِنْدَ أَحَدٍ دُونَكَ دِفَاعٌ، وَ لَا بِأَحَدٍ عَنْ سَطْوَتِكَ امْتِنَاعٌ، تَحْكُمُ بِمَا شِئْتَ عَلَى مَنْ شِئْتَ، وَ تَقْضِي بِمَا أَرَدْتَ فِيمَنْ أَرَدْتَ فَلَكَ الْحَمْدُ عَلَى مَا وَقَيْتَنَا مِنَ الْبَلَاءِ، وَ لَكَ الشُّكْرُ عَلَى مَا خَوَّلْتَنَا مِنَ النَّعْمَاءِ، حَمْداً يُخَلِّفُ حَمْدَ الْحَامِدِينَ وَرَاءَهُ، حَمْداً يَمْلَأُ أَرْضَهُ وَ سَمَاءَهُ 7) إِنَّكَ الْمَنَّانُ بِجَسِيمِ الْمِنَنِ، الْوَهَّابُ لِعَظِيمِ النِّعَمِ، الْقَابِلُ يَسِيرَ الْحَمْدِ، الشَّاكِرُ قَلِيلَ الشُّكْرِ، الْمُحْسِنُ الْمُجْمِلُ ذُو الطَّوْلِ، لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ، إِلَيْكَ الْمَصِيرُ.
الترجمة الفارسية
ستایش خدای را که به حکم (قضا و قدرش) راضی و خشنودم و گواهی می دهم که خدای متعال نصیب و رزق خلق را از هر جهت به عدل تقسیم فرموده و (به جود و کرم ذاتی) بر همه خلق خود به فضل و احسان تعهد فرموده (یا از خلق عهد گرفته که با یکدیگر فضل و احسان کنند تا به صفات الهی متصف شوند.)
̶ پروردگارا بر محمد و آل پاکش درود و رحمت فرست و ای خدا مرا هم مفتون و مبتلا مکن (یعنی واقع در سختی و ناگواری به خلق حسد مساز) به واسطه ی عطائی که به مردم دادی و مردم را هم مفتون مساز به عطائی که از من منع کردی مبادا من بر خلق تو حسد برم و بر حکم (قضا و قدرت) ناراضی و خشمناک شوم.
̶ خدایا بر محمد و آل پاکش درود و رحمت فرست و مرا به قضا و قدر خود همیشه خوش و دلشاد بدار و به موقعیتهائی که حکم (عدل و احسان) تو فرمان می دهد مرا سعه ی صدرم (و رضایت و خوشنودی) عطا فرما و وثوق و اطمینان کاملی مرا بخش تا همیشه مقر و معترف باشم که حکم قضای تو جز به خیر و سعادت خلق جاری نخواهد گشت و شکر و سپاس گزاریم بر آنچه از من منع فرمودی بیشتر ساز از آنچه به من عطا کردی و وافرتر گردان
̶ و از اینکه گمان باطل کنم که فقیران خوار و ذلیلند و اغنیا صاحب فضیلت و شرافتند از این خیال شیطانی مرا محفوظ دار (که بسا باشد یک فقیر عزت و آبرویش و جاه و مقامش نزد تو از هزاران غنی بیشتر است اکثر پیمبران و امامان و علمای ربانی از زمره ی فقرا بودند) زیرا شرافت خاص کسی است که طاعت و بندگی تو به او شرافت داده است و عزت مخصوص آن کسی است که به عبادتت عزت یافته باری
̶ ای خدا بر محمد و آل پاکش درود فرست و ما را هم به ثروت و استغنائی که هیچگاه زوال ندارد بهره مند فرما و به عزتی که ابدا فنا نپذیرد عزیز گردان و به ما در ملک ابدی خود (عالم بقا) آزادی کامل (و نعمت و عزت وافر) عطا فرما که (ای خدای بزرگ) توئی یگانه و یکتا و غنی الذات و بی همتا تو آن کسی که فرزندی نداری و فرزند کسی نیستی و تو را هیچ کفو و مثل و مانندی (و شبیه و نظیر و ضد و ندی) در عالم نیست.
الترجمة: مهدی الهی قمشهای