دعای ۳۵ الخامس والثلاثون

ترجمه فارسی

ای خدا تو را ستایش می کنیم که با علم به گناهان (و زشتی اعمال ‌و اخلاق) بندگان باز عیوب آنها را مستور می داری ‌و با آگاهی از کردار قبیح بدان از تقصیرشان درمی گذری پس با آنکه (جز معصومان) همه به بدکاری ‌و عصیان مشغولند تو (از لطف ‌و کرم) آنها را به اعمال بدشان مشهور ننمودی ‌و با آنکه مرتکب گناه ‌و افعال زشتند باز آنها را (از کرم ‌و حلم) مفتضح ‌و رسوا نساختی ‌و بدکاریهاشان را از نظرها پنهان داشته ‌و (در پرده عفوت) مستور کردی ‌و کسی را بر ‌آن آگاه ننمودی

̶ ای خدا چه بسیار اعمالی را که (چون قبیح ‌و فاسد ‌و به زیان ما بندگان بود) تو از ‌آن نهی فرمودی ‌و ما (از جهل ‌و بی شرمی) بجا آوردیم ‌و چه بسیار کارها که امر به ‌آن فرمودی ‌و (بر خیر ‌و صلاح آن) ما را مطلع ساختی ‌و (ما از جهالت ‌و ناسپاسی) در ‌آن فرمان راه تعدی ‌و عصیان پیمودیم ‌و چه بسیار سیئات ‌و اعمال قبیح که اکتساب کردیم ‌و چه خطاها که مرتکب شدیم ‌و تنها تو بر ‌آن مطلع بودی ‌و از نظر همه خلق پنهان داشتی در صورتی که (بر کیفر ما) فوق هر قدرتی قادر بودی که ‌آن قبایح را آشکار سازی (و ما را مفتضح ‌و رسوا کنی) اما عفو ‌و بخشایشت جلو چشم بینندگان حجاب گردید (و از دیده ناظران به کلی پنهان داشت) ‌و از شنیدن ‌آن خطاها جلو گوش خلق سد محکم کشید (تا مردم سخنش را هم نشنوند)

̶ باری ای خدای کریم آنچه از عیب ‌و عارهای ما که مستور کردی ‌و نواقصی که مخفی نمودی ‌آن را واعظ ما قرار ده (و وسیله پند ما ‌و اندرز ‌و تنبه ‌و پشیمانی از بدکاری ما (گردان) ‌و موجب انضجار ‌و دوری از قبایح اخلاق ‌و ترک ارتکاب خطاها فرما ‌و سبب سعی به راه توبه واقعی که محوکننده گناهانست ‌و طریق پسندیده (که راه اطاعت ‌و راه رضای تست) بگردان

̶ و وقت این توفیق را به ما نزدیک ساز (که پیش از وقت مرگ موفق به توبه حقیقی شویم) ‌و ما را از یاد خود (و از راه اطاعت خویش) به دست غفلت مسپار (و ما را به خود وامگذار تا به امور دنیوی ‌و لذات حسی حیوانی پرداخته ‌و از یاد تو ‌و شوق دیدار تو غافل شویم) که ای خدای من ما به تو شوق ‌و رغبت قلبی داریم ‌و (دایم به شهود حضرتت ‌و حال حضور ‌و توجه به جمال بی حدت مشتاقیم) ‌و از گناهان (که موجب حجاب میان ما ‌و جمال تست پشیمانیم

(از هر چه جز یاد رخت ای یار توبه
وز هر سخن جز ذکرت ای دلدار توبه)

̶ و بر آنکه برگزیده ‌ی تو از همه خلائق است حضرت محمد مصطفی ‌و عترت پاکش (که منزه ‌و مبرا از هر نقص ‌و عیب ‌و معصوم از هر خطا ‌و گناهند) از مخزن رحمت واسعه خود درود ‌و رحمت فرست ما را هم از کرمت چنانکه به اطاعت آنها امر فرمودی (در کتاب خود «اطیعوا لله ‌و اطیعوا الرسول ‌و اولی الامر منکم) ما را شنوای کلام ‌و پذیرنده تعلیمات ‌و مطیع اوامر ‌و دستور آنان قرار ده (به حق رحمتک الواسعه.)