نماز شَفْع نمازی دورکعتی و جزئی از نماز شب. نماز شفع در آخر نماز شب، یعنی پس از خواندن چهار نماز دورکعتی خوانده می‌شود. پس از نماز شفع یک رَکعت، نماز وَتر خوانده می‌شود که نماز شب با آن پایان می‌یابد. نماز شفع و نماز وتر را بافضیلت‌ترین جزء نماز شب می‌دانند.
علت نام‌گذاری
کلمه شَفع به معنای ضمیمه‌کردن چیزی به چیز دیگر و معادل زوج است؛ در مقابل وَتر که به‌معنای مفرد است.
نحوه قرائت
نماز شفع دو رکعت است. این نماز جزئی از نماز شب است که در آخر آن و پیش از نماز وَتر خوانده می‌شود. نماز شب یازده رَکعت است و از چهار نماز دو رکعتی، دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وَتر تشکیل می‌شود.
برطبق برخی روایات، مستحب است در نماز شفع پس از سوره حمد، سوره توحید قرائت شود. در برخی روایات هم توصیه شده است که پس از سوره حمد در رکعت اول، سوره فلق و در رکعت دوم سوره ناس خوانده شود.
زمان قرائت
وقت اقامه نماز شب طبق نظر برخی پس از نیمه‌شب شرعی و هنگام طلوع فجر صادق است. برخی نیز وقت آن را پس از نماز عشاء دانسته‌اند.
فضیلت
نماز شفع را به همراه نماز وتر بافضیلت‌ترین بخش نماز شب می‌دانند. در تحریر الوسیله نوشته امام خمینی آمده است: کسی که فرصت اقامه همه یازده رکعت نماز شب را ندارد، می‌تواند به خواندن دو رکعت نماز شفع و یک رکعت نماز وَتر اکتفا کند.
دعای پس از نماز شفع
به گفته شیخ عباس قمی در مفاتیح الجِنان، مستحب است پس از نماز شفع دعای «إلهی تَعَرَّضَ لَک» که از جمله ادعیه شب نیمه شعبان است، قرائت شود.
- نماز وَتر
- نماز وُتَیره
- نماز شب
- تَهَجُّد