نامه ۶۲

من كتاب له عليه السلام إلى أهل مصر

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّ اللَّهَ سُبْحَانَهُ بَعَثَ مُحَمَّداً صلى الله عليه وآله نَذِيراً لِلْعَالَمِينَ وَمُهَيْمِناً عَلَى الْمُرْسَلِينَ، فَلَمَّا مَضَى، تَنَازَعَ الْمُسْلِمُونَ الْأَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ. فَوَاللَّهِ مَا كَانَ يُلْقَى فِي رُوعِي وَلَا يَخْطُرُ بِبَالِي أَنَّ الْعَرَبَ تُزْعِجُ هَذَا الْأَمْرَ مِنْ بَعْدِهِ صلى الله عليه وآله عَنْ أَهْلِ بَيْتِهِ وَلَا أَنَّهُمْ مُنَحُّوهُ عَنِّي مِنْ بَعْدِهِ، فَمَا رَاعَنِي إِلَّا انْثِيَالُ النَّاسِ عَلَى فُلَانٍ يُبَايِعُونَهُ فَأَمْسَكْتُ [بِيَدِي] يَدِي حَتَّى رَأَيْتُ رَاجِعَةَ النَّاسِ قَدْ رَجَعَتْ عَنِ الْإِسْلَامِ يَدْعُونَ إِلَى مَحْقِ دَيْنِ مُحَمَّدٍ (صلى الله عليه وآله)، فَخَشِيتُ إِنْ لَمْ أَنْصُرِ الْإِسْلَامَ وَأَهْلَهُ أَنْ أَرَى فِيهِ ثَلْماً أَوْ هَدْماً تَكُونُ الْمُصِيبَةُ بِهِ عَلَيَّ أَعْظَمَ مِنْ فَوْتِ وِلَايَتِكُمُ الَّتِي إِنَّمَا هِيَ مَتَاعُ أَيَّامٍ قَلَائِلَ يَزُولُ مِنْهَا مَا كَانَ كَمَا يَزُولُ السَّرَابُ أَوْ كَمَا يَتَقَشَّعُ السَّحَابُ. فَنَهَضْتُ فِي تِلْكَ الْأَحْدَاثِ حَتَّى زَاحَ الْبَاطِلُ وَزَهَقَ وَ اطْمَأَنَّ الدِّينُ وَ تَنَهْنَهَ.

إِنِّي وَاللَّهِ لَوْ لَقِيتُهُمْ وَاحِداً وَهُمْ طِلَاعُ الْأَرْضِ كُلِّهَا مَا بَالَيْتُ وَلَا اسْتَوْحَشْتُ؛ وَإِنِّي مِنْ ضَلَالِهِمُ الَّذِي هُمْ فِيهِ وَالْهُدَى الَّذِي أَنَا عَلَيْهِ لَعَلَى بَصِيرَةٍ مِنْ نَفْسِي وَيَقِينٍ مِنْ رَبِّي، وَإِنِّي إِلَى لِقَاءِ اللَّهِ لَمُشْتَاقٌ وَ[لِحُسْنِ] حُسْنِ ثَوَابِهِ لَمُنْتَظِرٌ رَاجٍ، وَلَكِنَّنِي آسَى أَنْ يَلِيَ [هَذِهِ الْأُمَّةَ] أَمْرَ هَذِهِ الْأُمَّةِ سُفَهَاؤُهَا وَفُجَّارُهَا، فَيَتَّخِذُوا مَالَ اللَّهِ دُوَلًا وَعِبَادَهُ خَوَلًا وَالصَّالِحِينَ حَرْباً وَالْفَاسِقِينَ حِزْباً، فَإِنَّ مِنْهُمُ الَّذِي قَدْ شَرِبَ فِيكُمُ الْحَرَامَ وَجُلِدَ حَدّاً فِي الْإِسْلَامِ، وَإِنَّ مِنْهُمْ مَنْ لَمْ يُسْلِمْ حَتَّى رُضِخَتْ لَهُ عَلَى الْإِسْلَامِ الرَّضَائِخُ، فَلَوْ لَا ذَلِكَ مَا أَكْثَرْتُ تَأْلِيبَكُمْ وَتَأْنِيبَكُمْ وَجَمْعَكُمْ وَتَحْرِيضَكُمْ وَلَتَرَكْتُكُمْ إِذْ أَبَيْتُمْ وَوَنَيْتُمْ.

أَلَا تَرَوْنَ إِلَى أَطْرَافِكُمْ قَدِ انْتَقَصَتْ وَإِلَى أَمْصَارِكُمْ قَدِ افْتُتِحَتْ وَإِلَى مَمَالِكِكُمْ تُزْوَى وَإِلَى بِلَادِكُمْ تُغْزَى، انْفِرُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ إِلَى قِتَالِ عَدُوِّكُمْ وَلَا تَثَّاقَلُوا إِلَى الْأَرْضِ، فَتُقِرُّوا بِالْخَسْفِ وَتَبُوءُوا بِالذُّلِّ وَيَكُونَ نَصِيبُكُمُ الْأَخَسَّ، وَإِنَّ أَخَا الْحَرْبِ الْأَرِقُ، وَمَنْ نَامَ لَمْ يُنَمْ عَنْهُ، وَالسَّلَامُ.

ترجمه

پس از این، خداوند متعال محمد(صلی الله علیه و آله) را برای جهانیان هشداردهنده و برای رسولان سرپرست فرستاد. پس از اینکه او رفت، مسلمانان در امور پس از او اختلاف کردند. به خداوند قسم، در رویم و در فکرم نمی‌آمد که عرب‌ها پس از او(صلی الله علیه و آله) در این امور بر اهل بیتش اختلاف کنند و اینکه آنان این امور را از دست من پس از او بگیرند. تنها چیزی که مرا آزار داد این بود که مردم بر فلانی دست یازیدند و او را بیعت کردند، تا اینکه دست خودم را گرفتم تا دیدم مردم بازگشته‌اند و از اسلام رویگردان شده‌اند و به نابودی دین محمد(صلی الله علیه و آله) دعوت می‌کنند. از این ترسیدم که اگر اسلام و اهلش را یاری نکنم، ببینم در آن شکاف یا ویرانی است که مصیبت آن بر من بزرگ‌تر از ولایت شماست که تنها متاع چند روز کوتاه است که از آن چون سراب برمی‌دارد یا همچون ابر پراکنده می‌شود. پس برخاستم در آن حوادث تا باطل شکست خورد و زایل شد و دین آرام گرفت و تثبیت یافت. به خداوند قسم، اگر آنان را تنها یافتم و تمام زمین در اختیارشان باشد، نگران نخواهم شد و خسته نخواهم شد؛ و من از گمراهی آنان و هدایتی که بر آن هستم، بر بصیرت از خود و یقین از پروردگارم هستم، و به دیدار خدا مشتاقم و برای حسن پاداشش منتظر و امیدوارم. اما از این اندوه دارم که این امت را سفهای آن و فجاعانش اداره کنند، تا مال خدا را دولتی کنند و بندگانش را خویشاوندانش و صالحان را دشمن و فاسقان را یار کنند. که از آنان کسی است که در میان شما حرام خورده و در اسلام حد خورده است، و از آنان کسی است که تا اسلام بر او تحمیل شد، تسلیم نشده است. اگر آن نبود، تو را به توبیخ و سرزنش و جمع کردن و تحریک کردن کم نمی‌کردم و از تو رویگردان می‌شدم که تو نپذیرفتی و ناله کردی. آیا نمی‌بینید که مرزهای شما کم شده و شهرهای شما گشوده شده و سرزمین‌هایتان واگذار شده و بلادتان تهاجم شده است؟ به رحمت خدا بروید به سوی جنگ با دشمنان خود و در برابر زمین تأخیر نکنید، تا در فروپاشی شریک شوید و ذلت به جا آورید و سهم شما کوچک باشد. و برادر جنگارنده، بی‌قرارترین است، و کسی که خوابید، از آن خوابیده نمی‌شود. و سلام.