نامه ۶۳

من كتاب له عليه السلام إلى أبي موسى الاشعري

مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ قَيْسٍ، أَمَّا بَعْدُ، فَقَدْ بَلَغَنِي عَنْكَ قَوْلٌ هُوَ لَكَ وَعَلَيْكَ، فَإِذَا قَدِمَ رَسُولِي عَلَيْكَ فَارْفَعْ ذَيْلَكَ وَاشْدُدْ مِئْزَرَكَ وَاخْرُجْ مِنْ جُحْرِكَ وَانْدُبْ مَنْ مَعَكَ، فَإِنْ حَقَّقْتَ فَانْفُذْ وَإِنْ تَفَشَّلْتَ فَابْعُدْ. وَايْمُ اللَّهِ لَتُؤْتَيَنَّ مِنْ حَيْثُ أَنْتَ وَلَا تُتْرَكُ حَتَّى يُخْلَطَ زُبْدُكَ بِخَاثِرِكَ وَذَائِبُكَ بِجَامِدِكَ، وَحَتَّى تُعْجَلَ عَنْ قِعْدَتِكَ وَتَحْذَرَ مِنْ أَمَامِكَ كَحَذَرِكَ مِنْ خَلْفِكَ، وَمَا هِيَ بِالْهُوَيْنَى الَّتِي تَرْجُو وَلَكِنَّهَا الدَّاهِيَةُ الْكُبْرَى يُرْكَبُ جَمَلُهَا وَ يُذَلَّلُّ صَعْبُهَا وَيُسَهَّلُ جَبَلُهَا. فَاعْقِلْ عَقْلَكَ وَامْلِكْ أَمْرَكَ وَخُذْ نَصِيبَكَ وَحَظَّكَ.

فَإِنْ كَرِهْتَ فَتَنَحَّ إِلَى غَيْرِ رَحْبٍ وَلَا فِي نَجَاةٍ، فَبِالْحَرِيِّ لَتُكْفَيَنَّ وَأَنْتَ نَائِمٌ حَتَّى لَا يُقَالَ أَيْنَ فُلَانٌ، وَاللَّهِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مَعَ مُحِقٍّ وَمَا أُبَالِي مَا صَنَعَ الْمُلْحِدُونَ، وَالسَّلَامُ.

ترجمه

از عبدالله علی(ع) به عبدالله بن قیس، پس از این، از تو سخنی شنیدم که برای تو و بر عهده توست. پس وقتی رسول من نزد تو رسید، دنباله خود را بالا ببر و کمربند خود را ببند و از پناهگاه خود بیرون آ و همراهانت را به میدان آور. اگر توانستی، عمل کن و اگر شکست خوردی، دور شو. به خدا قسم، تو را از جایی که هستی، خواهند داد و ترک نخواهند کرد تا کف تو با آب‌نشینت و مایعت با جامدت درآمیزد و تا از جایگاهت برانگیخته شوی و از پیش رویت مانند پشت رویت بترسی، و آن آنچنان نیست که آرزویش را داری، بلکه آن بزرگ‌ترین فاجعه است که شترانش سوار می‌شوند و شانه‌اش زانو گرفته می‌شود و کوهش تسهیل می‌شود. پس عقل خود را بفهم و امورات خود را کنترل کن و سهم و حظ خود را بگیر. اگر نپسندی، به جای نامنحرف پناه ببر و در نجات نباش. بلکه قطعاً در خواب خواهند کشتت تا نگویند فلانی کجاست؟ و به خداوند، او با محق همراه است و من چه می‌کنم ملحدان چه کرده‌اند؟ و سلام.