وَقَدْ أَرَدْتُ تَوْلِيَةَ مِصْرَ هَاشِمَ بْنَ عُتْبَةَ وَلَوْ وَلَّيْتُهُ إِيَّاهَا لَمَّا خَلَّى لَهُمُ الْعَرْصَةَ وَلَا أَنْهَزَهُمُ الْفُرْصَةَ، بِلَا ذَمٍّ لِمُحَمَّدِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ فَلَقَدْ كَانَ إِلَيَّ حَبِيباً وَكَانَ لِي رَبِيباً.
Translation
و من ولایت مصر را به هاشم بن عتبه واگذار کردم، و اگر آن را به او واگذار میکردم، وقتی برایشان فرصت میگذاشتم، آنان را غافلگیر نمیکردم، بدون اینکه محمد بن ابوبکر را مذمت کنم، زیرا او نزد من دوست داشتنی بود و برای من فرزندخوانده بود.