خطبه 233

من كلام له عليه السلام بعد أن أقدم أحدهم على الكلام فحصر

فضل أهل البيت

أَلَا وَإِنَّ اللِّسَانَ بَضْعَةٌ مِنَ الْإِنْسَانِ، فَلَا يُسْعِدُهُ الْقَوْلُ إِذَا امْتَنَعَ وَلَا يُمْهِلُهُ النُّطْقُ إِذَا اتَّسَعَ؛ وَإِنَّا لَأُمَرَاءُ الْكَلَامِ وَفِينَا تَنَشَّبَتْ عُرُوقُهُ وَعَلَيْنَا تَهَدَّلَتْ غُصُونُهُ.

فساد الزمان

وَاعْلَمُوا رَحِمَكُمُ اللَّهُ أَنَّكُمْ فِي زَمَانٍ الْقَائِلُ فِيهِ بِالْحَقِّ قَلِيلٌ وَاللِّسَانُ عَنِ الصِّدْقِ كَلِيلٌ وَاللَّازِمُ لِلْحَقِّ ذَلِيلٌ، أَهْلُهُ مُعْتَكِفُونَ عَلَى الْعِصْيَانِ، مُصْطَلِحُونَ عَلَى الْإِدْهَانِ، فَتَاهُمْ عَارِمٌ وَشَائِبُهُمْ آثِمٌ وَعَالِمُهُمْ مُنَافِقٌ وَقَارِنُهُمْ مُمَاذِقٌ، لَا يُعَظِّمُ صَغِيرُهُمْ كَبِيرَهُمْ وَلَا يَعُولُ غَنِيُّهُمْ فَقِيرَهُم.

Translation

ایها مردم، زبان بخشی از انسان است، پس اگر خاموش شود، کلام به سعادتش نمی‌رساند و اگر گشوده شود، به تأخیر نمی‌اندازد؛ و ما امیران کلامیم و در ما ریشه‌های آن گره خورده و شاخه‌های آن بر ما فراز شده.

فساد زمان

و بدانید که خداوند شما را رحمت کند که در زمانی زندگی می‌کنید که در آن راستگویان اندک و زبان راستگو کم و راستگویان ذلیل هستند، اهل آن بر نافرمانی پناهیده‌اند، بر مستی معامله می‌کنند، جوانشان فاسق و پیرشان گناهکار و عالمشان منافق و همراهشان مکار است، کوچکشان بزرگشان را بزرگ نمی‌دارد و غنی‌شان فقیرشان را یاری نمی‌کند.