سورة قمر بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ ۘ يَوْمَ يَدْعُ ٱلدَّاعِ إِلَىٰ شَىْءٍۢ نُّكُرٍ ﴿٦﴾

بنابر این از آنها روی بگردان، و روزی را به یاد آور که دعوت کننده الهی مردم را به امر وحشتناکی دعوت می‌کند (دعوت به حساب اعمال)!

turn thou away from them. On the Day when the Summoning Voice will sum­mon [man] unto something that the mind cannot conceive,

خُشَّعًا أَبْصَٰرُهُمْ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ كَأَنَّهُمْ جَرَادٌۭ مُّنتَشِرٌۭ ﴿٧﴾

آنان در حالی که چشمهایشان از شدّت وحشت به زیر افتاده، همچون ملخهای پراکنده از قبرها خارج می‌شوند،

they will come forth from their graves, with their eyes downcast, [swarming about] like locusts scattered [by the wind],

مُّهْطِعِينَ إِلَى ٱلدَّاعِ ۖ يَقُولُ ٱلْكَٰفِرُونَ هَٰذَا يَوْمٌ عَسِرٌۭ ﴿٨﴾

در حالی که (بر اثر وحشت و اضطراب) بسوی این دعوت کننده گردن می‌کشند؛ کافران می‌گویند: «امروز روز سخت و دردناکی است!»

running in con­fusion towards the Summoning Voice; [and] those who [now] deny the truth will exclaim, “Calamitous is this Day!”

۞ كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍۢ فَكَذَّبُوا۟ عَبْدَنَا وَقَالُوا۟ مَجْنُونٌۭ وَٱزْدُجِرَ ﴿٩﴾

پیش از آنها قوم نوح تکذیب کردند، (آری) بنده ما (نوح) را تکذیب کرده و گفتند: «او دیوانه است!» و (با انواع آزارها از ادامه رسالتش) بازداشته شد.

[LONG] BEFORE those [who now deny resurrec­tion] did Noah’s people call it a lie; and they gave the lie to Our servant and said, “Mad is he!” - and he was repulsed.

فَدَعَا رَبَّهُۥٓ أَنِّى مَغْلُوبٌۭ فَٱنتَصِرْ ﴿١٠﴾

او به درگاه پروردگار عرضه داشت: «من مغلوب (این قوم طغیانگر) شده‌ام، انتقام مرا از آنها بگیر!»

Thereupon he called out to his Sustainer, “Verily, I am defeated; come Thou, then, to my succour!”

فَفَتَحْنَآ أَبْوَٰبَ ٱلسَّمَآءِ بِمَآءٍۢ مُّنْهَمِرٍۢ ﴿١١﴾

در این هنگام درهای آسمان را با آبی فراوان و پی‌درپی گشودیم؛

And so We caused the gates of heaven to open with water pouring down in torrents,

وَفَجَّرْنَا ٱلْأَرْضَ عُيُونًۭا فَٱلْتَقَى ٱلْمَآءُ عَلَىٰٓ أَمْرٍۢ قَدْ قُدِرَ ﴿١٢﴾

و زمین را شکافتیم و چشمه‌های زیادی بیرون فرستادیم؛ و این دو آب به اندازه مقدّر با هم درآمیختند (و دریای وحشتناکی شد)!

and caused the earth to burst forth with springs, so that the waters met for a purpose pre-ordained:

وَحَمَلْنَٰهُ عَلَىٰ ذَاتِ أَلْوَٰحٍۢ وَدُسُرٍۢ ﴿١٣﴾

و او را بر مرکبی از الواح و میخهایی ساخته شده سوار کردیم؛

but him We bore on that [vessel] made of [mere] planks and nails,

تَجْرِى بِأَعْيُنِنَا جَزَآءًۭ لِّمَن كَانَ كُفِرَ ﴿١٤﴾

مرکبی که زیر نظر ما حرکت می‌کرد! این کیفری بود برای کسانی که (به او) کافر شده بودند!

and it floated under Our eyes: a recom­pense for him who had been rejected with ingratitude.

وَلَقَد تَّرَكْنَٰهَآ ءَايَةًۭ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿١٥﴾

ما این ماجرا را بعنوان نشانه‌ای در میان امّتها باقی گذاردیم؛ آیا کسی هست که پند گیرد؟!

And, indeed, We have caused such [floating vessels] to remain forever a sign [of Our grace unto man]: who, then, is willing to take it to heart?

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٦﴾

(اکنون بنگرید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

And how severe is the suffering which I inflict when My warnings are disregarded!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿١٧﴾

ما قرآن را برای تذکّر آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!

Hence, indeed, We made this Qur’an easy to bear in mind: who, then, is willing to take it to heart?

كَذَّبَتْ عَادٌۭ فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿١٨﴾

قوم عاد (نیز پیامبر خود را) تکذیب کردند؛ پس (ببینید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

TO THE TRUTH gave the lie [the tribe of] Ad: and how severe was the suffering which I inflicted when My warnings were disregarded!

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ رِيحًۭا صَرْصَرًۭا فِى يَوْمِ نَحْسٍۢ مُّسْتَمِرٍّۢ ﴿١٩﴾

ما تندباد وحشتناک و سردی را در یک روز شوم مستمر بر آنان فرستادیم...

Behold, We let loose upon them a raging storm wind on a day of bitter misfortune:

تَنزِعُ ٱلنَّاسَ كَأَنَّهُمْ أَعْجَازُ نَخْلٍۢ مُّنقَعِرٍۢ ﴿٢٠﴾

که مردم را همچون تنه‌های نخل ریشه‌کن شده از جا برمی‌کند!

it swept the people away as though they were palm-trunks uprooted:

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٢١﴾

پس (ببینید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

for, how severe is the suffering which I inflict when My warnings are disregarded!

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٢٢﴾

ما قرآن را برای تذکّر آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود!

Hence, indeed, We made this Qur’an easy to bear in mind: who, then, is willing to take it to heart?

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِٱلنُّذُرِ ﴿٢٣﴾

طایفه ثمود (نیز) انذارهای الهی را تکذیب کردند،

[AND the tribe of] Thamud gave the lie to all [Our] warnings;

فَقَالُوٓا۟ أَبَشَرًۭا مِّنَّا وَٰحِدًۭا نَّتَّبِعُهُۥٓ إِنَّآ إِذًۭا لَّفِى ضَلَٰلٍۢ وَسُعُرٍ ﴿٢٤﴾

و گفتند: «آیا ما از بشری از جنس خود پیروی کنیم؟! اگر چنین کنیم در گمراهی و جنون خواهیم بود!

and they said: “Are we to follow one single mortal, one from among ourselves? In that case, behold, we would certainly sink into error and folly!

أَءُلْقِىَ ٱلذِّكْرُ عَلَيْهِ مِنۢ بَيْنِنَا بَلْ هُوَ كَذَّابٌ أَشِرٌۭ ﴿٢٥﴾

آیا از میان ما تنها بر او وحی نازل شده؟! نه، او آدم بسیار دروغگوی هوسبازی است!

Why - on him alone from among all of us should a [divine] reminder have been bestowed? Nay, but he is a boastful liar!”

سَيَعْلَمُونَ غَدًۭا مَّنِ ٱلْكَذَّابُ ٱلْأَشِرُ ﴿٢٦﴾

ولی فردا می‌فهمند چه کسی دروغگوی هوسباز است!

[And God said:] “On the morrow they will come to know who the boastful liar is!

إِنَّا مُرْسِلُوا۟ ٱلنَّاقَةِ فِتْنَةًۭ لَّهُمْ فَٱرْتَقِبْهُمْ وَٱصْطَبِرْ ﴿٢٧﴾

ما «ناقه» را برای آزمایش آنها می‌فرستیم؛ در انتظار پایان کار آنان باش و صبر کن!

Behold, [O Salih] We are letting loose this she-camel as a test for them; and thou but watch them, and contain thyself in patience.

وَنَبِّئْهُمْ أَنَّ ٱلْمَآءَ قِسْمَةٌۢ بَيْنَهُمْ ۖ كُلُّ شِرْبٍۢ مُّحْتَضَرٌۭ ﴿٢٨﴾

و به آنها خبر ده که آب (قریه) باید در میانشان تقسیم شود، (یک روز سهم ناقه، و یک روز برای آنها) و هر یک در نوبت خود باید حاضر شوند!

And let them know that the water [of their wells] is to be divided between them, with each share of water equitably apportioned.”

فَنَادَوْا۟ صَاحِبَهُمْ فَتَعَاطَىٰ فَعَقَرَ ﴿٢٩﴾

آنها یکی از یاران خود را صدا زدند، او به سراغ این کار آمد و (ناقه را) پی کرد!

But they summoned their [boldest] companion, and he ventured [upon the evil deed], and cruelly slaughtered [the animal]:

فَكَيْفَ كَانَ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٠﴾

پس (بنگرید) عذاب و انذارهای من چگونه بود!

and how severe was the suffering which I inflicted when My warnings were disregarded!

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ صَيْحَةًۭ وَٰحِدَةًۭ فَكَانُوا۟ كَهَشِيمِ ٱلْمُحْتَظِرِ ﴿٣١﴾

ما فقط یک صیحه [= صاعقه عظیم‌] بر آنها فرستادیم و بدنبال آن همگی بصورت گیاه خشکی درآمدند که صاحب چهارپایان (در آغل) جمع‌آوری می‌کند!

Behold, We let loose upon them one single blast [of Our punishment], and they became like the dried-up, crumbling twigs of a sheepfold.

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٣٢﴾

ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!

Hence, indeed, We made this Qur’an easy to bear in mind: who, then, is willing to take it to heart?

كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍۭ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٣﴾

قوم لوط انذارها(ی پی‌درپی پیامبرشان) را تکذیب کردند؛

LOT ’S PEOPLE [too] gave the lie to all [Our] warn­ings:

إِنَّآ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمْ حَاصِبًا إِلَّآ ءَالَ لُوطٍۢ ۖ نَّجَّيْنَٰهُم بِسَحَرٍۢ ﴿٣٤﴾

ما بر آنها تندبادی که ریگها را به حرکت درمی‌آورد فرستادیم (و همه را هلاک کردیم)، جز خاندان لوط را که سحرگاهان نجاتشان دادیم!

[and so,] behold, We let loose upon them a deadly tempest; and only Lot ’s kinsfolk did We save at the break of dawn,

نِّعْمَةًۭ مِّنْ عِندِنَا ۚ كَذَٰلِكَ نَجْزِى مَن شَكَرَ ﴿٣٥﴾

این نعمتی بود از ناحیه ما؛ این گونه هر کسی را که شکر کند پاداش می‌دهیم!

as a blessing from Us: thus do We reward all who are grateful.

وَلَقَدْ أَنذَرَهُم بَطْشَتَنَا فَتَمَارَوْا۟ بِٱلنُّذُرِ ﴿٣٦﴾

او آنها را از مجازات ما بیم داد، ولی بر آنها اصرار بر مجادله و القای شکّ داشتند!

For he had truly warned them of Our punishing might; but they stubbornly cast doubt on these warn­ings,

وَلَقَدْ رَٰوَدُوهُ عَن ضَيْفِهِۦ فَطَمَسْنَآ أَعْيُنَهُمْ فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٧﴾

آنها از لوط خواستند میهمانانش را در اختیارشان بگذارد؛ ولی ما چشمانشان را نابینا و محو کردیم (و گفتیم:) بچشید عذاب و انذارهای مرا!

and even demanded that he give up his guests [to them]: whereupon We deprived them of their sight [and thus told them, as it were]: “Taste, then, the suffering which I inflict when My warnings are disregarded!”

وَلَقَدْ صَبَّحَهُم بُكْرَةً عَذَابٌۭ مُّسْتَقِرٌّۭ ﴿٣٨﴾

سرانجام صبحگاهان و در اول روز عذابی پایدار و ثابت به سراغشان آمد!

And, indeed, abiding suffering did befall them early on the morrow:

فَذُوقُوا۟ عَذَابِى وَنُذُرِ ﴿٣٩﴾

(و گفتیم:) پس بچشید عذاب و انذارهای مرا!

“Taste, then, the suffering which I inflict when My warnings are disregarded!”

وَلَقَدْ يَسَّرْنَا ٱلْقُرْءَانَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٤٠﴾

ما قرآن را برای یادآوری آسان ساختیم؛ آیا کسی هست که متذکّر شود؟!

Hence, indeed, We made this Qur’an easy to bear in mind: who, then, is willing to take it to heart?

وَلَقَدْ جَآءَ ءَالَ فِرْعَوْنَ ٱلنُّذُرُ ﴿٤١﴾

و (همچنین) انذارها و هشدارها (یکی پس از دیگری) به سراغ آل فرعون آمد،

Now surely, unto Pharaoh’s folk [too] came such warnings;

كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كُلِّهَا فَأَخَذْنَٰهُمْ أَخْذَ عَزِيزٍۢ مُّقْتَدِرٍ ﴿٤٢﴾

امّا آنها همه آیات ما را تکذیب کردند، و ما آنها را گرفتیم و مجازات کردیم، گرفتن شخصی قدرتمند و توانا!

they, too, gave the lie to all Our messages: and thereupon We took them to task as only the Almighty, who determines all things, can take to task.

أَكُفَّارُكُمْ خَيْرٌۭ مِّنْ أُو۟لَٰٓئِكُمْ أَمْ لَكُم بَرَآءَةٌۭ فِى ٱلزُّبُرِ ﴿٤٣﴾

آیا کفّار شما بهتر از آنانند یا برای شما امان‌نامه‌ای در کتب آسمانی نازل شده است؟!

ARE, THEN, those of you who [now] deny the truth better than those others - or have you, per­chance, [been promised] immunity in the [ancient] books of [divine] wisdom?

أَمْ يَقُولُونَ نَحْنُ جَمِيعٌۭ مُّنتَصِرٌۭ ﴿٤٤﴾

یا می‌گویند: «ما جماعتی متحّد و نیرومند و پیروزیم»؟!

Or do they say, “We are a group united, [and therefore] bound to prevail”?

سَيُهْزَمُ ٱلْجَمْعُ وَيُوَلُّونَ ٱلدُّبُرَ ﴿٤٥﴾

(ولی بدانند) که بزودی جمعشان شکست می‌خورد و پا به فرارمی‌گذارند!

[Yet] the hosts [of those who deny the truth] shall be routed, and they shall turn their backs [in flight]!

بَلِ ٱلسَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ وَٱلسَّاعَةُ أَدْهَىٰ وَأَمَرُّ ﴿٤٦﴾

(علاوه بر این) رستاخیز موعد آنهاست، و مجازات قیامت هولناکتر و تلختر است!

But nay - the Last Hour is the time when they shall truly meet their fate; and that Last Hour will be most calamitous, and most bitter:

إِنَّ ٱلْمُجْرِمِينَ فِى ضَلَٰلٍۢ وَسُعُرٍۢ ﴿٤٧﴾

مجرمان در گمراهی و شعله‌های آتشند،

for, behold, those who are lost in sin [will at that time come to know that it is they who] were sunk in error and folly!

يَوْمَ يُسْحَبُونَ فِى ٱلنَّارِ عَلَىٰ وُجُوهِهِمْ ذُوقُوا۟ مَسَّ سَقَرَ ﴿٤٨﴾

در آن روز که در آتش دوزخ به صورتشان کشیده می‌شوند (و به آنها گفته می‌شود:) بچشید آتش دوزخ را!

On the Day when they shall be dragged into the fire on their faces, [they will be told:] “Taste now the touch of hell-fire!”

إِنَّا كُلَّ شَىْءٍ خَلَقْنَٰهُ بِقَدَرٍۢ ﴿٤٩﴾

البته ما هر چیز را به اندازه آفریدیم!

BEHOLD, everything have We created in due measure and proportion;

وَمَآ أَمْرُنَآ إِلَّا وَٰحِدَةٌۭ كَلَمْحٍۭ بِٱلْبَصَرِ ﴿٥٠﴾

و فرمان ما یک امر بیش نیست، همچون یک چشم بر هم زدن!

and Our ordaining [a thing and its coming into being] is but one [act], like the twinkling of an eye.

وَلَقَدْ أَهْلَكْنَآ أَشْيَاعَكُمْ فَهَلْ مِن مُّدَّكِرٍۢ ﴿٥١﴾

ما کسانی را که در گذشته شبیه شما بودند هلاک کردیم؛ آیا کسی هست که پند گیرد؟!

Thus, indeed, did We destroy people like you [in the past]: who, then, is willing to take it to heart?

وَكُلُّ شَىْءٍۢ فَعَلُوهُ فِى ٱلزُّبُرِ ﴿٥٢﴾

و هر کاری را انجام دادند در نامه‌های اعمالشان ثبت است،

[They were truly guilty] because all [the evil] that they ever did had been [revealed to them as such] in the [ancient] books of [divine] wisdom;

وَكُلُّ صَغِيرٍۢ وَكَبِيرٍۢ مُّسْتَطَرٌ ﴿٥٣﴾

و هر کار کوچک و بزرگی نوشته شده است.

and everything [that man does], be it small or great, is recorded [with God].

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَنَهَرٍۢ ﴿٥٤﴾

یقیناً پرهیزگاران در باغها و نهرهای بهشتی جای دارند،

[Hence, too,] behold, the God-conscious will find themselves in [a paradise of] gardens and running waters,

فِى مَقْعَدِ صِدْقٍ عِندَ مَلِيكٍۢ مُّقْتَدِرٍۭ ﴿٥٥﴾

در جایگاه صدق نزد خداوند مالک مقتدر!

in a seat of truth, in the presence of a Sovereign who determines all things.