سوره نجم با متن و ترجمه + قرائت آنلاین

ذُو مِرَّةٍۢ فَٱسْتَوَىٰ ﴿٦﴾

همان کس که توانایی فوق العاده دارد؛ او سلطه یافت...

[an angel] endowed with sur­passing power, who in time manifested himself in his true shape and nature,

وَهُوَ بِٱلْأُفُقِ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٧﴾

در حالی که در اُفق اعلی قرار داشت!

appearing in the horizon’s loftiest part,

ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّىٰ ﴿٨﴾

سپس نزدیکتر و نزدیکتر شد...

and then drew near, and came close,

فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَىٰ ﴿٩﴾

تا آنکه فاصله او (با پیامبر) به اندازه فاصله دو کمان یا کمتر بود؛

until he was but two bow-lengths away, or even nearer.

فَأَوْحَىٰٓ إِلَىٰ عَبْدِهِۦ مَآ أَوْحَىٰ ﴿١٠﴾

در اینجا خداوند آنچه را وحی کردنی بود به بنده‌اش وحی نمود.

And thus did [God] reveal unto His servant whatever He deemed right to reveal.

مَا كَذَبَ ٱلْفُؤَادُ مَا رَأَىٰٓ ﴿١١﴾

قلب (پاک او) در آنچه دید هرگز دروغ نگفت.

The [servant’s] heart did not give the lie to what he saw:

أَفَتُمَٰرُونَهُۥ عَلَىٰ مَا يَرَىٰ ﴿١٢﴾

آیا با او درباره آنچه (با چشم خود) دیده مجادله می‌کنید؟!

will you, then, contend with him as to what he saw?

وَلَقَدْ رَءَاهُ نَزْلَةً أُخْرَىٰ ﴿١٣﴾

و بار دیگر نیز او را مشاهده کرد،

And, indeed, he saw him a second time

عِندَ سِدْرَةِ ٱلْمُنتَهَىٰ ﴿١٤﴾

نزد «سدرة المنتهی»،

by the lote-tree of the farthest limit,

عِندَهَا جَنَّةُ ٱلْمَأْوَىٰٓ ﴿١٥﴾

که «جنت المأوی» در آنجاست!

near unto the garden of promise.

إِذْ يَغْشَى ٱلسِّدْرَةَ مَا يَغْشَىٰ ﴿١٦﴾

در آن هنگام که چیزی [= نور خیره‌کننده‌ای‌] سدرة المنتهی را پوشانده بود،

with the lote-tree veiled in a veil of nameless splendour….

مَا زَاغَ ٱلْبَصَرُ وَمَا طَغَىٰ ﴿١٧﴾

چشم او هرگز منحرف نشد و طغیان نکرد (آنچه دید واقعیّت بود)!

[And withal,] the eye did not waver, nor yet did it stray:

لَقَدْ رَأَىٰ مِنْ ءَايَٰتِ رَبِّهِ ٱلْكُبْرَىٰٓ ﴿١٨﴾

او پاره‌ای از آیات و نشانه‌های بزرگ پروردگارش را دید!

truly did he see some of the most profound of his Sustainer’s symbols.

أَفَرَءَيْتُمُ ٱللَّٰتَ وَٱلْعُزَّىٰ ﴿١٩﴾

به من خبر دهید آیا بتهای «لات» و «عزّی»...

HAVE YOU, then, ever considered [what you are worshipping in] Al-Lat and Al-Uzza,

وَمَنَوٰةَ ٱلثَّالِثَةَ ٱلْأُخْرَىٰٓ ﴿٢٠﴾

و «منات» که سوّمین آنهاست (دختران خدا هستند)؟!

as well as [in] Manat, the third and last [of this triad]?

أَلَكُمُ ٱلذَّكَرُ وَلَهُ ٱلْأُنثَىٰ ﴿٢١﴾

آیا سهم شما پسر است و سهم او دختر؟! (در حالی که بزعم شما دختران کم ارزش‌ترند!)

Why - for yourselves [you would choose only] male offspring, whereas to Him [you assign] female:

تِلْكَ إِذًۭا قِسْمَةٌۭ ضِيزَىٰٓ ﴿٢٢﴾

در این صورت این تقسیمی ناعادلانه است!

that, lo and behold, is an unfair division!

إِنْ هِىَ إِلَّآ أَسْمَآءٌۭ سَمَّيْتُمُوهَآ أَنتُمْ وَءَابَآؤُكُم مَّآ أَنزَلَ ٱللَّهُ بِهَا مِن سُلْطَٰنٍ ۚ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ وَمَا تَهْوَى ٱلْأَنفُسُ ۖ وَلَقَدْ جَآءَهُم مِّن رَّبِّهِمُ ٱلْهُدَىٰٓ ﴿٢٣﴾

اینها فقط نامهایی است که شما و پدرانتان بر آنها گذاشته‌اید (نامهایی بی‌محتوا و اسمهایی بی مسمّا)، و هرگز خداوند دلیل و حجتی بر آن نازل نکرده؛ آنان فقط از گمانهای بی‌اساس و هوای نفس پیروی می‌کنند در حالی که هدایت از سوی پروردگارشان برای آنها آمده است!

These [allegedly divine beings] are nothing but empty names which you have invented - you and your forefathers - [and] for which God has bestowed no warrant from on high. They [who worship them] follow nothing but surmise and their own wishful thinking - although right guidance has now indeed come unto them from their Sustainer.

أَمْ لِلْإِنسَٰنِ مَا تَمَنَّىٰ ﴿٢٤﴾

یا آنچه انسان تمنّا دارد به آن می‌رسد؟!

Does man imagine that it is his due to have all that he might wish for,

فَلِلَّهِ ٱلْءَاخِرَةُ وَٱلْأُولَىٰ ﴿٢٥﴾

در حالی که آخرت و دنیا از آن خداست!

despite the fact that [both] the life to come and this present [one] belong to God [alone]?

۞ وَكَم مِّن مَّلَكٍۢ فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ لَا تُغْنِى شَفَٰعَتُهُمْ شَيْـًٔا إِلَّا مِنۢ بَعْدِ أَن يَأْذَنَ ٱللَّهُ لِمَن يَشَآءُ وَيَرْضَىٰٓ ﴿٢٦﴾

و چه بسیار فرشتگان آسمانها که شفاعت آنها سودی نمی‌بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر کس بخواهد و راضی باشد اجازه (شفاعت) دهد!

For, however many angels there be in the heavens, their intercession can be of no least avail [to anyone] - except after God has given leave [to inter­cede] for whomever He wills and with whom He is well-pleased.

إِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِٱلْءَاخِرَةِ لَيُسَمُّونَ ٱلْمَلَٰٓئِكَةَ تَسْمِيَةَ ٱلْأُنثَىٰ ﴿٢٧﴾

کسانی که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را دختر (خدا) نامگذاری می‌کنند!

Behold, it is [only] such as do not [really] believe in the life to come that regard the angels as female beings;

وَمَا لَهُم بِهِۦ مِنْ عِلْمٍ ۖ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا ٱلظَّنَّ ۖ وَإِنَّ ٱلظَّنَّ لَا يُغْنِى مِنَ ٱلْحَقِّ شَيْـًۭٔا ﴿٢٨﴾

آنها هرگز به این سخن دانشی ندارند، تنها از گمان بی‌پایه پیروی می‌کنند با اینکه «گمان» هرگز انسان را از حقّ بی‌نیاز نمی‌کند!

and [since] they have no knowledge whatever thereof, they follow nothing but surmise: yet, behold, never can surmise take the place of truth.

فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّىٰ عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٢٩﴾

حال که چنین است از کسی که از یاد ما روی می‌گرداند و جز زندگی مادی دنیا را نمی‌طلبد، اعراض کن!

Avoid thou, therefore, those who turn away from all remembrance of Us and care for no more than the life of this world,

ذَٰلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ ٱلْعِلْمِ ۚ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱهْتَدَىٰ ﴿٣٠﴾

این آخرین حدّ آگاهی آنهاست؛ پروردگار تو کسانی را که از راه او گمراه شده‌اند بهتر می‌شناسد، و (همچنین) هدایت‌یافتگان را از همه بهتر می‌شناسد!

which, to them, is the only thing worth knowing. Behold, thy Sustainer is fully aware as to who has strayed from His path, and fully aware is He as to who follows His guidance.

وَلِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ لِيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَسَٰٓـُٔوا۟ بِمَا عَمِلُوا۟ وَيَجْزِىَ ٱلَّذِينَ أَحْسَنُوا۟ بِٱلْحُسْنَى ﴿٣١﴾

و برای خداست آنچه در آسمانها و آنچه در زمین است تا بدکاران را به کیفر کارهای بدشان برساند و نیکوکاران را در برابر اعمال نیکشان پاداش دهد!

Indeed, unto God belongs all that is in the heavens and all that is on earth: and so He will reward those who do evil in accordance with what they did, and will reward those who do good with ultimate good.

ٱلَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَٰٓئِرَ ٱلْإِثْمِ وَٱلْفَوَٰحِشَ إِلَّا ٱللَّمَمَ ۚ إِنَّ رَبَّكَ وَٰسِعُ ٱلْمَغْفِرَةِ ۚ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ ٱلْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌۭ فِى بُطُونِ أُمَّهَٰتِكُمْ ۖ فَلَا تُزَكُّوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ۖ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ ٱتَّقَىٰٓ ﴿٣٢﴾

همانها که از گناهان بزرگ و اعمال زشت دوری می‌کنند، جز گناهان صغیره (که گاه آلوده آن می‌شوند)؛ آمرزش پروردگار تو گسترده است؛ او نسبت به شما از همه آگاهتر است از آن هنگام که شما را از زمین آفرید و در آن موقع که بصورت جنینهایی در شکم مادرانتان بودید؛ پس خودستایی نکنید، او پرهیزگاران را بهتر می‌شناسد!

As for those who avoid the [truly] grave sins and shameful deeds - even though they may some­times stumble behold, thy Sustainer is abounding in forgiveness. He is fully aware of you when He brings you into being out of dust, and when you are still hidden in your mothers’ wombs: do not, then, consider your­selves pure - [for] He knows best as to who is conscious of Him.

أَفَرَءَيْتَ ٱلَّذِى تَوَلَّىٰ ﴿٣٣﴾

آیا دیدی آن کس را که (از اسلام -یا انفاق-) روی گردان شد؟!

HAST THOU, then, ever considered him who turns away [from remembering Us, and cares for no more than the life of this world],

وَأَعْطَىٰ قَلِيلًۭا وَأَكْدَىٰٓ ﴿٣٤﴾

و کمی عطا کرد، و از بیشتر امساک نمود!

and gives so little [of himself for the good of his soul], and so grudgingly?

أَعِندَهُۥ عِلْمُ ٱلْغَيْبِ فَهُوَ يَرَىٰٓ ﴿٣٥﴾

آیا نزد او علم غیب است و می‌بیند (که دیگران می‌توانند گناهان او را بر دوش گیرند)؟!

Does he [claim to] have knowledge of some­thing that is beyond the reach of human perception, so that he can see [it clearly]?

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِى صُحُفِ مُوسَىٰ ﴿٣٦﴾

یا از آنچه در کتب موسی نازل گردیده با خبر نشده است؟!

Or has he never yet been told of what was [said] in the revelations of Moses,

وَإِبْرَٰهِيمَ ٱلَّذِى وَفَّىٰٓ ﴿٣٧﴾

و در کتب ابراهیم، همان کسی که وظیفه خود را بطور کامل ادا کرد،

and of Abra­ham, who to his trust was true:

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌۭ وِزْرَ أُخْرَىٰ ﴿٣٨﴾

که هیچ کس بار گناه دیگری را بر دوش نمی‌گیرد،

that no bearer of burdens shall be made to bear another’s burden;

وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَٰنِ إِلَّا مَا سَعَىٰ ﴿٣٩﴾

و اینکه برای انسان بهره‌ای جز سعی و کوشش او نیست،

and that nought shall be accounted unto man but what he is striving for;

وَأَنَّ سَعْيَهُۥ سَوْفَ يُرَىٰ ﴿٤٠﴾

و اینکه تلاش او بزودی دیده می‌شود،

and that in time [the nature of] all his striving will be shown [to him in its true light],

ثُمَّ يُجْزَىٰهُ ٱلْجَزَآءَ ٱلْأَوْفَىٰ ﴿٤١﴾

سپس به او جزای کافی داده خواهد شد!

where­upon he shall be requited for it with the fullest requital;

وَأَنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلْمُنتَهَىٰ ﴿٤٢﴾

(و آیا از کتب پیشین انبیا به او نرسیده است) که همه امور به پروردگارت منتهی می‌گردد؟!

and that with thy Sustainer is the beginning and the end [of all that exists];

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَىٰ ﴿٤٣﴾

و اینکه اوست که خنداند و گریاند،

and that it is He alone who causes [you] to laugh and to weep;

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا ﴿٤٤﴾

و اوست که میراند و زنده کرد،

and that it is He alone who deals death and grants life;

وَأَنَّهُۥ خَلَقَ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰ ﴿٤٥﴾

و اوست که دو زوج نر و مادّه را آفرید...

and that it is He who creates the two kinds - the male and the female –

مِن نُّطْفَةٍ إِذَا تُمْنَىٰ ﴿٤٦﴾

از نطفه‌ای هنگامی که خارج می‌شود (و در رحم می‌ریزد)،

out of a [mere] drop of sperm as it is poured forth,

وَأَنَّ عَلَيْهِ ٱلنَّشْأَةَ ٱلْأُخْرَىٰ ﴿٤٧﴾

و اینکه بر خداست ایجاد عالم دیگر (تا عدالت اجرا گردد)،

and that [therefore] it is within His power to bring about a second life;

وَأَنَّهُۥ هُوَ أَغْنَىٰ وَأَقْنَىٰ ﴿٤٨﴾

و اینکه اوست که بی‌نیاز کرد و سرمایه باقی بخشید،

and that it is He alone who frees from want and causes to possess;

وَأَنَّهُۥ هُوَ رَبُّ ٱلشِّعْرَىٰ ﴿٤٩﴾

و اینکه اوست پروردگار ستاره «شعرا»!

and that it is He alone who sustains the bright­est star;

وَأَنَّهُۥٓ أَهْلَكَ عَادًا ٱلْأُولَىٰ ﴿٥٠﴾

(و آیا به انسان نرسیده است که در کتب انبیای پیشین آمده) که خداوند قوم «عاد نخستین» را هلاک کرد؟!

and that it is He who destroyed the ancient [tribes of] Ad

وَثَمُودَا۟ فَمَآ أَبْقَىٰ ﴿٥١﴾

و همچنین قوم «ثمود» را، و کسی از آنان را باقی نگذارد!

and Thamud, leaving no trace [of them],

وَقَوْمَ نُوحٍۢ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا۟ هُمْ أَظْلَمَ وَأَطْغَىٰ ﴿٥٢﴾

و نیز قوم نوح را پیش از آنها، چرا که آنان از همه ظالمتر و طغیانگرتر بودند!

as well as the people of Noah before them - [since,] verily, they all had been most willful in their evildoing and most overweening –

وَٱلْمُؤْتَفِكَةَ أَهْوَىٰ ﴿٥٣﴾

و نیز شهرهای زیر و رو شده (قوم لوط) را فرو کوبید،

just as He thrust into perdition those cities that were overthrown

فَغَشَّىٰهَا مَا غَشَّىٰ ﴿٥٤﴾

سپس آنها را با عذاب سنگین پوشانید!

and then covered them from sight forever.

فَبِأَىِّ ءَالَآءِ رَبِّكَ تَتَمَارَىٰ ﴿٥٥﴾

(بگو:) در کدام یک از نعمتهای پروردگارت تردید داری؟!

About which, then, of thy Sustainer’s powers canst thou [still] remain in doubt?

هَٰذَا نَذِيرٌۭ مِّنَ ٱلنُّذُرِ ٱلْأُولَىٰٓ ﴿٥٦﴾

این (پیامبر) بیم‌دهنده‌ای از بیم‌دهندگان پیشین است!

THIS IS a warning like those warnings of old:

أَزِفَتِ ٱلْءَازِفَةُ ﴿٥٧﴾

آنچه باید نزدیک شود، نزدیک شده است (و قیامت فرامی‌رسد)،

that [Last Hour] which is so near draws ever nearer,

لَيْسَ لَهَا مِن دُونِ ٱللَّهِ كَاشِفَةٌ ﴿٥٨﴾

و هیچ کس جز خدا نمی‌تواند سختیهای آن را برطرف سازد!

[although] none but God can unveil it....

أَفَمِنْ هَٰذَا ٱلْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ﴿٥٩﴾

آیا از این سخن تعجّب می‌کنید،

Do you, perchance, find this tiding strange?

وَتَضْحَكُونَ وَلَا تَبْكُونَ ﴿٦٠﴾

و می‌خندید و نمی‌گریید،

And do you laugh instead of weeping,

وَأَنتُمْ سَٰمِدُونَ ﴿٦١﴾

و پیوسته در غفلت و هوسرانی به سر می‌برید؟!

and divert yourselves all the while?

فَٱسْجُدُوا۟ لِلَّهِ وَٱعْبُدُوا۟ ۩ ﴿٦٢﴾

حال که چنین است همه برای خدا سجده کنید و او را بپرستید!

[Nay,] but prostrate yourselves before God, and worship [Him alone]!