Surah Al-Fajr — Text, Translation & Audio

أَلَمْ تَرَ كَيْفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعَادٍ ﴿٦﴾

آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!

Have you not considered how your Lord dealt with 'Aad -

إِرَمَ ذَاتِ ٱلْعِمَادِ ﴿٧﴾

و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،

[With] Iram - who had lofty pillars,

ٱلَّتِى لَمْ يُخْلَقْ مِثْلُهَا فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿٨﴾

همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!

The likes of whom had never been created in the land?

وَثَمُودَ ٱلَّذِينَ جَابُوا۟ ٱلصَّخْرَ بِٱلْوَادِ ﴿٩﴾

و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!

And [with] Thamud, who carved out the rocks in the valley?

وَفِرْعَوْنَ ذِى ٱلْأَوْتَادِ ﴿١٠﴾

و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،

And [with] Pharaoh, owner of the stakes? -

ٱلَّذِينَ طَغَوْا۟ فِى ٱلْبِلَٰدِ ﴿١١﴾

همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،

[All of] whom oppressed within the lands

فَأَكْثَرُوا۟ فِيهَا ٱلْفَسَادَ ﴿١٢﴾

و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛

And increased therein the corruption.

فَصَبَّ عَلَيْهِمْ رَبُّكَ سَوْطَ عَذَابٍ ﴿١٣﴾

به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!

So your Lord poured upon them a scourge of punishment.

إِنَّ رَبَّكَ لَبِٱلْمِرْصَادِ ﴿١٤﴾

به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!

Indeed, your Lord is in observation.

فَأَمَّا ٱلْإِنسَٰنُ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ رَبُّهُۥ فَأَكْرَمَهُۥ وَنَعَّمَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَكْرَمَنِ ﴿١٥﴾

امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»

And as for man, when his Lord tries him and [thus] is generous to him and favors him, he says, "My Lord has honored me."

وَأَمَّآ إِذَا مَا ٱبْتَلَىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيْهِ رِزْقَهُۥ فَيَقُولُ رَبِّىٓ أَهَٰنَنِ ﴿١٦﴾

و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»

But when He tries him and restricts his provision, he says, "My Lord has humiliated me."

كَلَّا ۖ بَل لَّا تُكْرِمُونَ ٱلْيَتِيمَ ﴿١٧﴾

چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،

No! But you do not honor the orphan

وَلَا تَحَٰٓضُّونَ عَلَىٰ طَعَامِ ٱلْمِسْكِينِ ﴿١٨﴾

و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،

And you do not encourage one another to feed the poor.

وَتَأْكُلُونَ ٱلتُّرَاثَ أَكْلًۭا لَّمًّۭا ﴿١٩﴾

و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،

And you consume inheritance, devouring [it] altogether,

وَتُحِبُّونَ ٱلْمَالَ حُبًّۭا جَمًّۭا ﴿٢٠﴾

و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!

And you love wealth with immense love.

كَلَّآ إِذَا دُكَّتِ ٱلْأَرْضُ دَكًّۭا دَكًّۭا ﴿٢١﴾

چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،

No! When the earth has been leveled - pounded and crushed -

وَجَآءَ رَبُّكَ وَٱلْمَلَكُ صَفًّۭا صَفًّۭا ﴿٢٢﴾

و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،

And your Lord has come and the angels, rank upon rank,

وَجِا۟ىٓءَ يَوْمَئِذٍۭ بِجَهَنَّمَ ۚ يَوْمَئِذٍۢ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ وَأَنَّىٰ لَهُ ٱلذِّكْرَىٰ ﴿٢٣﴾

و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!

And brought [within view], that Day, is Hell - that Day, man will remember, but what good to him will be the remembrance?

يَقُولُ يَٰلَيْتَنِى قَدَّمْتُ لِحَيَاتِى ﴿٢٤﴾

می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»

He will say, "Oh, I wish I had sent ahead [some good] for my life."

فَيَوْمَئِذٍۢ لَّا يُعَذِّبُ عَذَابَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٥﴾

در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،

So on that Day, none will punish [as severely] as His punishment,

وَلَا يُوثِقُ وَثَاقَهُۥٓ أَحَدٌۭ ﴿٢٦﴾

و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!

And none will bind [as severely] as His binding [of the evildoers].

يَٰٓأَيَّتُهَا ٱلنَّفْسُ ٱلْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾

تو ای روح آرام‌یافته!

[To the righteous it will be said], "O reassured soul,

ٱرْجِعِىٓ إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةًۭ مَّرْضِيَّةًۭ ﴿٢٨﴾

به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،

Return to your Lord, well-pleased and pleasing [to Him],

فَٱدْخُلِى فِى عِبَٰدِى ﴿٢٩﴾

پس در سلک بندگانم درآی،

And enter among My [righteous] servants

وَٱدْخُلِى جَنَّتِى ﴿٣٠﴾

و در بهشتم وارد شو!

And enter My Paradise."