سورة عبس بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿٦﴾

تو به او روی می‌آوری،

to him didst thou give thy whole attention,

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿٧﴾

در حالی که اگر او خود را پاک نسازد، چیزی بر تو نیست!

although thou art not accountable for his failure to attain to purity;

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿٨﴾

امّا کسی که به سراغ تو می‌آید و کوشش می‌کند،

but as for him who came unto thee full of eagerness

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿٩﴾

و از خدا ترسان است،

and in awe [of God]

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿١٠﴾

تو از او غافل می‌شوی!

him didst thou disregard!

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿١١﴾

هرگز چنین نیست که آنها می‌پندارند؛ این (قرآن) تذکّر و یادآوری است،

NAY, VERILY, these [messages] are but a reminder:

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿١٢﴾

و هر کس بخواهد از آن پند می‌گیرد!

and so, whoever is willing may remember Him

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿١٣﴾

در الواح پرارزشی ثبت است،

in [the light of His] revelations blest with dignity,

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿١٤﴾

الواحی والاقدر و پاکیزه،

lofty and pure,

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿١٥﴾

به دست سفیرانی است‌

[borne] by the hands of messengers

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿١٦﴾

والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!

noble and most virtuous.

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿١٧﴾

مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!

[But only too often] man destroys himself: how stubbornly does he deny the truth!

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿١٨﴾

(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!

[Does man ever consider] out of what substance [God] creates him?

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿١٩﴾

او را از نطفه ناچیزی آفرید، سپس اندازه‌گیری کرد و موزون ساخت،

Out of a drop of sperm He creates him, and thereupon determines his nature,

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿٢٠﴾

سپس راه را برای او آسان کرد،

and then makes it easy for him to go through life;

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿٢١﴾

بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،

and in the end He causes him to die and brings him to the grave;

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿٢٢﴾

سپس هرگاه بخواهد او را زنده می‌کند!

and then, if it be His will, He shall raise him again to life,

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿٢٣﴾

چنین نیست که او می‌پندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است!

Nay, but [man] has never yet fulfilled what He has enjoined upon him!

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿٢٤﴾

انسان باید به غذای خویش (و آفرینش آن) بنگرد!

Let man, then, consider [the sources of] his food:

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿٢٥﴾

ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم،

[how it is] that We pour down water, pouring it down abundantly;

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿٢٦﴾

سپس زمین را از هم شکافتیم،

and then We cleave the earth [with new growth], cleaving it asunder,

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿٢٧﴾

و در آن دانه‌های فراوانی رویاندیم،

and thereupon We cause grain to grow out of it,

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿٢٨﴾

و انگور و سبزی بسیار،

and vines and edible plants,

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿٢٩﴾

و زیتون و نخل فراوان،

and olive trees and date-palms,

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿٣٠﴾

و باغهای پردرخت،

and gardens dense with foliage,

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿٣١﴾

و میوه و چراگاه،

and fruits and herbage,

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٢﴾

تا وسیله‌ای برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان باشد!

for you and for your animals to enjoy.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿٣٣﴾

هنگامی که آن صدای مهیب [= صیحه رستاخیز] بیاید، (کافران در اندوه عمیقی فرومی‌روند)!

AND SO, when the piercing call [of resurrection] is heard

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿٣٤﴾

در آن روز که انسان از برادر خود می‌گریزد،

on a Day when everyone will [want to] flee from his brother,

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿٣٥﴾

و از مادر و پدرش،

and from his mother and father,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿٣٦﴾

و زن و فرزندانش؛

and from his spouse and his children:

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿٣٧﴾

در آن روز هر کدام از آنها وضعی دارد که او را کاملاً به خود مشغول می‌سازد!

on that Day, to every one of them will his own state be of sufficient concern.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿٣٨﴾

چهره‌هائی در آن روز گشاده و نورانی است،

Some faces will on that Day be bright with happiness,

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿٣٩﴾

خندان و مسرور است؛

laughing, rejoicing at glad tidings.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿٤٠﴾

و صورتهایی در آن روز غبارآلود است،

And some faces will on that Day with dust be covered,

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿٤١﴾

و دود تاریکی آنها را پوشانده است،

with darkness overspread:

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿٤٢﴾

آنان همان کافران فاجرند!

these, these will be the ones who denied the truth and were immersed in iniquity!