سورة نازعات بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿٦﴾

آن روز که زلزله‌های وحشتناک همه چیز را به لرزه درمی‌آورد،

[HENCE, think of] the Day when a violent convulsion will convulse [the world],

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿٧﴾

و بدنبال آن، حادثه دومین [= صیحه عظیم محشر] رخ می‌دهد،

to be followed by further [convulsions]!

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿٨﴾

دلهایی در آن روز سخت مضطرب است،

On that Day will [men's] hearts be throbbing,

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ﴿٩﴾

و چشمهای آنان از شدّت ترس فروافتاده است!

[and] their eyes downcast...

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿١٠﴾

(ولی امروز) می‌گویند: «آیا ما به زندگی مجدّد بازمی‌گردیم؟!

[And yet,] some say, "What! Are we indeed to be restored to our former state –

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿١١﴾

آیا هنگامی که استخوانهای پوسیده‌ای شدیم (ممکن است زنده شویم)؟!»

even though we may have become [a heap of] crumbling bones?"

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿١٢﴾

می‌گویند: «اگر قیامتی در کار باشد، بازگشتی است زیانبار!»

[And] they add, "That, then, would be a return with loss!"

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿١٣﴾

ولی (بدانید) این بازگشت تنها با یک صیحه عظیم است!

[But,] then, that [Last Hour] will be [upon them of a sudden, as if it were] but a single accusing cry -

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿١٤﴾

ناگهان همگی بر عرصه زمین ظاهر می‌گردند!

and then, lo, they will be fully awakened [to the truth]!

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿١٥﴾

آیا داستان موسی به تو رسیده است؟!

HAS THE STORY of Moses ever come within thy ken.

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿١٦﴾

در آن هنگام که پروردگارش او را در سرزمین مقدّس «طوی» ندا داد (و گفت):

Lo! His Sustainer called out to him in the twice-hallowed valley:

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿١٧﴾

به سوی فرعون برو که طغیان کرده است!

"Go unto Pharaoh - for, verily, he has transgressed all bounds of what is right -

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿١٨﴾

و به او بگو: «آیا می‌خواهی پاکیزه شوی؟!

and say [unto him], 'Art thou desirous of attaining to purity?

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿١٩﴾

و من تو را به سوی پروردگارت هدایت کنم تا از او بترسی (و گناه نکنی)؟!»

[If so,] then I shall guide thee towards [a cognition of] thy Sustainer, so that [henceforth] thou wilt stand in awe [of Him].’"

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٢٠﴾

سپس موسی بزرگترین معجزه را به او نشان داد!

And thereupon he [went to Pharaoh and] made him aware of the great wonder [of God's grace].

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿٢١﴾

امّا او تکذیب و عصیان کرد!

But [Pharaoh] gave him the lie and rebelliously rejected [all guidance],

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿٢٢﴾

سپس پشت کرد و پیوسته (برای محو آیین حق) تلاش نمود!

and brusquely turned his back [on Moses];

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿٢٣﴾

و ساحران را جمع کرد و مردم را دعوت نمود،

and then he gathered [his great ones], and called [unto his people],

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿٢٤﴾

و گفت: «من پروردگار برتر شما هستم!»

and said, "I am your Lord All-Highest!"

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿٢٥﴾

از این رو خداوند او را به عذاب آخرت و دنیا گرفتار ساخت!

And thereupon God took him to task, [and made him] a warning example in the life to come as well as in this world.

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿٢٦﴾

در این عبرتی است برای کسی که (از خدا) بترسد!

In this, behold, there is a lesson indeed for all who stand in awe [of God].

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿٢٧﴾

آیا آفرینش شما (بعد از مرگ) مشکل‌تر است یا آفرینش آسمان که خداوند آن را بنا نهاد؟!

[O MEN!] Are you more difficult to create than the heaven which He has built?

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿٢٨﴾

سقف آن را برافراشت و آن را منظّم ساخت،

High has He reared its vault and formed it in accordance with what it was meant to be;

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿٢٩﴾

و شبش را تاریک و روزش را آشکار نمود!

and He has made dark its night and brought forth its light of day.

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿٣٠﴾

و زمین را بعد از آن گسترش داد،

And after that, the earth: wide has He spread its expanse,

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿٣١﴾

و از آن آب و چراگاهش را بیرون آورد،

and has caused its waters to come out of it, and its pastures,

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿٣٢﴾

و کوه‌ها را ثابت و محکم نمود!

and has made the mountains firm:

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿٣٣﴾

همه اینها برای بهره‌گیری شما و چهارپایانتان است!

[all this] as a means of livelihood for you and your animals.

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿٣٤﴾

هنگامی که آن حادثه بزرگ رخ دهد،

AND SO, when the great overwhelming event [of, resurrection] comes to pass –

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿٣٥﴾

در آن روز انسان به یاد کوششهایش می‌افتد،

on that Day man will [clearly] remember all that he has ever wrought;

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿٣٦﴾

و جهنّم برای هر بیننده‌ای آشکار می‌گردد،

and the blazing fire [of hell] will be lad open before all who [are destined to] see it.

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿٣٧﴾

امّا آن کسی که طغیان کرده،

For, unto him who shall have transgressed the bounds of what is right,

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿٣٨﴾

و زندگی دنیا را مقدّم داشته،

and preferred the life of this world [to the good of his soul],

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٣٩﴾

مسلّماً دوزخ جایگاه اوست!

that blazing fire will truly be the goal!

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿٤٠﴾

و آن کس که از مقام پروردگارش ترسان باشد و نفس را از هوی بازدارد،

But unto him who shall have stood in fear of his Sustainer's Presence, and held back his inner self from base desires,

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿٤١﴾

قطعاً بهشت جایگاه اوست!

paradise will truly be the goal!

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿٤٢﴾

و از تو درباره قیامت می‌پرسند که در چه زمانی واقع می‌شود؟!

THEY WILL ASK thee [O Prophet] about the Last Hour: "When will it come to pass?"

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿٤٣﴾

تو را با یادآوری این سخن چه کار؟!

[But] how couldst thou tell anything about it,

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿٤٤﴾

نهایت آن به سوی پروردگار تو است (و هیچ کس جز خدا از زمانش آگاه نیست)!

[seeing that] with thy Sustainer alone rests the beginning and the end [of all knowledge] thereof?

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿٤٥﴾

کار تو فقط بیم‌دادن کسانی است که از آن می‌ترسند!

Thou art but [sent] to warn those who stand in awe of it.

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿٤٦﴾

آنها در آن روز که قیام قیامت را می‌بینند چنین احساس می‌کنند که گویی توقّفشان (در دنیا و برزخ) جز شامگاهی یا صبح آن بیشتر نبوده است!

On the Day when they behold it, [it will seem to them] as if they had tarried [in this world] no longer than one evening or [one night, ending with] its morn!