سورة طور بنصّه وترجمته وقراءته الصوتية

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ ﴿٦﴾

و دریای مملوّ و برافروخته،

Consider the surf-swollen sea!

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌۭ ﴿٧﴾

که عذاب پروردگارت واقع می‌شود،

VERILY, [O man,] the suffering decreed by thy Sustainer [for the sinners] will indeed come to pass:

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍۢ ﴿٨﴾

و چیزی از آن مانع نخواهد بود!

there is none who could avert it.

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًۭا ﴿٩﴾

(این عذاب الهی) در آن روزی است که آسمان به شدّت به حرکت درمی‌آید،

[It will come to pass] on the Day when the skies will be convulsed in [a great] convulsion,

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًۭا ﴿١٠﴾

و کوه‌ها از جا کنده و متحرّک می‌شوند!

and the mountains will move with [an awesome] movement.

فَوَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿١١﴾

وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان،

Woe, then, on that Day to all who give the lie to the truth –

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍۢ يَلْعَبُونَ ﴿١٢﴾

همانها که در سخنان باطل به بازی مشغولند!

all those who [throughout their lives] but idly played with things vain –

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا ﴿١٣﴾

در آن روز که آنها را بزور به سوی آتش دوزخ می‌رانند!

on the Day when they shall be thrust into the fire with [an irresistible] thrust, [and will be told:]

هَٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ ﴿١٤﴾

(به آنها می‌گویند:) این همان آتشی است که آن را انکار می‌کردید.

“This is the fire which you were wont to call a lie!

أَفَسِحْرٌ هَٰذَآ أَمْ أَنتُمْ لَا تُبْصِرُونَ ﴿١٥﴾

آیا این سحر است یا شما نمی‌بینید؟!

Was it, then, a delusion or is it that you failed to see [its truth]?

ٱصْلَوْهَا فَٱصْبِرُوٓا۟ أَوْ لَا تَصْبِرُوا۟ سَوَآءٌ عَلَيْكُمْ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٦﴾

در آن وارد شوید و بسوزید؛ می‌خواهید صبر کنید یا نکنید، برای شما یکسان است؛ چرا که تنها به اعمالتان جزا داده می‌شوید!

Endure it [now]! But [whether you] bear yourselves with patience or without patience, it will be the same to you: you are but being requited for what you were wont to do.”

إِنَّ ٱلْمُتَّقِينَ فِى جَنَّٰتٍۢ وَنَعِيمٍۢ ﴿١٧﴾

ولی پرهیزگاران در میان باغهای بهشت و نعمتهای فراوان جای دارند،

[But,] verily, the God-conscious will find themselves [on that Day] in gardens and in bliss,

فَٰكِهِينَ بِمَآ ءَاتَىٰهُمْ رَبُّهُمْ وَوَقَىٰهُمْ رَبُّهُمْ عَذَابَ ٱلْجَحِيمِ ﴿١٨﴾

و از آنچه پروردگارشان به آنها داده و آنان را از عذاب دوزخ نگاه داشته است شاد و مسرورند!

rejoicing in all that their Sustainer will have granted them: for their Sustainer will have warded off from them all suffering through the blazing fire.

كُلُوا۟ وَٱشْرَبُوا۟ هَنِيٓـًٔۢا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿١٩﴾

(به آنها گفته می‌شود:) بخورید و بیاشامید گوارا؛ اینها در برابر اعمالی است که انجام می‌دادید!

[And they will be told:] “Eat and drink with good cheer as an outcome of what you were wont to do,

مُتَّكِـِٔينَ عَلَىٰ سُرُرٍۢ مَّصْفُوفَةٍۢ ۖ وَزَوَّجْنَٰهُم بِحُورٍ عِينٍۢ ﴿٢٠﴾

این در حالی که بر تختهای صف‌کشیده در کنار هم تکیه می‌زنند، و «حور العین» را به همسری آنها درمی‌آوریم!

reclining on couches [of happiness] ranged in rows!” And [in that paradise] We shall mate them with companions pure, most beautiful of eye.

وَٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَٱتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُم بِإِيمَٰنٍ أَلْحَقْنَا بِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَمَآ أَلَتْنَٰهُم مِّنْ عَمَلِهِم مِّن شَىْءٍۢ ۚ كُلُّ ٱمْرِئٍۭ بِمَا كَسَبَ رَهِينٌۭ ﴿٢١﴾

کسانی که ایمان آوردند و فرزندانشان به پیروی از آنان ایمان اختیار کردند، فرزندانشان را (در بهشت) به آنان ملحق می‌کنیم؛ و از (پاداش) عملشان چیزی نمی‌کاهیم؛ و هر کس در گرو اعمال خویش است!

And as for those who have attained to faith and whose offspring will have followed them in faith, We shall unite them with their offspring; and We shall not let aught of their deeds go to waste: [but] every human being will be held in pledge for whatever he has earned.

وَأَمْدَدْنَٰهُم بِفَٰكِهَةٍۢ وَلَحْمٍۢ مِّمَّا يَشْتَهُونَ ﴿٢٢﴾

و همواره از انواع میوه‌ها و گوشتها -از هر نوع که بخواهند- در اختیارشان می‌گذاریم!

And We shall bestow on them fruit and meat in abundance - whatever they may desire:

يَتَنَٰزَعُونَ فِيهَا كَأْسًۭا لَّا لَغْوٌۭ فِيهَا وَلَا تَأْثِيمٌۭ ﴿٢٣﴾

آنها در بهشت جامهای پر از شراب طهور را که نه بیهوده‌گویی در آن است و نه گناه، از یکدیگر می‌گیرند!

and in that [paradise] they shall pass on to one another a cup which will not give rise to empty talk, and neither incite to sin.

۞ وَيَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمَانٌۭ لَّهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌۭ مَّكْنُونٌۭ ﴿٢٤﴾

و پیوسته بر گردشان نوجوانانی برای (خدمت) آنان گردش می‌کنند که همچون مرواریدهای درون صدفند!

And they will be waited upon by [immortal] youths, [as if they were children] of their own, [as pure] as if they were pearls hidden in their shells.

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿٢٥﴾

در این هنگام رو به یکدیگر کرده (از گذشته) سؤال می‌نمایند؛

And they [who are thus blest] will turn to one another, asking each other [about their past lives].

قَالُوٓا۟ إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِىٓ أَهْلِنَا مُشْفِقِينَ ﴿٢٦﴾

می‌گویند: «ما در میان خانواده خود ترسان بودیم (مبادا گناهان آنها دامن ما را بگیرد)!

They will say: “Behold, aforetime - when we were [still living] in the midst of our kith and kin - we were full of fear [at the thought of God’s dis­pleasure]:

فَمَنَّ ٱللَّهُ عَلَيْنَا وَوَقَىٰنَا عَذَابَ ٱلسَّمُومِ ﴿٢٧﴾

امّا خداوند بر ما منّت نهاد و از عذاب‌کشنده ما را حفظ کرد!

and so God has graced us with His favour, and has warded off from us all suffering through the scorching winds [of frustration].

إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ ۖ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلْبَرُّ ٱلرَّحِيمُ ﴿٢٨﴾

ما از پیش او را می‌خواندیم (و می‌پرستیدیم)، که اوست نیکوکار و مهربان!»

Verily, we did invoke Him [alone] ere this: [and now He has shown us] that He alone is truly benign, a true dispenser of grace!”

فَذَكِّرْ فَمَآ أَنتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍۢ وَلَا مَجْنُونٍ ﴿٢٩﴾

پس تذکّر ده، که به لطف پروردگارت تو کاهن و مجنون نیستی!

EXHORT, then, [O Prophet, all men:] for, by thy Sustainer’s grace, thou art neither a soothsayer nor a madman.

أَمْ يَقُولُونَ شَاعِرٌۭ نَّتَرَبَّصُ بِهِۦ رَيْبَ ٱلْمَنُونِ ﴿٣٠﴾

بلکه آنها می‌گویند: «او شاعری است که ما انتظار مرگش را می‌کشیم!»

Or do they say, “[He is but] a poet - let us wait what time will do unto him”?

قُلْ تَرَبَّصُوا۟ فَإِنِّى مَعَكُم مِّنَ ٱلْمُتَرَبِّصِينَ ﴿٣١﴾

بگو: «انتظار بکشید که من هم با (شما انتظار می‌کشم شما انتظار مرگ مرا، و من انتظار نابودی شما را با عذاب الهی)!»

Say thou: “Wait, [then,] hopefully; behold, I, too, shall hopefully wait with you!”

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلَٰمُهُم بِهَٰذَآ ۚ أَمْ هُمْ قَوْمٌۭ طَاغُونَ ﴿٣٢﴾

آیا عقلهایشان آنها را به این اعمال دستور می‌دهد، یا قومی طغیانگرند؟

Is it their minds that bid them [to take] this [attitude] - or are they [simply] people filled with overweening arrogance?

أَمْ يَقُولُونَ تَقَوَّلَهُۥ ۚ بَل لَّا يُؤْمِنُونَ ﴿٣٣﴾

یا می‌گویند: «قرآن را به خدا افترا بسته»، ولی آنان ایمان ندارند.

Or do they say, “He himself has composed this [message]”? Nay, but they are not willing to believe!

فَلْيَأْتُوا۟ بِحَدِيثٍۢ مِّثْلِهِۦٓ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿٣٤﴾

اگر راست می‌گویند سخنی همانند آن بیاورند!

But then, [if they deem it the work of a mere mortal,] let them produce another discourse like it - if what they say be true!

أَمْ خُلِقُوا۟ مِنْ غَيْرِ شَىْءٍ أَمْ هُمُ ٱلْخَٰلِقُونَ ﴿٣٥﴾

یا آنها بی هیچ آفریده شده‌اند، یا خود خالق خویشند؟!

[Or do they deny the existence of God?] Have they themselves been created without anything [that might have caused their creation]? or were they, perchance, their own creators?

أَمْ خَلَقُوا۟ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ ۚ بَل لَّا يُوقِنُونَ ﴿٣٦﴾

آیا آنها آسمانها و زمین را آفریده‌اند؟! بلکه آنها جویای یقین نیستند!

[And] have they created the heavens and the earth? Nay, but they have no certainty of anything!

أَمْ عِندَهُمْ خَزَآئِنُ رَبِّكَ أَمْ هُمُ ٱلْمُصَۣيْطِرُونَ ﴿٣٧﴾

آیا خزاین پروردگارت نزد آنهاست؟! یا بر همه چیز عالم سیطره دارند؟!

[How could they?] Are thy Sustainer’s treasures with them? Or are they in charge [of destiny]?

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌۭ يَسْتَمِعُونَ فِيهِ ۖ فَلْيَأْتِ مُسْتَمِعُهُم بِسُلْطَٰنٍۢ مُّبِينٍ ﴿٣٨﴾

آیا نردبانی دارند (که به آسمان بالا می‌روند) و بوسیله آن اسرار وحی را می‌شنوند؟! کسی که از آنها این ادّعا را دارد دلیل روشنی بیاورد!

Or have they a ladder by which they could [ascend to ultimate truths and] listen [to what is beyond the reach of human perception]? Let, then, any of them who have listened [to it] produce a manifest proof [of his knowledge]!

أَمْ لَهُ ٱلْبَنَٰتُ وَلَكُمُ ٱلْبَنُونَ ﴿٣٩﴾

آیا سهم خدا دختران است و سهم شما پسران (که فرشتگان را دختران خدا می‌نامید)؟!

Or, [if you believe in God, how can you believe that] He has [chosen to have] daughters, whereas you yourselves would have [only] sons?

أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿٤٠﴾

آیا تو از آنها پاداشی می‌طلبی که در زیر بار گران آن قرار دارند؟!

Or is it that [they who reject thy message, O Muhammad, fear lest] thou ask of them a reward, so that they would be burdened with debt [if they should listen to thee]?

أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿٤١﴾

آیا اسرار غیب نزد آنهاست و از روی آن می‌نویسند؟!

Or [do they think] that the hidden reality [of all that exists] is almost within their grasp, so that [in time] they can write it down?

أَمْ يُرِيدُونَ كَيْدًۭا ۖ فَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ هُمُ ٱلْمَكِيدُونَ ﴿٤٢﴾

آیا می‌خواهند نقشه شیطانی برای تو بکشند؟! ولی بدانند خود کافران در دام این نقشه‌ها گرفتار می‌شوند!

Or do they want to entrap [thee in contradic­tions]? But they who are bent on denying the truth - it is they who are truly entrapped!

أَمْ لَهُمْ إِلَٰهٌ غَيْرُ ٱللَّهِ ۚ سُبْحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿٤٣﴾

یا معبودی غیر خداوند دارند (که قول یاری به آنها داده)؟! منزّه است خدا از آنچه همتای او قرارمی‌دهند!

Have they, then, any deity other than God? Utterly remote is God, in His limitless glory, from anything to which men may ascribe a share in His divinity!

وَإِن يَرَوْا۟ كِسْفًۭا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ سَاقِطًۭا يَقُولُوا۟ سَحَابٌۭ مَّرْكُومٌۭ ﴿٤٤﴾

آنها (چنان لجوجند که) اگر ببینند قطعه سنگی از آسمان (برای عذابشان) سقوط می‌کند می‌گویند: «این ابر متراکمی است!»

AND YET, if they [who refuse to see the truth] were to see part of the sky falling down, they would [only] say, “[It is but] a mass of clouds!”

فَذَرْهُمْ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى فِيهِ يُصْعَقُونَ ﴿٤٥﴾

حال که چنین است آنها را رها کن تا روز مرگ خود را ملاقات کنند؛

Hence, leave them alone until they face that [Judgment] Day of theirs, when they will be stricken with terror:

يَوْمَ لَا يُغْنِى عَنْهُمْ كَيْدُهُمْ شَيْـًۭٔا وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ ﴿٤٦﴾

روزی که نقشه‌های آنان سودی به حالشان نخواهد داشت و (از هیچ سو) یاری نمی‌شوند!

the Day when none of their scheming will be of the least avail to them, and they will receive no succour.

وَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ عَذَابًۭا دُونَ ذَٰلِكَ وَلَٰكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿٤٧﴾

و برای ستمگران عذابی قبل از آن است (در همین جهان)؛ ولی بیشترشان نمی‌دانند!

But, verily, for those who are bent on doing evil, there is suffering in store [even] closer at hand than that [supreme suffering in the hereafter]: but most of them are not aware of it.

وَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا ۖ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ حِينَ تَقُومُ ﴿٤٨﴾

در راه ابلاغ حکم پروردگارت صبر و استقامت کن، چرا که تو در حفاظت کامل ما قرار داری! و هنگامی که برمی‌خیزی پروردگارت را تسبیح و حمد گوی!

And so, await in patience thy Sustainer’s judgment, for thou art well within Our sight. And extol thy Sustainer’s limitless glory and praise whenever thou risest up,

وَمِنَ ٱلَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَإِدْبَٰرَ ٱلنُّجُومِ ﴿٤٩﴾

(همچنین) به هنگام شب او را تسبیح کن و به هنگام پشت کردن ستارگان (و طلوع صبح)!

and extol His glory at night, and at the time when the stars retreat.