Dua 9 التاسع

Sahifa Dua 9 with audio
Audio recitation — via duas.org

الدعاء التاسع: دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الِاشْتِيَاقِ إِلَى طَلَبِ الْمَغْفِرَةِ مِنَ اللَّهِ جَلَّ جَلَالُهُ

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ صَيِّرْنَا إِلَى مَحْبُوبِكَ مِنَ التَّوْبَةِ، و أَزِلْنَا عَنْ مَكْرُوهِكَ مِنَ الْإِصْرَارِ اللَّهُمَّ وَ مَتَى وَقَفْنَا بَيْنَ نَقْصَيْنِ فِي دِينٍ أَوْ دُنْيَا، فَأَوْقِعِ النَّقْصَ بِأَسْرَعِهِمَا فَنَاءً، وَ اجْعَلِ التَّوْبَةَ فِي أَطْوَلِهِمَا بَقَاءً وَ إِذَا هَمَمْنَا بِهَمَّيْنِ يُرْضِيكَ أَحَدُهُمَا عَنَّا، وَ يُسْخِطُكَ الْآخَرُ عَلَيْنَا، فَمِلْ بِنَا إِلَى مَا يُرْضِيكَ عَنَّا، وَ أَوْهِنْ قُوَّتَنَا عَمَّا يُسْخِطُكَ عَلَيْنَا وَ لَا تُخَلِّ فِي ذَلِكَ بَيْنَ نُفُوسِنَا وَ اخْتِيَارِهَا، فَإِنَّهَا مُخْتَارَةٌ لِلْبَاطِلِ إِلَّا مَا وَفَّقْتَ، أَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلَّا مَا رَحِمْتَ اللَّهُمَّ وَ إِنَّكَ مِنَ الضُّعْفِ خَلَقْتَنَا، وَ عَلَى الْوَهْنِ بَنَيْتَنَا، وَ مِنْ مَاءٍ مَهِينٍ ابْتَدَأْتَنَا، فَلَا حَوْلَ لَنَا إِلَّا بِقُوَّتِكَ، وَ لَا قُوَّةَ لَنَا إِلَّا بِعَوْنِكَ فَأَيِّدْنَا بِتَوْفِيقِكَ، وَ سَدِّدْنَا بِتَسْدِيدِكَ، وَ أَعْمِ أَبْصَارَ قُلُوبِنَا عَمَّا خَالَفَ مَحَبَّتَكَ، وَ لَا تَجْعَلْ لِشَيْءٍ مِنْ جَوَارِحِنَا نُفُوذاً فِي مَعْصِيَتِكَ اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ اجْعَلْ هَمَسَاتِ قُلُوبِنَا، وَ حَرَكَاتِ أَعْضَائِنَا وَ لَمَحَاتِ أَعْيُنِنَا، وَ لَهَجَاتِ أَلْسِنَتِنَا فِي مُوجِبَاتِ ثَوَابِكَ حَتَّى لَا تَفُوتَنَا حَسَنَةٌ نَسْتَحِقُّ بِهَا جَزَاءَكَ، وَ لَا تَبْقَى لَنَا سَيِّئَةٌ نَسْتَوْجِبُ بِهَا عِقَابَكَ.

Persian translation

پروردگارا همانا من به حضرتت پناه می برم (و از لطف ‌و کرمت درخواست حفظ خود می کنم) از آنکه صفت زشت حرص ‌و آز بر دلم هیجان کند (و بر من مسلط شود ‌و به حب دنیای فانی ‌و لذات حیوانی کشاند ‌و از یاد خدا غافلم گرداند ‌و عاقبت این خلق آز فاسد ‌و حرص دنیای دنی ‌و لذات جسمانی جانم را آلوده گناه سازد ‌و از علم ‌و ایمان که ‌آن سعادت ابد است دور مانم ‌و عاقبت یوسف عزیز جانم در چاه هلاک فروماند) ‌و هم ای خدا به تو پناه می برم از تسلط قوه ‌ی غضب ‌و خشم (بر قوه ‌ی عقل ‌و ایمانم) که این قوه غضب مرا به قهر ‌و غضب تو گرفتار سازد ‌و پناه می برم از کم صبری (در امور دین ‌و دنیا) ‌و کمی قناعت بر حلال (به زیادی حرص بر شهوات ‌و لذات دنیوی) ‌و از خلق سخت گیری (بر امور عالم) ‌و از اصرار بر شهوت نفس اماره ‌و از حمیت جاهلیت (که غرور ‌و کبر ‌و نخوت است)

̶ و از پیروی هوای نفس ‌و از مخالفت با طریق هدایت ‌و از خواب (جهل و) غفلت ‌و از اتخاذ طریق تکلف (و راه نامستقیم) ‌و از مقدم داشتن باطل بر حق (که حق را رها کنم ‌و به راه باطل قدم بردارم) ‌و از اصرار بر معصیت ‌و گناهان که از گناهانم توبه ‌و انابه به درگاه خدا نکنم) ‌و از حقیر ‌و کوچک شمردن معصیت ‌و بزرگ ‌و بسیار شمردن طاعت خود

̶ و فخر ‌و مباهات (از بسیاری مال ‌و جاه دنیا یا) به معاشرت ثروتمندان ‌و از حقیر شمردن بینوایان (و فقرای اهل ایمان) از تمام به تو پناه آرم.
̶ و هم ای خدا پناه می برم به تو از آنکه به زیردستان خود ظلم ‌و ستمکاری کنیم ‌و شکر سروری ‌و حکم فرمائی را (که ترحم ‌و عدل ‌و احسان به دوستان ‌و زیر دستانست) به جا نیاوریم

̶ یا آنکه ظالمی را معاونت در ظلم کرده ‌و یا مظلوم فریاد خواهی را واگذاریم ‌و به فریادش نرسیم ‌و پناه به تو می بریم از آنکه به کاری پردازیم که حق ‌و سزاوار ما (و در خور اهل ایمان ‌و شایسته مقام انسانیت) نباشد یا آنکه سخنی در علمی که بدان دانا نیستیم (از خودخواهی به دروغ) بگوئیم

̶ و نیز به تو پناه می بریم از آنکه در دل بگیریم که با کسی تغلب ‌و مکر ‌و دغل کنیم (و او را ارشاد نکنیم ‌و فریب دهیم) ‌و نیز به تو پناه می بریم از آنکه در اعمال عجب (و غرور) خودبینی کنیم (و به اعمال ناقابل خود ببالیم ‌و فخر ‌و مباهات بر خلق کنیم ‌و خود را بهتر از دیگران پنداریم) یا آنکه در آمال ‌و آرزوهای (باطل دنیای دو روزه) خویش عمری دراز بمانیم (و هیچ کار خیر برای آخرت انجام ندهیم تا مرگ فرارسد)

̶ و باز به تو ای خدا پناه می بریم از زشتی باطن) ‌و حسن ظاهر مردم فریب) ‌و از حقیر ‌و کوچک شمردن گناهان صغیره) ‌و بی موالاتی در ‌آن گناهان که خود گناه کبیره خواهد بود ‌و از مهلکات انسان است) ‌و هم از احاطه ‌و استیلای شیطان بر ما ‌و هم از آنکه فتنه ‌و فساد روزگار به ما دست یابد ‌و پناه می بریم از آنکه سلطان ‌و پادشاه وقت به ظلم ‌و بیداد ‌و خشم ‌و غضب بر ما حکم راند.

̶ و به تو ای خدا پناه می بریم از آنکه به اسراف مال (و عیاشی در دنیا) پردازیم ‌و پناه می بریم که فاقد مقدار کفاف شویم (و به فقر ‌و احتیاج به خلق مبتلا گردیم)

̶ و به تو پناه می بریم ای خدا از آنکه به شماتت دشمن گرفتار شویم ‌و از ‌آن که محتاج به امثال خود گردیم ‌و از آنکه در معیشت سخت باشیم (و با زندگانی تلخ ‌و روزگاری به سختی گذرانیم) در حالی که مهیا (برای سفر مرگ ‌و به فکر زاد راه آخرت) نباشیم

̶ و به تو پناه می بریم ای خدا از حسرت ‌و ندامت بزرگ (که ‌آن سرمایه عمر از دست رفتن در غیر معرفت ‌و طاعت خدا ‌و تحصیل رضا ‌و رضوان الهی است) ‌و از مصیبت بزرگ (مرگ ‌و غوغای قیامت ‌و هول محشر ‌و بیم عذاب قهر الهی) ‌و از بدترین شقاوت ‌و بدبختیها ‌و از منزلگاه بد هنگام رجوع (به عالم آخرت ‌و بازگشت به مواطن ابد) ‌و از محروم ماندن از ثواب (و پاداش نیکوی اعمال) ‌و ورود مصیبت قهر ‌و عقاب حق (به واسطه عصیان ‌و گناهان مهلک جان)

̶ پروردگارا درود ‌و رحمت فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و مرا از هر آنچه به درگاهت پناه بردم از همه این امور به رحمت ‌و کرم نامنتهایت مرا ‌و هم تمام مردان ‌و زنان اهل ایمان را پناه بخش ای مهربانترین مهربانان عالم.

Translation: مهدی الهی قمشه‌ای