دعای ۱۰ العاشر

صحیفه سجادیه دعای ۱۰ با صوت
قرائت صوتی — منبع: duas.org

الدعاء العاشر: دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي اللَّجَإِ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى

اللَّهُمَّ إِنْ تَشَأْ تَعْفُ عَنَّا فَبِفَضْلِكَ، وَ إِنْ تَشَأْ تُعَذِّبْنَا فَبِعَدْلِكَ فَسَهِّلْ لَنَا عَفْوَكَ بِمَنِّكَ، وَ أَجِرْنَا مِنْ عَذَابِكَ بِتَجَاوُزِكَ، فَإِنَّهُ لَا طَاقَةَ لَنَا بِعَدْلِكَ، وَ لَا نَجَاةَ لِأَحَدٍ مِنَّا دُونَ عَفْوِكَ يَا غَنِيَّ الْأَغْنِيَاءِ، هَا، نَحْنُ عِبَادُكَ بَيْنَ يَدَيْكَ، وَ أَنَا أَفْقَرُ الْفُقَرَاءِ إِلَيْكَ، فَاجْبُرْ فَاقَتَنَا بِوُسْعِكَ، وَ لَا تَقْطَعْ رَجَاءَنَا بِمَنْعِكَ، فَتَكُونَ قَدْ أَشْقَيْتَ مَنِ اسْتَسْعَدَ بِكَ، وَ حَرَمْتَ مَنِ اسْتَرْفَدَ فَضْلَكَ فَإِلَى مَنْ حِينَئِذٍ مُنْقَلَبُنَا عَنْكَ، وَ إِلَى أَيْنَ مَذْهَبُنَا عَنْ بَابِكَ، سُبْحَانَكَ نَحْنُ الْمُضْطَرُّونَ الَّذِينَ أَوْجَبْتَ إِجَابَتَهُمْ، وَ أَهْلُ السُّوءِ الَّذِينَ وَعَدْتَ الْكَشْفَ عَنْهُمْ وَ أَشْبَهُ الْأَشْيَاءِ بِمَشِيَّتِكَ، وَ أَوْلَى الْأُمُورِ بِكَ فِي عَظَمَتِكَ رَحْمَةُ مَنِ اسْتَرْحَمَكَ، وَ غَوْثُ مَنِ اسْتَغَاثَ بِكَ، فَارْحَمْ تَضَرُّعَنَا إِلَيْكَ، وَ أَغْنِنَا إِذْ طَرَحْنَا أَنْفُسَنَا بَيْنَ يَدَيْكَ اللَّهُمَّ إِنَّ الشَّيْطَانَ قَدْ شَمِتَ بِنَا إِذْ شَايَعْنَاهُ عَلَى مَعْصِيَتِكَ، فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ، وَ لَا تُشْمِتْهُ بِنَا بَعْدَ تَرْكِنَا إِيَّاهُ لَكَ، وَ رَغْبَتِنَا عَنْهُ إِلَيْكَ.

ترجمه فارسی

پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل اطهارش ‌و ما را به سوی توبه (از گناهان) که محبوب ‌و پسندیده تست بازگردان ‌و اصرار در گناه ‌و پافشاری در عصیان را که ناپسند تست از ما دور ساز

̶ ای خدا هنگامی که ما در مقابل دو عیب ‌و نقص به ناچار واقع شویم یک عیب در امر دین ‌و یک عیب در دنیای ما تو ‌آن نقص را در ‌آن امر (دنیا) که سریعتر به سمت فنا می شتابد واقع گردان ‌و از عیب ‌و نقص در دین (یعنی عصیان ‌و گناهان) که طولانی تر است (و موجب عذاب طولانی محشر) ما را دور ساز ‌و پشیمانی ده

̶ و هرگاه ما همت گماریم بر دو کار که یکی ترا از ما خشنود گرداند ‌و یکی تو را به خشم ‌و غضب آرد تو (از کرمت) به جانب ‌آن کار که تو را خشنود می گرداند قلب ما را مایل ساز ‌و در عملی که موجب قهر ‌و غضب تست قوت ما را (از لطف ‌و کرم) ضعیف ‌و ناتوان ساز

̶ و هیچگاه ما را به اختیار نفس اماره وامگذار زیرا نفس اماره به باطل ‌و زشتی ‌و گناه می گراید مگر توفیق ترک گناه عطا کنی (و نفس را از کار زشت بازداری) که نفس حیوانی ما را جدا به زشتی ‌و بدکاری امر (و از هر کار نیکو نهی) می کند جز آنکه رحمت (خاص ‌و لطف خفی) تو شامل حال ما شود (و ما را از مکر ‌و حیله نفس اماره برهاند ‌و از بدکاری به نیکوکاری کشاند)

̶ ای خدا توئی که اساس خلقت ما را از چیز پست ضعیفی (مانند خاک تیره) بنیاد کردی ‌و بر پایه سست ‌و ناتوانی بنیان نهادی ‌و از آب ناچیز ‌و حقیر نطفه آفرینش ما را آغاز کردی پس ما را هیچ قدرت ‌و نیروئی جز به حول ‌و قوه ‌ی تو نیست ‌و ابدا بر امری جز به یاری تو توانا نیستیم

̶ پس پروردگارا تو ما را به توفیق خاص خود موید بدار (و به طاعت ‌و نیکوکاری برگمار) ‌و (بر کار صواب ‌و عمل صالح) قوت ‌و پایداری عطا فرما ‌و چشم دل ما را (به عشق ‌و محبت روشن ساز و) از هر چه خلاف محبت (و شوق لقای) تست نابینا ساز ‌و هیچ یک از اعضاء ‌و جوارح ما را مسلط بر معصیت مگردان.

̶ پروردگارا درود فرست بر محمد ‌و آل پاکش ‌و تمام افکار ‌و امیال دلها ‌و حرکات اعضاء ‌و حتی چشم بهم زدن ما را همه را در موجبات ثواب (و لطف ‌و رحمت) خود قرار ده تا آنجا که هیچ حسنه ‌و ثوابی که به ‌آن لایق پاداش (و لطف ‌و احسان) تو می شویم از ما فوت نشود ‌و هیچ زشتی ‌و معصیتی که موجب قهر ‌و عقاب تو باشد بر ما باقی نماند.

ترجمه: مهدی الهی قمشه‌ای