تَوَرُّک، از آداب نماز در فقه شیعه، به شیوه‌ای خاص از نشستن اشاره دارد که در آن نمازگزار بر ران چپ می‌نشیند و پای راست را بر کف پای چپ قرار می‌دهد. فقیهان این عمل را در تشهد و بین دو سجده، مستحب می‌دانند. البته از نظر صاحب جواهر این استحباب مختص مردان است و شامل زنان نمی‌شود.
بنا بر روایتی، این روشِ نشستن در نماز را امام صادق(ع) انجام داد و در پاسخ حَمّاد بن عیسیٰ که از کراهت آن پرسید، کراهت آن را به بنی‌اسرائیل نسبت داد.
عبدالله جوادی آملی، از فقیهان شیعه، با استناد به روایت «اللّهمّ أمِتِ الباطل و أقمِ الحق»، تورک را نماد غلبه حق بر باطل تفسیر کرده است. از نظر او پای راست نماد حق و پای چپ نماد باطل است.
برخی از مذاهب اهل‌سنت در تشهد، اِفتراش (نشستن با پای چپِ خمیده و پای راست عمودی) را مستحب می‌دانند. برخی دیگر نیز در تشهد اول افتراش و در تشهد دوم تورک را.
تورّک در قیام نماز به‌معنای تکیه دادن یا انتقال وزن بدن بین پاها و نیز به معنای تکیه‌دادن دست‌ها بر ران‌ها در منابع فقهی، مکروه شمرده شده است.