نماز دهه اول ذی‌الحجه دو رکعت نماز مستحب است که در ده شب اول ماه ذی‌الحجه خوانده می‌شود. در این نماز پس از سوره حمد و اخلاص، آیه ۱۴۲ سوره اعراف خوانده می‌شود. آیه مذکور به میقات چهل‌‌روزه حضرت موسی در طور سیناء برای گرفتن الواح اشاره دارد، که ده روز پایانی آن همزمان با دهه اول ذی‌الحجه بوده است. بر اساس روایتی، کسی که در دهه اول ذی‌الحجه این نماز را بخواند، در ثواب حاجیان شریک خواهد بود.
نحوه خواندن نماز دهه اول ذی‌الحجه
نماز دهه اول ذی‌الحجه در ده شب اول این ماه بین نماز مغرب و عشاء خوانده می‌شود. این نماز دو رکعت است. در هر رکعت بعد از سوره حمد و سوره اخلاص، آیه ۱۴۲ سوره اعراف ﴿وَوَاعَدْنَا مُوسَى ثَلَاثِينَ لَيْلَةً وَأَتْمَمْنَاهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيقَاتُ رَبِّهِ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً وَقَالَ مُوسَى لِأَخِيهِ هَارُونَ اخْلُفْنِي فِي قَوْمِي وَأَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيلَ الْمُفْسِدِينَ ١٤٢﴾ [اعراف:142]؛ ﴿و با موسی سی شب وعده گذاشتیم و آن را با ده شب دیگر تمام کردیم تا آنکه وقت معین پروردگارش در چهل شب به سر آمد و موسی [هنگام رفتن به کوه طور] به برادرش هارون گفت در میان قوم من جانشینم باش و [کار آنان را] اصلاح کن و راه فسادگران را پیروی مکن ١٤٢﴾ [اعراف:142] خوانده می‌شود. این نماز در مفاتیح الجنان در بخش اعمال ماه ذی‌الحجه ذکر شده است.
آیه یادشده به میقات چهل‌‌روزه حضرت موسی در طور سیناء برای گرفتن الواح اشاره دارد. در این مدت برادرش هارون، جانشین او در میان بنی‌اسرائیل شد. بر اساس این آیه، موسی ابتدا ۳۰ شب در طور سینا ماند، سپس ۱۰ شب دیگر به آن اضافه شد. در کتاب تفسیر قمی، ۳۰ شب به ماه ذی‌القعده و ۱۰ شب دیگر به دهه اول ذی‌الحجه تفسیر شده است.
پاداش و سند
بر پایه روایتی که در کتاب اقبال الاعمال نقل شده، امام باقر(ع) به فرزندش امام صادق(ع) سفارش کرده که این نماز را در دهه اول ذی‌الحجه ترک نکند، چرا که اگر آن را در این دهه بخواند در ثواب حاجیان شریک خواهد بود، هرچند که به حج نرفته باشد. سید ابن طاووس این مطلب را از کتاب ابن‌اُشناس نقل کرده است. بنابر آنچه در کتاب وسائل الشیعه آمده نام کتاب ابن‌اشناس، «عمل ذی‌الحجه» بوده است.
- نماز یکشنبه ماه ذی‌القعده