وَقَالَ (عليه السلام): يَأْتِي عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ عَضُوضٌ، يَعَضُّ الْمُوسِرُ فِيهِ عَلَى مَا فِي يَدَيْهِ وَلَمْ يُؤْمَرْ بِذَلِكَ، قَالَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ: "وَلا تَنْسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ"؛ تَنْهَدُ فِيهِ الْأَشْرَارُ وَتُسْتَذَلُّ الْأَخْيَارُ وَيُبَايِعُ الْمُضْطَرُّونَ، وَقَدْ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ (صلى الله عليه وآله وسلم) عَنْ بَيْعِ الْمُضْطَرِّينَ.
Translation
و گفت (علیه السلام): زمانی سخت بر مردم میرسد، در آن غنی بر آنچه در دستش دارد میخورد و امر به آن نشده است، خداوند سبحان فرمود: "و فضل خود را میان فراموش نکنید"؛ در آن بدکاران ناله میکنند و نیکان ذلیل میشوند و مضطران بیعت میکنند، و پیامبر خدا (صلی الله علیه وآله وسلم) از بیعت مضطران نهی کرده است.