وَقَالَ (عليه السلام): الرُّكُونُ إِلَى الدُّنْيَا مَعَ مَا تُعَايِنُ مِنْهَا جَهْلٌ، وَالتَّقْصِيرُ فِي حُسْنِ الْعَمَلِ إِذَا وَثِقْتَ بِالثَّوَابِ عَلَيْهِ غَبْنٌ، وَالطُّمَأْنِينَةُ إِلَى كُلِّ أَحَدٍ قَبْلَ الِاخْتِبَارِ لَهُ عَجْزٌ.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): چسبیدن به دنیا با آنچه از آن میبینی، جهل است، و کوتاهی در کار نیک هنگامی که به پاداش آن اطمینان داری، ضرر است، و اطمینان به هر کسی پیش از آزمایش او، ناتوانی است.