وَفِي كَلَامٍ آخَرَ لَهُ (عليه السلام) يَجْرِي هَذَا الْمَجْرَى: فَمِنْهُمُ الْمُنْكِرُ لِلْمُنْكَرِ بِيَدِهِ وَلِسَانِهِ وَقَلْبِهِ، فَذَلِكَ الْمُسْتَكْمِلُ لِخِصَالِ الْخَيْرِ؛ وَمِنْهُمُ الْمُنْكِرُ بِلِسَانِهِ وَقَلْبِهِ وَالتَّارِكُ بِيَدِهِ، فَذَلِكَ مُتَمَسِّكٌ بِخَصْلَتَيْنِ مِنْ خِصَالِ الْخَيْرِ وَمُضَيِّعٌ خَصْلَةً؛ وَمِنْهُمُ الْمُنْكِرُ بِقَلْبِهِ وَالتَّارِكُ بِيَدِهِ وَلِسَانِهِ، فَذَلِكَ الَّذِي ضَيَّعَ أَشْرَفَ الْخَصْلَتَيْنِ مِنَ الثَّلَاثِ وَتَمَسَّكَ بِوَاحِدَةٍ؛ وَمِنْهُمْ تَارِكٌ لِإِنْكَارِ الْمُنْكَرِ بِلِسَانِهِ وَقَلْبِهِ وَيَدِهِ، فَذَلِكَ مَيِّتُ الْأَحْيَاءِ. وَمَا أَعْمَالُ الْبِرِّ كُلُّهَا وَالْجِهَادُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ، عِنْدَ الْأَمْرِ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيِ عَنْ الْمُنْكَرِ، إِلَّا كَنَفْثَةٍ فِي بَحْرٍ لُجِّيٍّ؛ وَإِنَّ الْأَمْرَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّهْيَ عَنِ الْمُنْكَرِ، لَا يُقَرِّبَانِ مِنْ أَجَلٍ وَلَا يَنْقُصَانِ مِنْ رِزْقٍ؛ وَأَفْضَلُ مِنْ ذَلِكَ كُلِّهِ كَلِمَةُ عَدْلٍ عِنْدَ إِمَامٍ جَائِرٍ.
و در سخن دیگر او (علیه السلام) همین معنی دارد: از آنها کسی است که منکر را با دست و زبان و قلب نکوهش میکند، آن کسی است که تمام صفات خیر را دارد؛ و از آنها کسی است که با زبان و قلب نکوهش میکند و با دست ترک میکند، آن کسی است که به دو صفت از صفات خیر چسبیده و یک صفت را ضایع کرده است؛ و از آنها کسی است که با قلب نکوهش میکند و با دست و زبان ترک میکند، آن کسی است که والاترین دو صفت از سه صفت را ضایع کرده و به یک صفت چسبیده است؛ و از آنها کسی است که نکوهش منکر را با زبان و قلب و دست ترک میکند، آن مرده زندههاست. و هیچ یک از اعمال نیک و جهاد در راه خدا، در امر به معروف و نهی از منکر، مگر مانند دمی در دریای پرتلاطم است؛ و امر به معروف و نهی از منکر، نزدیکتر به اجل نمیکند و از رزق کم نمیکند؛ و برتر از همه اینها، کلمه عدل در برابر امام ظالم است.