وَقَالَ (عليه السلام): لَوْ لَمْ يَتَوَعَّدِ اللَّهُ عَلَى مَعْصِيَتِهِ، لَكَانَ يَجِبُ أَلَّا يُعْصَى شُكْراً لِنِعَمِهِ.
ترجمه
و گفت (علیه السلام): اگر خداوند بر معصیتش تهدید نمیکرد، باید بود که نادیده گرفته نمیشد، شکر نعمتهایش.