وَقَالَ (عليه السلام): كَمْ مِنْ مُسْتَدْرَجٍ بِالْإِحْسَانِ إِلَيْهِ، وَمَغْرُورٍ بِالسَّتْرِ عَلَيْهِ، وَمَفْتُونٍ بِحُسْنِ الْقَوْلِ فِيهِ، وَمَا ابْتَلَى اللَّهُ سُبْحَانَهُ أَحَداً بِمِثْلِ الْإِمْلَاءِ لَهُ.
حاشية السيد الشريف الرضي «ره»:
قال الرضي: وقد مضى هذا الكلام فيما تقدم إلا أن فيه هاهنا زيادة جيّدة مفيدة.
Translation
و گفت (علیه السلام): چه بسیار کسانی که با احسان به آنان آزموده شده، و با پوشاندن گناهشان گمراه شده، و با گفتن خوبی در موردشان فریب خورده، و خداوند سبحان هیچ کس را با امضای او (یعنی رها کردن او به خودش) مانند این آزمایش نکرده است.
حاشیه سید شریف رضی «ره»:
سید رضی گفته: این سخن پیشتر نیز آمده، لیکن در اینجا افزودهای نیکو و مفید است.