هَذَا مَا اجْتَمَعَ عَلَيْهِ أَهْلُ الْيَمَنِ حَاضِرُهَا وَبَادِيهَا وَرَبِيعَةُ حَاضِرُهَا وَبَادِيهَا، أَنَّهُمْ عَلَى كِتَابِ اللَّهِ يَدْعُونَ إِلَيْهِ وَيَأْمُرُونَ بِهِ وَيُجِيبُونَ مَنْ دَعَا إِلَيْهِ وَأَمَرَ بِهِ، لَا يَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَناً وَلَا يَرْضَوْنَ بِهِ بَدَلًا، وَأَنَّهُمْ يَدٌ وَاحِدَةٌ عَلَى مَنْ خَالَفَ ذَلِكَ وَتَرَكَهُ، أَنْصَارٌ بَعْضُهُمْ لِبَعْضٍ دَعْوَتُهُمْ وَاحِدَةٌ، لَا يَنْقُضُونَ عَهْدَهُمْ لِمَعْتَبَةِ عَاتِبٍ وَلَا لِغَضَبِ غَاضِبٍ وَلَا لِاسْتِذْلَالِ قَوْمٍ قَوْماً وَلَا لِمَسَبَّةِ قَوْمٍ قَوْماً؛ عَلَى ذَلِكَ شَاهِدُهُمْ وَغَائِبُهُمْ وَسَفِيهُهُمْ وَعَالِمُهُمْ وَحَلِيمُهُمْ وَجَاهِلُهُمْ، ثُمَّ إِنَّ عَلَيْهِمْ بِذَلِكَ عَهْدَ اللَّهِ وَمِيثَاقَهُ، إِنَّ عَهْدَ اللَّهِ كَانَ مَسْئُولًا.
وَكَتَبَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِب.
این همان چیزی است که اهل یمن، شهرنشینان و روستانشان و ربیعه، شهرنشینان و روستانش بر آن اتفاق دارند: که بر کتاب خدا دعوت میکنند و به آن امر میورزند و به هر که به آن دعوت کرده و امر کرده، پاسخ میدهند، و آن را به قیمت نمیخرند و به جای آن راضی نمیشوند، و که آنان یک دست هستند بر کسی که خلاف آن کرده و از آن رویگردان شدهاند، یاران یکدیگرند، دعوتشان یکی است، و عهد خود را به خاطر سرزنش یک سرزنشگر یا خشم یک خشمگین یا استضعاف یک قوم بر قوم دیگر یا تهمت یک قوم به قوم دیگر، نمیشکنند؛ بر آن گواهی میدهند، غایب و حاضر، نادان و دانا، بردبار و نابردبارشان؛ و سپس بر آن عهد خدا و میثاق آنان است، که عهد خدا پرسیدهشده است. و علی بن ابی طالب نوشته است.