نامه ۷۲

من كتاب له عليه السلام إلى عبدالله بن العباس

أَمَّا بَعْدُ، فَإِنَّكَ لَسْتَ بِسَابِقٍ أَجَلَكَ وَلَا مَرْزُوقٍ مَا لَيْسَ لَكَ، وَاعْلَمْ بِأَنَّ الدَّهْرَ يَوْمَانِ، يَوْمٌ لَكَ وَيَوْمٌ عَلَيْكَ، وَأَنَّ الدُّنْيَا دَارُ دُوَلٍ، فَمَا كَانَ مِنْهَا لَكَ أَتَاكَ عَلَى ضَعْفِكَ، وَمَا كَانَ مِنْهَا عَلَيْكَ لَمْ تَدْفَعْهُ بِقُوَّتِكَ.

الترجمة

پس از آن، تو پیش از آنکه فرا رسیده باشی، پیشی نگرفته‌ای و آنچه را نیستی، به تو بخشیده نشده است. و بدان که زمان دو روز است: روزی برای تو و روزی بر تو، و دنیا سرای دول است، آنچه از آن برایت بوده، بر ضعفت به تو رسیده، و آنچه از آن بر تو بوده، با توانایی خودت دفع نکرده‌ای.