أَمَّا بَعْدُ، فَإِنِّي قَدْ وَلَّيْتُ النُّعْمَانَ بْنَ عَجْلَانَ الزُّرَقِيَّ عَلَى الْبَحْرَيْنِ وَنَزَعْتُ يَدَكَ، بِلَا ذَمٍّ لَكَ وَلَا تَثْرِيبٍ عَلَيْكَ، فَلَقَدْ أَحْسَنْتَ الْوِلَايَةَ وَأَدَّيْتَ الْأَمَانَةَ. فَأَقْبِلْ غَيْرَ ظَنِينٍ وَلَا مَلُومٍ وَلَا مُتَّهَمٍ وَلَا مَأْثُومٍ. فَلَقَدْ أَرَدْتُ الْمَسِيرَ إِلَى ظَلَمَةِ أَهْلِ الشَّامِ وَأَحْبَبْتُ أَنْ تَشْهَدَ مَعِي، فَإِنَّكَ مِمَّنْ أَسْتَظْهِرُ بِهِ عَلَى جِهَادِ الْعَدُوِّ وَإِقَامَةِ عَمُودِ الدِّينِ، إِنْ شَاءَ اللَّه.
اما پس از این، من النعمان بن عجلان زرقی را بر بحرین ولایت دادم و دست تو را باز کردم، بدون اینکه تو را سرزنش کنم یا تو را ملامت کنم، که تو ولایت خوبی کردی و امانت را ادا کردی. پس با یقین و ترس و اتهام و گناه نزدیک نشو. من قصد حرکت به سوی تاریکی اهل شام را داشتم و دوست داشتم با من شاهد باشی، که تو از کسانی هستم که بر جهاد دشمن و استقرار ستون دین، تو را به کار میگیرم، اگر خدا بخواهد.