بَلَغَنِي عَنْكَ أَمْرٌ إِنْ كُنْتَ فَعَلْتَهُ فَقَدْ أَسْخَطْتَ إِلَهَكَ وَعَصَيْتَ إِمَامَكَ؛ أَنَّكَ تَقْسِمُ فَيْءَ الْمُسْلِمِينَ الَّذِي حَازَتْهُ رِمَاحُهُمْ وَخُيُولُهُمْ وَأُرِيقَتْ عَلَيْهِ دِمَاؤُهُمْ فِيمَنِ اعْتَامَكَ مِنْ أَعْرَابِ قَوْمِكَ. فَوَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ لَئِنْ كَانَ ذَلِكَ حَقّاً لَتَجِدَنَّ لَكَ عَلَيَّ هَوَاناً وَلَتَخِفَّنَّ عِنْدِي مِيزَاناً، فَلَا تَسْتَهِنْ بِحَقِّ رَبِّكَ وَلَا تُصْلِحْ دُنْيَاكَ بِمَحْقِ دِينِكَ فَتَكُونَ مِنَ الْأَخْسَرِينَ أَعْمَالًا.
أَلَا وَإِنَّ حَقَّ مَنْ قِبَلَكَ وَقِبَلَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ فِي قِسْمَةِ هَذَا الْفَيْءِ سَوَاءٌ، يَرِدُونَ عِنْدِي عَلَيْهِ وَيَصْدُرُونَ عَنْه.
از تو خبری به من رسیده که اگر آن را کردهای، خداوندت را خشمگین کردهای و امامتت را نافرمانی کردهای؛ که فئت مسلمانان را که شمشیرها و اسبهایشان به دست آورده و خونهایشان بر آن ریخته، در میان عربانی که از قوم تو به تو نزدیکند، تقسیم میکنی. و آن که دانه را شکافته و نفس را آفریده است، قسم، اگر این راست باشد، قطعاً برای تو نزد من ذلت خواهی یافت و در نزد من وزن کم خواهی داشت، پس با حق خداوندت بازی مکن و دنیایت را با باطل دینت اصلاح مکن تا از بازندگان در اعمال باشی. ایها و حق آن کس که پیش از تو و پیش از ما از مسلمانان در تقسیم این فئت، یکسان است، آنان نزد من بر سر آن وارد میشوند و از آن خارج میشوند.