نامه ۴

من كتاب له عليه السلام إلى بعض أُمراء جيشه

فَإِنْ عَادُوا إِلَى ظِلِّ الطَّاعَةِ فَذَاكَ الَّذِي نُحِبُّ، وَإِنْ تَوَافَتِ الْأُمُورُ بِالْقَوْمِ إِلَى الشِّقَاقِ وَالْعِصْيَانِ فَانْهَدْ بِمَنْ أَطَاعَكَ إِلَى مَنْ عَصَاكَ وَاسْتَغْنِ بِمَنِ انْقَادَ مَعَكَ عَمَّنْ تَقَاعَسَ عَنْكَ، فَإِنَّ الْمُتَكَارِهَ مَغِيبُهُ خَيْرٌ مِنْ مَشْهَدِهِ وَقُعُودُهُ أَغْنَى مِنْ نُهُوضِه.

ترجمه

اگر به سایه طاعت بازگردند، همان است که ما دوست می‌داریم، و اگر امور با این مردم به اختلاف و نافرمانی کشیده شود، با پیروانتان به مخالفانشان بپیچید و با کسانی که با شما تسلیم شدند، بر کسانی که از شما مکث کردند، تکیه کنید؛ که رقیب، نبودنش بهتر از حضورش و نشستنش از برخاستنش است.