فَسُبْحَانَ اللَّهِ، مَا أَشَدَّ لُزُومَكَ لِلْأَهْوَاءِ الْمُبْتَدَعَةِ وَالْحَيْرَةِ الْمُتَّبَعَةِ مَعَ تَضْيِيعِ الْحَقَائِقِ وَاطِّرَاحِ الْوَثَائِقِ الَّتِي هِيَ لِلَّهِ طِلْبَةٌ وَعَلَى عِبَادِهِ حُجَّةٌ. فَأَمَّا إِكْثَارُكَ الْحِجَاجَ عَلَى عُثْمَانَ وَقَتَلَتِهِ، فَإِنَّكَ إِنَّمَا نَصَرْتَ عُثْمَانَ حَيْثُ كَانَ النَّصْرُ لَكَ وَخَذَلْتَهُ حَيْثُ كَانَ النَّصْرُ لَهُ، وَالسَّلَامُ
الترجمة
سبحان الله، چه شدید پیوستنت به هواهای ساختهشده و گمراهیهای پیروششده، با آنکه حقایق رها شده و گواههایی که برای خدا و بر بندهاش حجتند، رها شدهاند. اما افزونسازی تو بر عثمان و کشتن او، این است که تو تنها در جایی که نصرت برای تو بود، عثمان را یاری کردی و در جایی که نصرت برای او بود، او را رها کردی. و سلام.