مِنْ عَبْدِ اللَّهِ عَلِيٍّ أَمِيرِ الْمُؤْمِنِينَ إِلَى الْقَوْمِ الَّذِينَ غَضِبُوا لِلَّهِ حِينَ عُصِيَ فِي أَرْضِهِ وَذُهِبَ بِحَقِّهِ، فَضَرَبَ الْجَوْرُ سُرَادِقَهُ عَلَى الْبَرِّ وَالْفَاجِرِ وَالْمُقِيمِ وَالظَّاعِنِ، فَلَا مَعْرُوفٌ يُسْتَرَاحُ إِلَيْهِ وَلَا مُنْكَرٌ يُتَنَاهَى عَنْهُ.
أَمَّا بَعْدُ فَقَدْ بَعَثْتُ إِلَيْكُمْ عَبْداً مِنْ عِبَادِ اللَّهِ، لَا يَنَامُ أَيَّامَ الْخَوْفِ وَلَا يَنْكُلُ عَنِ الْأَعْدَاءِ سَاعَاتِ الرَّوْعِ أَشَدَّ عَلَى الْفُجَّارِ مِنْ حَرِيقِ النَّارِ، وَهُوَ مَالِكُ بْنُ الْحَارِثِ أَخُو مَذْحِجٍ. فَاسْمَعُوا لَهُ وَأَطِيعُوا أَمْرَهُ فِيمَا طَابَقَ الْحَقَّ، فَإِنَّهُ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ لَا كَلِيلُ الظُّبَةِ وَلَا نَابِي الضَّرِيبَةِ، فَإِنْ أَمَرَكُمْ أَنْ تَنْفِرُوا فَانْفِرُوا وَإِنْ أَمَرَكُمْ أَنْ تُقِيمُوا فَأَقِيمُوا، فَإِنَّهُ لَا يُقْدِمُ وَلَا يُحْجِمُ وَلَا يُؤَخِّرُ وَلَا يُقَدِّمُ إِلَّا عَنْ أَمْرِي، وَقَدْ آثَرْتُكُمْ بِهِ عَلَى نَفْسِي لِنَصِيحَتِهِ لَكُمْ وَشِدَّةِ شَكِيمَتِهِ عَلَى عَدُوِّكُمْ.
از عبدالله علی، امیر مؤمنان، به کسانی که برای خاندان خداوند، هنگامی که در سرزمینش نافرمانی شد و حقش برداشته شد، خشمگین شدند، گنواری سرای خود را بر سرزمین و فاجر و پایدار و بازنشسته گشود، پس نه نیکی است که به آن پناه برد و نه بدی است که از آن دوری کرد.
اما پس از این، بندهای از بندههای خداوند را به سوی شما فرستادهام که در روزهای ترس نمیخوابد و در ساعات رعب از دشمنان رویگردان نمیشود، برای فجار از آتش سوزندهتر است، و او مالک بن الحارث، برادر مذحج است. پس به او گوش دهید و در آنچه با حق سازگار است، فرمان او را بپذیرید، که او شمشیری از شمشیرهای خداوند است که نه خمیدهشده و نه تیزکنندهی ضربه است، و اگر شما را به حرکت فرمان دهد، در حرکت باشید و اگر به ایستید فرمان دهد، در ایستید، که او پیشدستی نمیکند و تأخیر نمیاندازد و جابجایی نمیکند مگر به فرمان من، و من به خاطر نصیحت او برای شما و شدت عزمش بر دشمنانتان، شما را بر خودم ترجیح دادم.