نامه ۲۷

من عهد له عليه السلام إلى محمد بن أبي بكر ـ رضي الله عنه ـ حين قلّده مصر

فَاخْفِضْ لَهُمْ جَنَاحَكَ وَأَلِنْ لَهُمْ جَانِبَكَ وَابْسُطْ لَهُمْ وَجْهَكَ وَآسِ بَيْنَهُمْ فِي اللَّحْظَةِ وَالنَّظْرَةِ حَتَّى لَا يَطْمَعَ الْعُظَمَاءُ فِي حَيْفِكَ لَهُمْ وَلَا يَيْأَسَ الضُّعَفَاءُ مِنْ عَدْلِكَ عَلَيْهِمْ، فَإِنَّ اللَّهَ تَعَالَى يُسَائِلُكُمْ مَعْشَرَ عِبَادِهِ عَنِ الصَّغِيرَةِ مِنْ أَعْمَالِكُمْ وَالْكَبِيرَةِ وَالظَّاهِرَةِ وَالْمَسْتُورَةِ، فَإِنْ يُعَذِّبْ فَأَنْتُمْ أَظْلَمُ وَإِنْ يَعْفُ فَهُوَ أَكْرَمُ.

وَاعْلَمُوا عِبَادَ اللَّهِ أَنَّ الْمُتَّقِينَ ذَهَبُوا بِعَاجِلِ الدُّنْيَا وَآجِلِ الْآخِرَةِ، فَشَارَكُوا أَهْلَ الدُّنْيَا فِي دُنْيَاهُمْ وَلَمْ يُشَارِكُوا أَهْلَ الدُّنْيَا فِي آخِرَتِهِمْ، سَكَنُوا الدُّنْيَا بِأَفْضَلِ مَا سُكِنَتْ وَأَكَلُوهَا بِأَفْضَلِ مَا أُكِلَتْ، فَحَظُوا مِنَ الدُّنْيَا بِمَا حَظِيَ بِهِ الْمُتْرَفُونَ وَأَخَذُوا مِنْهَا مَا أَخَذَهُ الْجَبَابِرَةُ الْمُتَكَبِّرُونَ، ثُمَّ انْقَلَبُوا عَنْهَا بِالزَّادِ الْمُبَلِّغِ وَالْمَتْجَرِ الرَّابِحِ، أَصَابُوا لَذَّةَ زُهْدِ الدُّنْيَا فِي دُنْيَاهُمْ وَتَيَقَّنُوا أَنَّهُمْ جِيرَانُ اللَّهِ غَداً فِي آخِرَتِهِمْ، لَا تُرَدُّ لَهُمْ دَعْوَةٌ وَلَا [يَنْقُفُ] يَنْقُصُ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنْ لَذَّةٍ. فَاحْذَرُوا عِبَادَ اللَّهِ الْمَوْتَ وَقُرْبَهُ وَأَعِدُّوا لَهُ عُدَّتَهُ، فَإِنَّهُ يَأْتِي بِأَمْرٍ عَظِيمٍ وَخَطْبٍ جَلِيلٍ بِخَيْرٍ لَا يَكُونُ مَعَهُ شَرٌّ أَبَداً أَوْ شَرٍّ لَا يَكُونُ مَعَهُ خَيْرٌ أَبَداً؛ فَمَنْ أَقْرَبُ إِلَى الْجَنَّةِ مِنْ عَامِلِهَا وَمَنْ أَقْرَبُ إِلَى النَّارِ مِنْ عَامِلِهَا. وَأَنْتُمْ طُرَدَاءُ الْمَوْتِ، إِنْ أَقَمْتُمْ لَهُ أَخَذَكُمْ وَإِنْ فَرَرْتُمْ مِنْهُ أَدْرَكَكُمْ وَهُوَ أَلْزَمُ لَكُمْ مِنْ ظِلِّكُمْ، الْمَوْتُ مَعْقُودٌ بِنَوَاصِيكُمْ وَالدُّنْيَا تُطْوَى مِنْ خَلْفِكُمْ. فَاحْذَرُوا نَاراً قَعْرُهَا بَعِيدٌ وَحَرُّهَا شَدِيدٌ وَعَذَابُهَا جَدِيدٌ، دَارٌ لَيْسَ فِيهَا رَحْمَةٌ وَلَا تُسْمَعُ فِيهَا دَعْوَةٌ وَلَا تُفَرَّجُ فِيهَا كُرْبَةٌ. وَإِنِ اسْتَطَعْتُمْ أَنْ يَشْتَدَّ خَوْفُكُمْ مِنَ اللَّهِ وَأَنْ يَحْسُنَ ظَنُّكُمْ بِهِ فَاجْمَعُوا بَيْنَهُمَا، فَإِنَّ الْعَبْدَ إِنَّمَا يَكُونُ حُسْنُ ظَنِّهِ بِرَبِّهِ عَلَى قَدْرِ خَوْفِهِ مِنْ رَبِّهِ، وَإِنَّ أَحْسَنَ النَّاسِ ظَنّاً بِاللَّهِ أَشَدُّهُمْ خَوْفاً لِلَّهِ.

وَاعْلَمْ يَا مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي بَكْرٍ أَنِّي قَدْ وَلَّيْتُكَ أَعْظَمَ أَجْنَادِي فِي نَفْسِي أَهْلَ مِصْرَ، فَأَنْتَ مَحْقُوقٌ أَنْ تُخَالِفَ عَلَى نَفْسِكَ، وَأَنْ تُنَافِحَ عَنْ دِينِكَ وَلَوْ لَمْ يَكُنْ لَكَ إِلَّا سَاعَةٌ مِنَ الدَّهْرِ. وَ لَا تُسْخِطِ اللَّهَ بِرِضَا أَحَدٍ مِنْ خَلْقِهِ، فَإِنَّ فِي اللَّهِ خَلَفاً مِنْ غَيْرِهِ وَلَيْسَ مِنَ اللَّهِ خَلَفٌ فِي غَيْرِهِ.

صَلِّ الصَّلَاةَ لِوَقْتِهَا الْمُؤَقَّتِ لَهَا وَلَا تُعَجِّلْ وَقْتَهَا لِفَرَاغٍ وَلَا تُؤَخِّرْهَا عَنْ وَقْتِهَا لِاشْتِغَالٍ، وَاعْلَمْ أَنَّ كُلَّ شَيْءٍ مِنْ عَمَلِكَ تَبَعٌ لِصَلَاتِكَ.

وَمِنْهُ: فَإِنَّهُ لَا سَوَاءَ إِمَامُ الْهُدَى وَإِمَامُ الرَّدَى وَوَلِيُّ النَّبِيِّ وَعَدُوُّ النَّبِيِّ، وَلَقَدْ قَالَ لِي رَسُولُ اللَّهِ (صلى الله عليه وآله) إِنِّي لَا أَخَافُ عَلَى أُمَّتِي مُؤْمِناً وَلَا مُشْرِكاً، أَمَّا الْمُؤْمِنُ فَيَمْنَعُهُ اللَّهُ بِإِيمَانِهِ وَأَمَّا الْمُشْرِكُ فَيَقْمَعُهُ اللَّهُ بِشِرْكِهِ، وَلَكِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ كُلَّ مُنَافِقِ الْجَنَانِ عَالِمِ اللِّسَانِ، يَقُولُ مَا تَعْرِفُونَ وَيَفْعَلُ مَا تُنْكِرُون.

ترجمه

پس برایشان شانه خود را فرو آور و جانب خود را نرم ساز و صورت خود را به سویشان گسترده و در نگاه و نظر بینشان مهربان باش تا بزرگان در ظلمی که بهشان می‌کنی طمع نکنند و ضعیفان از عدالت تو نسبت بهشان ناامید نشوند. زیرا خداوند عزوجل از شما بندگانش درباره کوچک و بزرگ، آشکار و پنهان اعمالتان پرسشگر خواهد بود. پس اگر عذاب کند، شما ظالمان‌ترید و اگر بخشش کند، او کریمان‌تر است.

و بدانید ای بندگان خدا، پرهیزکاران با زودگذشت دنیا و دیرگذشت آخرت رفته‌اند. در دنیا با مردم دنیا شریک شدند ولی در آخرت با آنان شریک نشدند. دنیا را با بهترین شکل ممکن سکنی گزیدند و آن را با بهترین حال ممکن خوردند. از دنیا به اندازه ثروتمندان سهم بردند و از آن به اندازه مستکبران و جباران گرفتند، سپس با زاد و بازاری سودمند و کامل از آن رویگردان شدند. در دنیا از لذت زهد بهره بردند و یقین کردند که فردا در آخرت همسایگان خداوند خواهند بود. دعایشان رد نخواهد شد و از لذتی کم نخواهند شد. پس ای بندگان خدا، مرگ و نزدیکی آن را بترسید و برایش آماده شوید، زیرا با آمدنش امری بزرگ و کاری بزرگ خواهد بود به همراه نیکی که هرگز بدی با آن نخواهد بود یا بدی که هرگز نیکی با آن نخواهد بود. کسی که بهشت را عمل می‌کند به آن نزدیک‌تر است و کسی که آتش را عمل می‌کند به آن نزدیک‌تر است. و شما از مرگ در گریزه‌اید، اگر برایش بمانید شما را می‌گیرد و اگر از آن فرار کنید شما را می‌رسد و از سایه‌تان شما را محکم‌تر می‌گیرد. مرگ به دستان شما بسته شده و دنیا از پشت شما جمع می‌شود. پس از آتشی بترسید که ته آن دور و حرارتش شدید و عذابش تازه است. آن جایی است که رحمتی در آن نیست و دعایی در آن شنیده نمی‌شود و گرفتاری در آن باز نمی‌شود. و اگر توانستید ترس شما از خداوند و نیکی‌گمانی نسبت به او را با هم جمع کنید، زیرا بنده هرچقدر از خداوند بترسد، نیکی‌گمانی او نسبت به خداوند بیشتر است. و نیکوگمان‌ترین مردم نسبت به خداوند، ترسناک‌ترین آنان از خداوند هستند.

و بدان ای محمد بن ابوبکر، که من تو را بزرگ‌ترین لشکر خود در مصر قرار داده‌ام، پس تو حق داری که بر خودت مخالفت کنی و برای دینت دفاع کنی حتی اگر تنها یک ساعت از عمرت باقی مانده باشد. و به رضای هیچ یک از خلقش خداوند را ناراحت مکن، زیرا در جای خداوند جایگزینی جز او نیست و جای خداوند در جایگزینی جز او نیست.

نماز را در وقت مقررش بخوان و برای فراغت آن را زودتر نخوان و برای مشغله آن را به تأخیر انداز و بدان که هر کاری از اعمالت تابع نماز توست.

و از آن جمله: امام هدایت و امام گمراهی، ولی پیامبر و دشمن پیامبر یکسان نیستند. و رسول خدا (صلی الله علیه و آله) به من گفت: من از امتم نه به عنوان مؤمن و نه به عنوان مشرک می‌ترسم. مؤمن را ایمانش از خداوند محافظت می‌کند و مشرک را شرکش از خداوند نابود می‌کند. اما از شما هر منافقِ بهشتی و زبان‌آموز می‌ترسم که می‌گوید آنچه را می‌شناسید و می‌کند آنچه را انکار می‌کنید.