أَمَرَهُ بِتَقْوَى اللَّهِ فِي سَرَائِرِ أَمْرِهِ وَخَفِيَّاتِ عَمَلِهِ حَيْثُ لَا [شَاهِدَ] شَهِيدَ غَيْرُهُ وَلَا وَكِيلَ دُونَهُ، وَأَمَرَهُ أَلَّا يَعْمَلَ بِشَيْءٍ مِنْ طَاعَةِ اللَّهِ فِيمَا ظَهَرَ فَيُخَالِفَ إِلَى غَيْرِهِ فِيمَا أَسَرَّ، وَمَنْ لَمْ يَخْتَلِفْ سِرُّهُ وَعَلَانِيَتُهُ وَفِعْلُهُ وَمَقَالَتُهُ فَقَدْ أَدَّى الْأَمَانَةَ وَأَخْلَصَ الْعِبَادَةَ.
وَأَمَرَهُ أَلَّا يَجْبَهَهُمْ وَلَا يَعْضَهَهُمْ وَلَا يَرْغَبَ عَنْهُمْ تَفَضُّلًا بِالْإِمَارَةِ عَلَيْهِمْ، فَإِنَّهُمُ الْإِخْوَانُ فِي الدِّينِ وَالْأَعْوَانُ عَلَى اسْتِخْرَاجِ الْحُقُوقِ.
وَإِنَّ لَكَ فِي هَذِهِ الصَّدَقَةِ نَصِيباً مَفْرُوضاً وَحَقّاً مَعْلُوماً شُرَكَاءَ أَهْلَ مَسْكَنَةٍ وَضُعَفَاءَ ذَوِي فَاقَةٍ، وَإِنَّا مُوَفُّوكَ حَقَّكَ فَوَفِّهِمْ حُقُوقَهُمْ وَإِلَّا تَفْعَلْ فَإِنَّكَ مِنْ أَكْثَرِ النَّاسِ خُصُوماً يَوْمَ الْقِيَامَةِ، وَبُؤْسَى لِمَنْ خَصْمُهُ عِنْدَ اللَّهِ الْفُقَرَاءُ وَالْمَسَاكِينُ وَالسَّائِلُونَ وَالْمَدْفُوعُونَ وَالْغَارِمُونَ وَابْنُ السَّبِيلِ! وَمَنِ اسْتَهَانَ بِالْأَمَانَةِ وَرَتَعَ فِي الْخِيَانَةِ وَلَمْ يُنَزِّهْ نَفْسَهُ وَدِينَهُ عَنْهَا فَقَدْ أَحَلَّ بِنَفْسِهِ الذُّلَّ وَالْخِزْيَ فِي الدُّنْيَا وَهُوَ فِي الْآخِرَةِ أَذَلُّ وَأَخْزَى، وَإِنَّ أَعْظَمَ الْخِيَانَةِ خِيَانَةُ الْأُمَّةِ وَأَفْظَعَ الْغِشِّ غِشُّ الْأَئِمَّةِ، وَالسَّلَامُ.
او را به تقوای الهی در پنهانترین امور و محرمانهترین اعمالش فرمان داد، جایی که هیچ شاهدی جز او و هیچ وکیلی پیش از او نیست، و او را فرمان داد که در اموری که آشکارا برای طاعت الهی است، کاری انجام ندهد، اما در اموری که پنهان است، به غیر او عمل کند، و هر که پنهان و آشکار، عمل و گفتارش یکسان نباشد، امانت را ادا کرده و عبادت را خالص کرده است.
او را فرمان داد که آنان را تهدید نکند، آنان را نترساند، و به دلیل امارت خود بر آنان، از آنان نپرهیزد، زیرا آنان برادران در دین و یاران برای استخراج حقوق هستند.
و در این صدقه سهمی واجب و حق معلوم برای توست، شریکانش اهل مسکن و ضعفای نیازمندند، و ما حق تو را به تو پرداختهایم، پس حقوق آنان را ادا کن، وگرنه انجام دهی، زیرا تو در میان بیشتر مردم در روز قیامت مدعی خواهی بود، و بایستا بر آنکه در پیشگاه خدا فقرا، مساکین، گدایان، رد شدهگان، گیرندگان و ابنالسبیل مدعی او باشند، واویلا! و هر که امانت را دستکم گرفته، در خیانت راه رفته و نفس و دین خود را از آن پاک ننموده، در دنیای خود ذلت و خزی را بر خود حلال کرده، و در آخرت ذلیلتر و خوارتر است، و بزرگترین خیانت، خیامت امت و فظعترین غش، غش امامان است، و سلام.