نامه 14

من وصيّته عليه السلام لعسكره قبل لقاء العدو بصفّين

لَا تُقَاتِلُوهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ، فَإِنَّكُمْ بِحَمْدِ اللَّهِ عَلَى حُجَّةٍ وَتَرْكُكُمْ إِيَّاهُمْ حَتَّى يَبْدَءُوكُمْ حُجَّةٌ أُخْرَى لَكُمْ عَلَيْهِمْ، فَإِذَا كَانَتِ الْهَزِيمَةُ بِإِذْنِ اللَّهِ فَلَا تَقْتُلُوا مُدْبِراً وَلَا تُصِيبُوا مُعْوِراً وَلَا تُجْهِزُوا عَلَى جَرِيحٍ، وَلَا تَهِيجُوا النِّسَاءَ بِأَذًى وَإِنْ شَتَمْنَ أَعْرَاضَكُمْ وَسَبَبْنَ أُمَرَاءَكُمْ، فَإِنَّهُنَّ ضَعِيفَاتُ الْقُوَى وَالْأَنْفُسِ وَالْعُقُولِ، إِنْ كُنَّا لَنُؤْمَرُ بِالْكَفِّ عَنْهُنَّ وَإِنَّهُنَّ لَمُشْرِكَاتٌ، وَإِنْ كَانَ الرَّجُلُ لَيَتَنَاوَلُ الْمَرْأَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ بِالْفَهْرِ أَوِ الْهِرَاوَةِ فَيُعَيَّرُ بِهَا وَعَقِبُهُ مِنْ بَعْدِه.

Translation

آنها را تا با شما آغاز نکنند، نجنگید، که شما به خداوند حمد، بر حجت هستید و ترک کردن آن‌ها تا با شما آغاز کنند، حجت دیگری برای شما بر آن‌هاست، و اگر شکست با اذن خداوند باشد، پس عقب‌نشینان را نکشید و زخمی‌ها را نزنید و بر مجروحان رحم نکنید، و زنان را به آزار تحریک نکنید، و اگر شما را توهین کنند و امیران شما را ملامت کنند، که آن‌ها ضعیفند در نیروها و جان‌ها و عقل‌ها، و ما را به دست کشیدن از آن‌ها امر می‌کنند، و آن‌ها مشرکانند، و مردی در جاهلیت با زن به فهر یا هراوه برخورد می‌کرد و به آن مایه تمسخر قرار می‌گرفت و بعد از او عذابش می‌رسید.