خطبه 89

من خطبة له عليه السلام في الرسول الأعظم (صلى اللّه عليه وآله) وبلاغ الإمام عنه

أَرْسَلَهُ عَلَى حِينِ فَتْرَةٍ مِنَ الرُّسُلِ وَطُولِ هَجْعَةٍ مِنَ الْأُمَمِ وَ اعْتِزَامٍ مِنَ الْفِتَنِ وَانْتِشَارٍ مِنَ الْأُمُورِ وَتَلَظٍّ [تلظى] مِنَ الْحُرُوبِ وَالدُّنْيَا كَاسِفَةُ النُّورِ ظَاهِرَةُ الْغُرُورِ عَلَى حِينِ اصْفِرَارٍ مِنْ وَرَقِهَا وَإِيَاسٍ مِنْ ثَمَرِهَا وَاغْوِرَارٍ مِنْ مَائِهَا. قَدْ دَرَسَتْ مَنَارُ الْهُدَى وَظَهَرَتْ أَعْلَامُ الرَّدَى فَهِيَ مُتَجَهِّمَةٌ لِأَهْلِهَا عَابِسَةٌ فِي وَجْهِ طَالِبِهَا ثَمَرُهَا الْفِتْنَةُ وَطَعَامُهَا الْجِيفَةُ وَشِعَارُهَا الْخَوْفُ وَدِثَارُهَا السَّيْفُ. فَاعْتَبِرُوا عِبَادَ اللَّهِ وَاذْكُرُوا تِيكَ الَّتِي آبَاؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ بِهَا مُرْتَهَنُونَ وَعَلَيْهَا مُحَاسَبُونَ. وَلَعَمْرِي مَا تَقَادَمَتْ بِكُمْ وَلَا بِهِمُ الْعُهُودُ وَلَا خَلَتْ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمُ الْأَحْقَابُ وَالْقُرُونُ [الدّهور]، وَمَا أَنْتُمُ الْيَوْمَ مِنْ يَوْمَ كُنْتُمْ فِي أَصْلَابِهِمْ بِبَعِيدٍ. وَاللَّهِ مَا أَسْمَعَكُمُ [أسماعكم] الرَّسُولُ شَيْئاً إِلَّا وَهَا أَنَا ذَا مُسْمِعُكُمُوهُ وَمَا أَسْمَاعُكُمُ الْيَوْمَ بِدُونِ أَسْمَاعِكُمْ بِالْأَمْسِ وَلَا شُقَّتْ لَهُمُ الْأَبْصَارُ وَلَا جُعِلَتْ لَهُمُ الْأَفْئِدَةُ فِي ذَلِكَ الزَّمَانِ [الأوان]. إِلَّا وَقَدْ أُعْطِيتُمْ مِثْلَهَا فِي هَذَا الزَّمَانِ، وَوَاللَّهِ مَا بُصِّرْتُمْ بَعْدَهُمْ شَيْئاً جَهِلُوهُ وَلَا أُصْفِيتُمْ بِهِ وَحُرِمُوهُ وَلَقَدْ نَزَلَتْ بِكُمُ الْبَلِيَّةُ جَائِلًا خِطَامُهَا رِخْواً بِطَانُهَا فَلَا يَغُرَّنَّكُمْ مَا أَصْبَحَ فِيهِ أَهْلُ الْغُرُورِ فَإِنَّمَا هُوَ ظِلٌّ مَمْدُودٌ إِلَى أَجَلٍ مَعْدُودٍ.

Translation

او را در وقفه‌ای از میان رسلان و خوابی طولانی از میان امت‌ها و اصراری از فتنه‌ها و گسترشی از امور و رنجی از جنگ‌ها و دنیایی که نور آن کمرنگ و فریبش آشکار بود، در زمانی که برگ‌هایش زرد شده و میوه‌اش بی‌فایده و آبش فاسد شده بود، فرستاد. منور هدایت تحلیل رفته و علائم هلاکت آشکار شده است؛ پس برای اهلش چهره‌ای درهم کشیده و برای جوینده‌اش رویی خشن دارد. میوه‌اش فتنه و غذایش لاشه و نمادش ترس و پوششش شمشیر است. پس شما بندگان خدا را عبرت بگیرید و آن دیهه را یاد کنید که پدران و برادران شما با آن مرتهن بودند و برابر آن محاسبه می‌شدند. و به راستی که عهد‌های پیشین شما و آنان و قرون میان شما و آنان گذشت و شما امروز از زمانی که در اجدادشان بودید دور نیستید. و به خداوند، پیامبر چیزی به شما نگفت مگر من آن را به گوش شما می‌رسانم و شنیدن شما امروز بدون شنیدن شما دیروز نیست و در آن زمان چشمانشان گشوده نشد و دل‌ها برایشان در آن زمان فراهم نشد، مگر اینکه شما در این زمان مثل آن را دریافتید. و به خداوند، پس از آنان چیزی را که نادانسته بودند ندیدید و با آن پاکسازی نشدید و از آن محروم نشدید. و البته بلا بر شما فرا رسیده است که ریسمانش آشکار و پوششش نرم است، پس شما را فریباننده نباشد آنچه صبحگاهان اهل فریب در آن یافتید، زیرا که آن سایه‌ای است تا زمانی محدود.