خطبه ۷

من خطبة له عليه السلام يذمّ فيها أتباع الشيطان

اتَّخَذُوا الشَّيْطَانَ لِأَمْرِهِمْ مِلَاكاً وَاتَّخَذَهُمْ لَهُ أَشْرَاكاً فَبَاضَ وَفَرَّخَ فِي صُدُورِهِمْ وَدَبَّ وَدَرَجَ فِي حُجُورِهِمْ فَنَظَرَ بِأَعْيُنِهِمْ وَنَطَقَ بِأَلْسِنَتِهِمْ فَرَكِبَ بِهِمُ الزَّلَلَ وَزَيَّنَ لَهُمُ الْخَطَلَ، فِعْلَ مَنْ قَدْ شَرِكَهُ الشَّيْطَانُ فِي سُلْطَانِهِ وَنَطَقَ بِالْبَاطِلِ عَلَى لِسَانِه!

ترجمه

آن‌ها شیطان را برای کارشان مالک قرار دادند و شیطان آن‌ها را برای خود همکار ساخت. در سینه‌های آن‌ها تولیدمثل کرد و در شکم‌هایشان راه رفت. با چشم‌های آن‌ها نگریست و با زبان‌شان سخن گفت. آن‌ها را به گناهان سوار کرد و برای آن‌ها زشتی را زیبا جلوه داد. این کار کسی است که شیطان در سلطنتش شریک شده و با زبانش دروغ گفته است!