وَ اللَّهِ لَا أَكُونُ كَالضَّبُعِ تَنَامُ عَلَى طُولِ اللَّدْمِ حَتَّى يَصِلَ إِلَيْهَا طَالِبُهَا وَيَخْتِلَهَا رَاصِدُهَا، وَلَكِنِّي أَضْرِبُ بِالْمُقْبِلِ إِلَى الْحَقِّ الْمُدْبِرَ عَنْهُ وَبِالسَّامِعِ الْمُطِيعِ الْعَاصِيَ الْمُرِيبَ أَبَداً حَتَّى يَأْتِيَ عَلَيَّ يَوْمِي. فَوَاللَّهِ مَا زِلْتُ مَدْفُوعاً عَنْ حَقِّي مُسْتَأْثَراً عَلَيَّ مُنْذُ قَبَضَ اللَّهُ نَبِيَّهُ (صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلهِ وَسَلَّمَ) حَتَّى يَوْمِ النَّاسِ هَذَا.
به خدا، من مانند شغال نیستم که بر روی خاکسترها میخوابد تا صاحبش به او برسد و ناظرش او را غافلگیر کند. بلکه من با آیندهای به سوی حق بازمیگردم که از آن رویگردیده و با شنوندهای که نافرمان و معاند و مشکوک است، همیشه میجنگم تا روز من فرا برسد. به خدا، از زمانی که خداوند پیامبرش (صلی الله علیه و آله و سلم) را برداشت، تا روز مردم امروز، از حقم رانده شده و بر من تصرف شده است.