خطبه ۵۷

من كلام له عليه السلام في صفة رجل مذموم ثم في فضله هو (عليه السلام)

أَمَّا إِنَّهُ سَيَظْهَرُ عَلَيْكُمْ بَعْدِي رَجُلٌ رَحْبُ الْبُلْعُومِ مُنْدَحِقُ الْبَطْنِ يَأْكُلُ مَا يَجِدُ وَيَطْلُبُ مَا لَا يَجِدُ، فَاقْتُلُوهُ وَلَنْ تَقْتُلُوهُ. أَلَا وَإِنَّهُ سَيَأْمُرُكُمْ بِسَبِّي وَالْبَرَاءَةِ مِنِّي، فَأَمَّا السَّبُّ فَسُبُّونِي فَإِنَّهُ لِي زَكَاةٌ وَلَكُمْ نَجَاةٌ؛ وَأَمَّا الْبَرَاءَةُ، فَلَا تَتَبَرَّءُوا مِنِّي فَإِنِّي وُلِدْتُ عَلَى الْفِطْرَةِ وَسَبَقْتُ إِلَى الْإِيمَانِ وَالْهِجْرَةِ.

الترجمة

اما پس از من مردی با گلو پهنا و شکم برآمده بر شما ظهور خواهد کرد که آنچه می‌یابد می‌خورد و آنچه نیابد می‌طلبد، پس او را بکشید و هرگز نمی‌توانید بکشید. و شما را به اسارت و برائت از من امر خواهد کرد، اما اسارت، شما مرا لعنت کنید، زیرا برای من زکات است و برای شما نجات؛ و اما برائت، از من برحال نشوید، زیرا من بر فطرت متولد شدم و پیش از ایمان و هجره به آن پیوسته‌ام.