أَصَابَكُمْ حَاصِبٌ وَلَا بَقِيَ مِنْكُمْ [آبِرٌ] آثِرٌ، أَ بَعْدَ إِيمَانِي بِاللَّهِ وَجِهَادِي مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وآله أَشْهَدُ عَلَى نَفْسِي بِالْكُفْرِ؟ لَـقَدْ "ضَلَلْتُ إِذاً وَما أَنَا مِنَ الْمُهْتَدِينَ" فَأُوبُوا شَرَّ مَآبٍ وَارْجِعُوا عَلَى أَثَرِ الْأَعْقَابِ. أَمَا إِنَّكُمْ سَتَلْقَوْنَ بَعْدِي ذُلًّا شَامِلًا وَسَيْفاً قَاطِعاً وَأَثَرَةً يَتَّخِذُهَا الظَّالِمُونَ فِيكُمْ سُنَّةً.
به شما بلا فرا رسیده و هیچ آبروی از شما باقی نمانده، پس پس از ایمان من به خدا و جهادم با رسول خدا (صلی الله علیه وآله) بر خودم به کفر شهادت دهم؟ "من گمراه شدم و من از هدایت یافتگان نیستم" پس به بدترین بازگشت بازگردید و بر پاشنهپا برگردید. اما شما پس از من ذلی فراگیر و شمشیر برنده و اثرهای را تجربه خواهید کرد که ظالمان شما را سنت آن قرار میدهند.