الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي بَطَنَ خَفِيَّاتِ الْأَمُوُرِ وَدَلَّتْ [ذلّت] عَلَيْهِ أَعْلَامُ الظُّهُورِ وَامْتَنَعَ عَلَى عَيْنِ الْبَصِيرِ فَلَا عَيْنُ مَنْ لَمْ يَرَهُ تُنْكِرُهُ وَلَا قَلْبُ مَنْ أَثْبَتَهُ يُبْصِرُهُ، سَبَقَ فِي الْعُلُوِّ فَلَا شَيْءَ أَعْلَى مِنْهُ وَقَرُبَ فِي الدُّنُوِّ فَلَا شَيْءَ أَقْرَبُ مِنْهُ، فَلَا اسْتِعْلَاؤُهُ بَاعَدَهُ عَنْ شَيْءٍ مِنْ خَلْقِهِ وَلَا قُرْبُهُ سَاوَاهُمْ فِي الْمَكَانِ بِهِ، لَمْ يُطْلِعِ الْعُقُولَ عَلَى تَحْدِيدِ صِفَتِهِ وَلَمْ يَحْجُبْهَا عَنْ وَاجِبِ مَعْرِفَتِهِ، فَهُوَ الَّذِي تَشْهَدُ لَهُ أَعْلَامُ الْوُجُودِ عَلَى إِقْرَارِ قَلْبِ ذِي الْجُحُودِ، تَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يَقُولُهُ الْمُشَبِّهُونَ بِهِ وَالْجَاحِدُونَ لَهُ عُلُوّاً كَبِيراً!
حمد به خدایی که پنهانکاریهای امور را در دل نهاده و علائم ظاهر بر آن دلالت کرده و از چشم بینا پنهان مانده، پس چشم کسی که ندیده آن را انکار نمیکند و قلب کسی که آن را ثابت کرده میبیند. در علو پیشی گرفت پس هیچ چیز بالاتر از او نیست و در نزدیکی نزدیک شد، پس هیچ چیز نزدیکتر از او نیست، پس استعلای او او را از هر مخلوقی دور کرد و نزدیکی او آنان را با خود در جای یکسان قرار نداد. عقول را به تعیین صفتش راه نداد و از واجب معرفت آن را پنهان نساخت، پس اوست که علائم وجود بر اقرار قلب کافر بر شهادت میدهند. منزّه خداوند از آنچه مشبهان و جاحدان برای او میگویند، علوی بزرگ است.