خطبه ۴۴

قَبَّحَ اللَّهُ مَصْقَلَةَ، فَعَلَ فِعْلَ السَّادَةِ، وَفَرَّ فِرَارَ الْعَبِيدِ، فَمَا أَنْطَقَ مَادِحَهُ حَتَّى أَسْكَتَهُ وَلَا صَدَّقَ وَاصِفَهُ حَتَّى بَكَّتَهُ، وَلَوْ أَقَامَ لَأَخَذْنَا مَيْسُورَهُ وَانْتَظَرْنَا بِمَالِهِ وُفُورَهُ.

خداوند مصلعه را زشت گردانید، پس کار سلاطین را کرد، و گریخت گریزدگان بنده، پس تا هنگامی که مداحش را سخن‌گو نکرد، خاموشش کرد و واصفش را تا گریست، نپذیرفت. و اگر برپا می‌ماند، ما می‌توانستیم مایزش را بگیریم و منتظر ثمرش می‌مانستیم.