وَإِنَّمَا سُمِّيَتِ الشُّبْهَةُ شُبْهَةً لِأَنَّهَا تُشْبِهُ الْحَقَّ، فَأَمَّا أَوْلِيَاءُ اللَّهِ فَضِيَاؤُهُمْ فِيهَا الْيَقِينُ وَدَلِيلُهُمْ سَمْتُ الْهُدَى وَأَمَّا أَعْدَاءُ اللَّهِ فَدُعَاؤُهُمْ فِيهَا الضَّلَالُ وَدَلِيلُهُمُ الْعَمَى. فَمَا يَنْجُو مِنَ الْمَوْتِ مَنْ خَافَهُ وَلَا يُعْطَى الْبَقَاءَ مَنْ أَحَبَّه.
الترجمة
واقعاً نام شبهه از آن است که به حق شباهت دارد، پس ولی خدا یقینشان در آن است و دلالتشان سمت هدایت است، و دشمنان خدا گناهشان در آن است و دلالتشان کوری است. پس از مرتزق کیست که از آن بترسد و از بقا که کسی دوست بدارد به او عطا نشود.