خطبه 239

من خطبة له عليه السلام يذكر فيها آل محمد صلي الله عليه وآله

هُمْ عَيْشُ الْعِلْمِ وَمَوْتُ الْجَهْلِ، يُخْبِرُكُمْ حِلْمُهُمْ عَنْ عِلْمِهِمْ وَظَاهِرُهُمْ عَنْ بَاطِنِهِمْ وَ صَمْتُهُمْ عَنْ حِكَمِ [حُكْمِ] مَنْطِقِهِمْ؛ لَا يُخَالِفُونَ الْحَقَّ وَلَا يَخْتَلِفُونَ فِيهِ، وَهُمْ دَعَائِمُ الْإِسْلَامِ وَوَلَائِجُ الِاعْتِصَامِ، بِهِمْ عَادَ الْحَقُّ إِلَى نِصَابِهِ وَانْزَاحَ الْبَاطِلُ عَنْ مُقَامِهِ [مَقَامِهِ] وَانْقَطَعَ لِسَانُهُ عَنْ مَنْبِتِهِ.

عَقَلُوا الدِّينَ عَقْلَ وِعَايَةٍ وَرِعَايَةٍ، لَا عَقْلَ سَمَاعٍ وَرِوَايَةٍ، فَإِنَّ رُوَاةَ الْعِلْمِ كَثِيرٌ وَرُعَاتَهُ قَلِيلٌ.

Translation

آنان زندگی علم و مرگ جاهلیت هستند، حلمشان شما را از علمشان آگاه می‌کند و ظاهرشان از باطنشان و سکوتشان از حکمت کلامشان؛ آنان راست را مخالف نمی‌کنند و در آن اختلاف ندارند، و آنان ستون‌های اسلام و پیروان اعتصاب هستند، به حق به جای خود بازگشت و باطل از جای خود کنار رفت و زبانش از ریشه بریده شد.

دین را با عقل آگاهی و پاسداری فهمیدند، نه با عقل شنیدن و روایت، که روات علم بسیارند و پاسدارانشان کم.