بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدِ انْقَطَعَ بِمَوْتِكَ مَا لَمْ يَنْقَطِعْ بِمَوْتِ غَيْرِكَ مِنَ النُّبُوَّةِ وَالْإِنْبَاءِ وَأَخْبَارِ السَّمَاءِ خَصَّصْتَ حَتَّى صِرْتَ مُسَلِّياً عَمَّنْ سِوَاكَ وَعَمَّمْتَ حَتَّى صَارَ النَّاسُ فِيكَ سَوَاءً، وَلَوْ لَا أَنَّكَ أَمَرْتَ بِالصَّبْرِ وَنَهَيْتَ عَنِ الْجَزَعِ لَأَنْفَدْنَا عَلَيْكَ مَاءَ الشُّئُونِ وَلَكَانَ الدَّاءُ مُمَاطِلًا وَالْكَمَدُ مُحَالِفاً وَقَلَّا لَكَ وَلَكِنَّهُ مَا لَا يُمْلَكُ رَدُّهُ وَلَا يُسْتَطَاعُ دَفْعُهُ. بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي اذْكُرْنَا عِنْدَ رَبِّكَ وَاجْعَلْنَا مِنْ بَالِكَ!
با پدر و مادرت ای رسول خدا، با مرگ تو، آنچه که با مرگ دیگران از نبوت و خبر و اخبار آسمان جدا نشده بود، قطع شد، و آن را خاص کردی تا از دیگران جدا شدی و عام کردی تا مردم در تو یکسان شدند، و اگر نه اینکه تو به صبر فرمان دادی و از جزع نهی میکردی، بر تو آبهای شئون را تمام میکردیم و بیماری در تأخیر بود و کمد همپیمان بود و کم برایت میشد، ولی آنچه را نمیتوان بازگرداند و دفعش ممکن نیست. با پدر و مادرت ای رسول خدا، ما را نزد پروردگار یاد کن و ما را از بار تو قرار ده!