خطبه 228

من كلام له عليه السلام يريد به بعض أصحابه

لِلَّهِ بَلَاءُ فُلَانٍ؛ فَلَقَدْ قَوَّمَ الْأَوَدَ وَدَاوَى الْعَمَدَ وَأَقَامَ السُّنَّةَ وَخَلَّفَ الْفِتْنَةَ، ذَهَبَ نَقِيَّ الثَّوْبِ، قَلِيلَ الْعَيْبِ، أَصَابَ خَيْرَهَا وَسَبَقَ شَرَّهَا؛ أَدَّى إِلَى اللَّهِ طَاعَتَهُ وَاتَّقَاهُ بِحَقِّهِ، رَحَلَ وَتَرَكَهُمْ فِي طُرُقٍ مُتَشَعِّبَةٍ، لَا يَهْتَدِي بِهَا الضَّالُّ وَلَا يَسْتَيْقِنُ الْمُهْتَدِي.

Translation

بلاء فلان از آن خداوند است؛ که دوستان را سنجید و بیماران را درمان کرد و سنت را برپا و فتنه را به جا گذاشت. پیراهنی پاک و کم‌عیب رفت، به نیکی‌اش رسید و از شرش پیشی گرفت. به خداوند اطاعتش را ادا کرد و از او با حقش ترسید. راهی شد و آنان را در راه‌های پرتوی گذاشت، که گمراهی راهش را نمی‌یابد و هدایت‌یافته‌اش به آن یقینی ندارد.