اللَّهُمَّ إِنَّكَ آنَسُ الْآنِسِينَ لِأَوْلِيَائِكَ وَأَحْضَرُهُمْ بِالْكِفَايَةِ لِلْمُتَوَكِّلِينَ عَلَيْكَ، تُشَاهِدُهُمْ فِي سَرَائِرِهِمْ وَتَطَّلِعُ عَلَيْهِمْ فِي ضَمَائِرِهِمْ وَتَعْلَمُ مَبْلَغَ بَصَائِرِهِمْ، فَأَسْرَارُهُمْ لَكَ مَكْشُوفَةٌ وَقُلُوبُهُمْ إِلَيْكَ مَلْهُوفَةٌ. إِنْ أَوْحَشَتْهُمُ الْغُرْبَةُ آنَسَهُمْ ذِكْرُكَ وَإِنْ صُبَّتْ عَلَيْهِمُ الْمَصَائِبُ لَجَئُوا إِلَى الِاسْتِجَارَةِ بِكَ، عِلْماً بِأَنَّ أَزِمَّةَ الْأُمُورِ بِيَدِكَ وَمَصَادِرَهَا عَنْ قَضَائِكَ.
اللَّهُمَّ إِنْ فَهِهْتُ عَنْ مَسْأَلَتِي أَوْ عَمِيتُ عَنْ طِلْبَتِي فَدُلَّنِي عَلَى مَصَالِحِي وَخُذْ بِقَلْبِي إِلَى مَرَاشِدِي، فَلَيْسَ ذَلِكَ بِنُكْرٍ مِنْ هِدَايَاتِكَ وَلَا بِبِدْعٍ مِنْ كِفَايَاتِكَ.
اللَّهُمَّ احْمِلْنِي عَلَى عَفْوِكَ وَلَا تَحْمِلْنِي عَلَى عَدْلِكَ.
خداوندا! تو یار یارانت هستی و برای متوکلان بر خود، کافی فراهم میآوری. آنان را در خلوتهایشان میبینی و در پنهانهایشان از آنان آگاهی و میدانی به کدام حد بصیرتشان رسیدهاند. پس رازهایت برایشان آشکار و دلهایشان به سویت مشتاق است. اگر غریبتی آنان را تنها گذارد، یادت را یارشان کرد. اگر مصیبتی بر آنان نازل شد، به پناه تو پناه بردند، با دانستن که بحران امور در دست تو و سرچشمههایش از حکم توست.
خداوندا! اگر از پرسشم گنگ شدم یا از طلبم نادم، مرا به مصالحم هدایت کن و قلبم را به راههای هدایتت بکش. آن از هدایتهای تو نکوهش و از کفایتهایت بدعت نیست.
خداوندا! بر بخششت مرا تحمل و بر عدالتت مرا تحمل مگردان.