قَدْ أَحْيَا عَقْلَهُ وَأَمَاتَ نَفْسَهُ حَتَّى دَقَّ جَلِيلُهُ وَلَطُفَ غَلِيظُهُ وَبَرَقَ لَهُ لَامِعٌ كَثِيرُ الْبَرْقِ، فَأَبَانَ لَهُ الطَّرِيقَ وَسَلَكَ بِهِ السَّبِيلَ وَتَدَافَعَتْهُ الْأَبْوَابُ إِلَى بَابِ السَّلَامَةِ وَدَارِ الْإِقَامَةِ وَثَبَتَتْ رِجْلَاهُ بِطُمَأْنِينَةِ بَدَنِهِ فِي قَرَارِ الْأَمْنِ وَالرَّاحَةِ بِمَا اسْتَعْمَلَ قَلْبَهُ وَأَرْضَى رَبَّهُ.
الترجمة
او عقلش را زنده کرد و نفسش را مرگبار کرد تا که لطافتش ریز شد و خشکیاش لطیف گردید و برایش برق زندهانی بسیار برق گرفت. پس راه را برایش آشکار کرد و او را در راه راهنمایی کرد و درهایش به درگاه سالمت و خانه اقامت باز شد و پاهایش با آرامش بدنش در قرارگاه امن و راحتی که قلبش را به کار گرفت، پایدار گردید.